Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Προς εξαφάνιση…



Είμαστε και οι δυο είδος προς εξαφάνιση! Κσι το μισοερειπωμένο αγροτόσπιτο στο βάθος αλλά και… εγώ ο εναπομείνας ακάματος εργάτης των παλιών ορεινών οικισμών. Γεράσαμε και θα φύγουμε με το παράπονο της λησμονιάς. Ας όψονται οι αίτιοι της εγκατάλειψης εκείνα τα γραβατωμένα δίποδα «γαϊδούρια» - ξέρετε, ντε, ποια εννοώ…
   
ΥΓ: Η φωτο στο Καλεσμένο Ευρυτανίας, στο σχεδόν έρημο, πια, συνοικισμό Παλιοχώρι.  




Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Αcqua


Ο Θύμιος από τα Τοπόλιανα της Ευρυτανίας βρέθηκε το 1940 στα βουνά της Πίνδου να πολεμά τον ιταλικό φασισμό. Παλικάρι από τα λίγα, ο Θύμιος, διακρίνονταν για την τόλμη και τις ριψοκίνδυνες ενέργειές του στα πεδία των μαχών. Βλέπετε ο συμπατριώτης μας είχε και κάτι παλιούς «ανοιχτούς λογαριασμούς» με το φασισμό εκεί στο χωριό του, απ τα χρόνια της μεταξικής δικτατορίας, οπότε «επί τη ευκαιρία» έβγαζε… το άχτι του και μάλιστα με το παραπάνω!

Σε κάποια από τις νικηφόρες ελληνικές επελάσεις, οι κοκορόφτεροι του Μουσολίνι το έβαλαν στα πόδια σαν τους λαγούς. Ο Θύμιος με εφ’ όπλου λόγχη πρώτος-πρώτος στην καταδίωξη! Σε κάποια φάση εκεί που ξεμάκρυνε αντιλαμβάνεται έναν ιταλό κρυμμένο πίσω από ένα θάμνο. Αφού τον ξετρυπώνει στο άψε σβήσε, στη συνέχεια τον οδηγεί αιχμάλωτο προς το ελληνικό στρατόπεδο. Ο ιταλός εξαντλημένος, σέρνει με δυσκολία τα πόδια του ώσπου κάποια στιγμή δεν αντέχει άλλο και σταματά.

- Προυχώρ’ ωρέ ζαγάρ, τον προστάζει ο Θύμιος με την ξιφολόγχη.

  Εκείνος φυσάει και ξεφυσάει, οπότε ο Θύμιος τον λυπάται:

- Καλά, κάτσι λιγάκι’ εδωδά να ξαποστάεις, του λέει.

  Σε λίγο ο αιχμάλωτος γυρνά προς το Θύμιο λέγοντάς του στα ιταλικά:

- Αcqua acqua (νερό, νερό)!

- Άί καλά, πες’ μ’ τι θέλ΄ς, του απαντά ο Θύμιος.

- Αcqua acqua, παρακαλεί ξανά και ξανά ο ιταλιάνος.

- Αμ’ δε τρώγεσαι ισύ, του ίδιου του βιουλί, εμπρόις σήκου, πάρ΄τα πουδάρια σ΄, διατάζει ο Θύμιος. 

- Αcqua acqua, συνεχίζει να εκλιπαρεί απεγνωσμένα ο δύστυχος.

- Τι άκουα κι άκουα  μου τσαμπουνάς ωρέ κακουμοίρ; Μι ζάλισες του κεφάλ’. Αφού άκουες και άκουες μωρέ χαμένο φασιστολόι, τότε τι στου διάουλου  έκατσις και σε μάγκωσα και δεν το ‘κοβες στα πουδάρια να γλιτώεις;;; 


Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Λεύτερα βουνά!



"Κ᾿ οἱ βράχοι εἶναι τὰ κάστρα μου, τὰ ἐλάτια εἶν᾿ ὁ στρατός μου,
καὶ τὰ πουλιά μου εἶν᾿ ὁ λαός, κ᾿ οἱ ἀϊτοί μου οἱ πολεμάρχοι."

(απόσπασμα στίχων Κωστή Παλαμά)


ΥΓ. Η φωτογραφία είναι του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη"

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Η σκούπα παρά πόδα!


Ο καιρΟΣ προβλέπεται νεφελώδης.

Αλλά επειδή και οι καιρΟΙ προβλέπονται επίσης νεφελώδεις, ίσως γι’ αυτό ο άγνωστος συμπατριώτης μας φρόντισε ώστε να έχει τη σκούπα του… ετοιμοπόλεμη!

Που ξέρει κανείς; Έρχονται και εκλογές και ενδεχομένως η σκούπα να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη καθώς πολλά και διάφορα καθεστωτικά σκουπίδια θα σουλατσάρουν από δω κι από κει μοιράζοντας και πάλι ψεύτικες υποσχέσεις σε ένα τόπο ξεχασμένο και σε ανθρώπους παραμελημένους επί δεκαετίες…


Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Γήινο!



Ο παράδεισος δεν είναι... μεταφυσικός. 
Είναι απόλυτα γήινος και βρίσκεται εδώ, δίπλα μας!
Τα μονοπάτια προσμένουν υπομονετικά και οι προορισμοί αναλλοίωτοι. 
Αρκεί να ποθείς τη γνώση και την ομορφιά!  

(Φωτο:  ΠάνταΒρέχει Ευρυτανία}