Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Πέτρινα ποιήματα

Το ιστορικό γιοφύρι της Βίνιανης - φωτο : "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"


Γιοφύρια
αιώνια βέρα του ανθρώπου με τη φύση
των νερών τροβαδούροι
της μνήμης  περατάρηδες
των καιρών ακρίτες
του φεγγαριού φανοστάτες
αχ, εσείς γλυκόλαλα πέτρινα ποιήματα
κρατάτε γερά
μη λυγάτε …  


"Ευρυτάνας ιχνηλάτης"


12 σχόλια:

Aris είπε...

Πραγματι,
πετρινα ποιηματα
ειναι τα γεφυρια μας!!

Dennis Kontarinis είπε...

Καλημέρα φίλε μου.
Στ΄αλήθεια είναι ένα πέτρινο ποιήμα τούτο το γεφυράκι.
Νάσαι καλά.

Άρης Άλμπης είπε...

Όμορφοι στίχοι γι’ αυτά τα πέτρινα ποιήματα,
που αντέχουν ακόμα!
Πόσοι ξωμάχοι διάβηκαν με ήλιο, με φεγγάρι,
παλεύοντας για το ψωμί, μα και τη λευτεριά!

photoioannina είπε...

Ωραιότατο!!!

habilis είπε...

Ποίημα !!!

kapetandiamantis είπε...

ΓΡΑΦΕΙΣ ΜΕ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΦΙΛΕ ΙΧΝΗΛΑΤΗ.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ.

faros είπε...

Ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτές οι ομορφιές ...

Φυσιολάτρης! είπε...

Υπέροχοι οι στίχοι σου.....Ευρυτάνα.....εξαιρετική όμως και η φωτογραφία του γεφυριού!!!!!!!!!

me (maria) είπε...

Πιο εύστοχος τίτλος για το ποίημα και τη φωτογραφία δεν θα μπορούσε να υπάρξει! Εξαιρετικά όλα!!

polimnia είπε...

χτίζεις λέξεις σαν πέτρες δεμένες η μια δίπλα στην άλλη, και δημιουργείς ένα ποίημα "γεφύρι",για τους αναγνώστες σου.Ευχαριστούμε..

akrat είπε...

έτσι είναι γη παρελθόν... ΜΗ ΛΥΓΑΤΕ

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Nα είστε όλοι καλά, ευχαριστούμε για τα εγκάρδια σχόλια.