Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

Tην αλυσίδα ή την αξιοπρέπεια;


Έρχεται, κάποτε, η ώρα που πρέπει να αποφασίσεις…
…αν θα συνεχίσεις να ζεις σα ζεμένος σκλάβος στο ζυγό αδίστακτων αφεντάδων. Αν θα εξακολουθείς ν' ανέχεσαι να ληστεύει το μόχθο σου έτσι ξεδιάντροπα μια άπληστη κλίκα εκμεταλλευτών. Αν θα αποδεχτείς να βυθιστείς στην κινούμενη άμμο της ανεργίας και της απόλυτης ένδειας. Αν αντί για μισθό ή σύνταξη, θα λαμβάνεις, πλέον, ένα υποτυπώδες επίδομα μιας, αμφίβολης, συντήρησης. Αν αντί για παιδεία και υγεία, θα σου παρέχονται τρισάθλια σχολεία-τρώγλες και ελεεινά ράντζα ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Αν αντί για πολιτισμό θα σου χορηγούν σκευάσματα σάπιας υποκουλτούρας. Αν θα δεχτείς, αντί για άνθρωπος με σύγχρονες ανάγκες και επιθυμίες να μετατραπείς σε μια φτηνή αναλώσιμη ύλη στα γκέτο των ντόπιων και ξένων δουλεμπόρων. Αν εσύ, τα παιδιά σου και τα παιδιά του διπλανού σου, θα ζήσουν σ’ έναν εφιαλτικό κόσμο δίχως μέλλον και προοπτική, εξαθλιωμένοι δούλοι σε ένα μεταλλαγμένο 21ο μεσαίωνα. Αν ο ηλικιωμένος γονιός σου, ο παππούς σου, ο ανήμπορος γείτονάς σου, θα περάσει τα τελευταία του χρόνια μέσα στην ταπεινωτική ανέχεια και τον εξευτελισμό. Σκέψου, αν σου αξίζει να σε μετατρέψουν σε ένα καταθλιπτικό σκυμμένο ανθρωπάκι με αυτοκαταστροφικές τάσεις ή αν θα επιλέξεις να διεκδικήσεις με το κεφάλι ψηλά ως περήφανος μαχόμενος Άνθρωπος το δικαίωμά σου στην αξιοπρέπεια και τη ζωή!
Σκέψου και αποφάσισε, αν θα τολμήσεις να σπάσεις την άτιμη την αλυσίδα ή αν θα αφήσεις αυτή να γίνει ο βρόγχος σου που θα στραγγαλίσει κάθε σου όνειρο και ελπίδα…

Μια ελάχιστη συμβολή του blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" ενόψει της  αυριανής και μεθαυριανής απεργίας…



18 σχόλια:

oikodomos είπε...

Ας το σκεφτούμε καλά. ΟΛΟΙ.
Δεν χωρούν ποια δικαιολογίες και υπεκφυγές. Τα περιθώρια στενεύουν ασφυκτικά.
Οι δρόμοι του αγώνα μας χωρούν ΟΛΟΥΣ και μας περιμένουν.
Ας ανταμώσουμε εκεί.
Καλή δύναμη!

Κεράσια και Κρίνοι είπε...

Υπέροχο!!!

Καλημέρα!

Φυσιολάτρης! είπε...

Φίλε μου ιχνηλάτη τα γραφόμενα σου δεν είναι άψυχες λέξεις αλλά κραυγή δικαιοσύνης………μια κραυγή που επιτέλους θα πρέπει να πάψει να πνίγεται μέσα στον καθέναν μας!!!!!!!!!αλλά να ξεχυθεί σαν ποτάμι κόντρα στη συσσωρευμένη σαπίλα!!!!!!!!!!!

e-Apenanti είπε...

"Σκέψου, σκέπτομαι"

ένα ρήμα που έχει χαθεί κι' οι λέξεις καταντούν α-νόητες, κενές και άηχες.

Μα αν σκεπτόμασταν θα ήταν αλλοιώς ο κόσμος.

Καλημέρα Ευρυτάνα

Aris είπε...

Ειμαι περιεργος να δω ποσοι θα ειμαστε στους δρομους τις επομενες μερες. Για να βγαλω και τα συμπερασματα μου για το ποσο εχουμε η δεν εχουμε ενσωματωθει στην επιχειρηση διαλυσης της ζωης μας.
Φανταστικο το κειμενο.Καλη βδομαδα.

me (maria) είπε...

Έτσι όπως τα λες είναι!!
Επιτέλους πρέπει να αρχίσουμε να ξυπνάμε και να ζητάμε το δίκιο μας!

Εντμιρ Ντρεου είπε...

Φοβούμαι πως πολύ απλά θα βολευτούν και με τις αλυσίδες πάνω τους!

Το κείμενό εξαιρετικό!

BloG-_o_-SatIRuS είπε...

Ένα είναι το σίγουρο: Αν δείξουμε πως αντέχουμε την αλυσίδα, αυτοί που μας την φόρεσαν δεν θα αρκεστούν σε αυτήν...
Κι αν δεν διεκδικήσουμε την Αξιοπρέπεια, κανένας από αυτούς δεν θα σκεφτεί, ούτε στιγμή, πως την δικαιούμαστε. Αυτή είναι η μόνη πραγματικότητα, κι όσο πιο γρήγορα, κάνουμε κάτι, τόσο έχουμε ελπίδα να μην αλυσοδεθούμε.
Καλησπέρα

blackmore είπε...

στο δρόμο θα σπάσουμε τον τρόμο!

Jean Sacque είπε...

Πολύ καλό το κείμενό σου. Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να διαλέξουμε. Άλλωστε όταν αυτός ο λαός χρειάστηκε να διαλέξει, διάλεξε το σωστό και έγραψε τις ηρωικότερες σελίδες στην Ιστορία του.

λεύτερος είπε...

Aν καταγόμαστε απο τον Αρη Βελουχιωτη και τον Κατσαντώνη και οχι από τον Εφιάλτη και τον Τσολάκογλου δεν μενει παρά να το αποδείξουμε. Τερμα τα χαιδέματα και οι δικαιολογίες για την εξευτελιστικη υποταγή μας, καθένας μας πρεπει να πάρει θεση και σίγουρα οχι από τον καναπέ του. Χαιρετισμους.

blackbedlam είπε...

Πρέπει να βάλουμε και μεις το χεράκι μας.
Πονάει ο κόσμος, πεθαίνει και μαζί του και εμείς.
Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, μόνον άγνοια υπάρχει.
Άγνοια για την δύναμή μας, για τις δυνατότητές μας, για τα αίτια για την ερμηνεία της κρίσης.
Για την διέξοδο που είναι μονόδρομος.

Υπάρχει αποπροσανατολισμός, υπάρχει εκβιασμός, υπάρχει αυταπάτη, και μαζί με όλα αυτά η απόγνωση.

Ας βάλουμε το χεράκι μας και μεις με όποιο τρόπο μπορούμε, να αλλάξουμε τα πράγματα, να τα ανατρέψουμε προς όφελός μας.

Ένα βήμα είναι και η συμμετοχή μας στις απεργιακές κινητοποιήσεις.

Καιρός να πάρουμε τη ζωή μας στα δικά μας χέρια.

Να είσαι πάντα καλά Ιχνηλάτη.

Φύγαμε.

Μαρία Νι είπε...

Ό άνθρωπος που θυσιάζει την ελευθερία του για να του παρέχουν ασφάλεια, δεν είναι άξιος ούτε της ελευθερίας ούτε της ασφάλειας…(Αριστοτέλης).
Καλό βράδυ.

dimitris είπε...

Ευρυτανα ιχνηλατη καλημερα, ολοι στον τιμιο αγωνα, για μια ανθρωπινη ζωη...

άγριο κυκλάμινο είπε...

Νομίζω πως ήρθε η ώρα να κινητοποιηθούμε μαζικά, επιτέλους.
Ολοι μαζί μπορούμε σε ένα κοινό μέτωπο αγώνα να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας που για αυτά έγιναν τόσες θυσίες στο παρελθόν από τόσες γενιές. Σε αυτή την ολοκληρωτική εξαθλίωση που μας οδηγούν μια απάντηση μόνο υπάρχει. Αγώνας με διάρκεια μέχρι τέλους. Για να συνεχίσουμε να αναπνέουμε και να ζούμε με αξιοπρέπεια όπως πολύ σωστά αναφέρεις, και για να υπάρξει ένα καλίτερο αύριο για τα παιδιά μας, για να αισθανόμαστε υπερήφανοι και όχι ντροπή αν με την ανοχή μας επιτρέψουμε να υποθηκευτεί και το δικό τους μέλλον. Η δύναμη και το δίκιο είναι με το μέρος μας!!!!!

PHOTO ΤΙΤΛΟΙ είπε...

Νομίζω ότι η συμμετοχή στις διαδηλώσεις της πρώτης ημέρας δεν ήταν αυτή που θα έπρεπε.
Να δούμε και αύριο...

ο Ικτίνος είπε...

Στο ερώτημα του τίτλου μάλλον η απάντηση έως σήμερα είναι:
Tην αλυσίδα αν η αξιοπρέπεια κοστίζει.

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Ευελπιστούμε ότι αυτοί που θα επιλέγουν το δύσκολο μα και συνάμα περήφανο δρόμο της αντίστασης, θα γίνονται όλο και περισσότεροι.
Ευχαριστούμε για τις επισκέψεις, τα σχόλια και τις αναδημοσιεύσεις του κειμένου μας σε πολλά blogs.
Αντέχουμε, συνεχίζουμε.
Καλή δύναμη, ψυχή βαθιά σε όλους.