"Το Καρπενήσι ήταν η καρδιά της Αντίστασης.
Στην περιοχή του βρισκόταν το πανελλήνιο κέντρο του εαμικού πολιτικού και ένοπλου αγώνα. Εκεί ήταν η έδρα του Γενικού Αρχηγείου του ΕΛΑΣ, της ΠΕΕΑ (Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης), της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ και του ΚΚΕ και της ΕΛΔ.
Η ορεινή πρωτεύουσα της Ευρυτανίας είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη. Χτισμένη στις υπώρειες του Βελουχιού, σε υψόμετρο σχεδόν 1000 μέτρα, με υπέροχα πέτρινα κτίσματα και λιθόστρωτα καλντερίμια, ήταν τυλιγμένη στην αχλή του μύθου. Από παλιά ήταν ζόρικη αυτή η πόλη των Αγράφων, δεν ήταν εύκολα προσπελάσιμη για ξένους και εχθρούς, εξού και το κλέφτικο:
Κίνησα, ο μαύρος, κίνησα
να πάω στο Καρπενήσι...
Απο τις αρχές του αγώνα όλη η περιοχή των Αγράφων ήταν ελεύθερη εκτός από το Καρπενήσι. Την Κυριακή των Βαΐων, την ώρα που η κεντρική πλατεία της πόλης έσφυζε από κόσμο, οι αντάρτες είχαν κατορθώσει να ρίξουν μια ομάδα Ιταλών αιχμαλώτων αποψιλωμένων από όπλα και στολές, μόνο με τα εσώρουχα.
Αυτός ο δημόσιος εξευτελισμός συνήργησε, μεταξύ άλλων, στην απόφαση της ιταλικής διοίκησης και ανήμερα το Πάσχα, στις 28 Απριλίου 1943, οι κατακτητές εγκαταλείπουν την πόλη.
Η «πρωτεύουσα των βουνών» είναι ελεύθερη.
Σε λίγες μέρες οι Καρπενησιώτες έχουν γεμίσει την πλατεία με τα βλέμματα στραμμένα στον δρόμο που έρχεται από το χωριό Λάσπη (Άγιος Νικόλαος). Απο εκεί θα μπει στην πόλη αυτός που επί έναν χρόνο τον ακούνε στα γύρω βουνά και το όνομά του έχει γίνει παρηγοριά και περηφάνια τους.
Το Καρπενήσι ζει μεγάλες ώρες.
Ειναι η πρώτη ελεύθερη πόλη όπου μπαίνει ο Άρης και η υποδοχή του είναι αποθεωτική.
Νωρίς το πρωί οι πρώτες φωνές ειδοποιούν:
«Έρχεται! Έρχεται!»
«Πως είν' ωρέ;»
«Θεόρατος!»
Ίσως πουθενά αλλού δεν λατρεύτηκε ο Άρης όσο εδώ.
Η Λαμία τον διεκδικεί ως γενέτειρα, αλλά η Ευρυτανία τον πίστεψε και τον ακολούθησε, μαζί με την ορεινή Φθιώτιδα είναι το κύριο θέατρο της δράσης του. Εδώ η μνήμη του συντηρείται ακόμη ολοζώντανη και, παρά τα χρόνια και τσ γεγονότα που μεσολάβησαν, μιλάνε για τον Άρη όπως για κάποιον πολύ οικείο τους, που δεν έφυγε ποτέ από κοντά τους.
Ο έλεγχος των Γερμανών έφτανε ως τη Μακρακώμη.
Αποκεί και πάνω άρχιζε η «Ελεύθερη Ελλάδα» με επίκεντρο το Καρπενήσι, σημείο αναφοράς κι απαντοχής για όλους τους Ρουμελιώτες."
*****
(Το παραπάνω απόσπασμα επιλέξαμε ως τον δικό μας αποχαιρετισμό στον ευρυτάνα Μικροχωρίτη συγγραφέα Διονύση Χαριτόπουλο που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή. Προέρχεται από το κεφάλαιο "το μυθικό Καρπενήσι" μέσα από το βιβλίο του ΟΙ ΑΤΑΚΤΟΙ, εκδόσεις Τόπος)
«Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους...»
Αντίο Διονύση...
Πολυγραφότατος με σημαντικό έργο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Χαριτόπουλος αγαπούσε πολύ την Ευρυτανία και ιδίως το μικρό χωριό όπου έμενε για μεγάλα διαστήματα τα τελευταία χρόνια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα μείνει για πάντα αξέχαστος μέσα από τα βιβλία του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιονύση χαιρετισμούς στους Ανυπότακτους.Γιατι οποίος για το δικηο δεν παλεύει θα ζει και θα πεθαίνει σαν Ραγιας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑντισυμβατικός.................με πολύ παραστατική γραφή....................το βιβλίο του για τον Αρη αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη ιστορική έρευνα για τον θρυλικό καπετάνιο του ΕΛΑΣ.................με πάρα πολλά ντοκουμέντα και μαρτυρίες................. καλούς ουρανούς Διονύση!!!!!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα βουνά της Ευρυτανίας που τόσο αγάπησες σε αποχαιρετούν Διονυσάκη μας.....
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίχα δει παλιότερα το θεατρικό έργο του Διονύση Χαριτόπουλου τα "Μαύρα αυγά" με πρωταγωνιστές τον Αντώνη Αντωνίου και τη Νατάσα Ασίκη. Εξαιρετικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς είναι αναπαυμένος.
Ένας άνθρωπος που είχε ως σύνθημα "Θα είμαι πάντα με τούς ξυπόλυτους" δεν μπορεί παρά να είναι πάντα στην καρδιά μας!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάποιοι συγγραφείς δεν γράφουν απλώς την Ιστορία· την κρατούν ζωντανή. Ο Διονύσης Χαριτόπουλος αφήνει πίσω του ένα πολύτιμο έργο και μια μνήμη που δεν σβήνει.
ΑπάντησηΔιαγραφή«Όσες φορές έχω ψηφίσει, είναι πάντα ΚΚΕ, όχι για τα πρόσωπα αλλά για την έξοχη ιδέα της κοινωνικής δικαιοσύνης»
ΑπάντησηΔιαγραφήΔ. Χαριτόπουλος
Από.... εκρηκτικό μείγμα πλασμένος ο Διονύσης! Μισός Ευρυτάνας από μητέρα και μισός Μανιάτης από πατέρα. Γεννημένος ο ίδιος στον Περαία. Τίποτε δεν ειναι τυχαίο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίχε μια δική του ιδιαίτερη οπτική για τα πράγματα στο συγγραφικό του έργο για το αντάρτικο, αλλά άσχετα αν κανείς συμφωνεί ή διαφωνεί με τις προσωπικές κρίσεις του δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι με το μνημειώδες ιστορικό έργο του ανέδειξε σε τεράστιο βαθμό την ηρωική δράση και το αξεπέραστο μεγαλείο του πολυπληθέστερου εθελοντικού στρατού της σύγχρονης ιστορίας μας του ένδοξου ΕΛΑΣ
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνας αποχαιρετισμός που του αξίζει, ένα εξόδιο που ανατριχιάζει για τα αισθήματα και την εκφραστική του δύναμη. Ένα μεγάλο μπράβο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣιγοτραγουδώντας "το δόλιο το Μικρό Χωριό και πάλι ανταριάζει ...." τράβηξε ψηλά στα σύννεφα για να βρει τον Άρη και τους μαυροσκούφηδες να πιούν κάνα τσίπουρο και να τα πούνε. Αντίο Διονύση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤον γνώρισα από πολλά βιβλία του που έχω διαβάσει με βασικό, λόγω της 30ετης ερευνά του, τον "Άρη τον αρχηγό των ατάκτων". Η γραφή του αλλά κ ο τρόπος που διάλεξε να ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του δείχνουν πολλά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό του ταξίδι στην αιωνιότητα...
"Ίσως τον πιο ωραίο τίτλο στους αντάρτες έδωσαν, μεταξύ τους, οι άνδρες της χωροφυλακής. Τους έλεγαν "κατσαντώνια", παραπέμποντας στον ανυπότακτο και συνάμα τραγικό ήρωα της Ρούμελης, για να τους ξεχωρίσουν από τους άλλους ένοπλους των βουνών...Συνέλαβαν ενστικτωδώς το νόημα της παρουσίας αυτών των νέων οπλοφόρων. Δεν υπηρετούν καμιά εξουσία, ούτε πλιατσικολογούν ιδιοτελώς, αγωνίζονται έναν άπελπι και μάταιο αγώνα." Ένα απόσπασμα από την ιστορική βιογραφία "Άρης αρχηγός των ατάκτων". Ευχαριστούμε Χαριτόπουλε, ευχαριστούμε Ευρυτάνα Ιχνηλάτη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυρυτάνα ιχνηλάτη όντως πολύ ωραίο το απόσπασμα από το Καρπενήσι της εθνικης αντίστασης που έβαλες στη μνήμη του Χαριτόπουλου. Αν δεν υπήρχαν τότε εκείνοι οι γενναίοι αγωνιστές θα μέναμε σκλάβοι στους αιμοβόρους φασίστες που εισέβαλαν στη χώρα μας. Ο Διονύσης Χαριτόπουλος έκανε φοβερή δουλειά με μακρόχρονη έρευνα επάνω σε αυτό τον τομέα και για αυτό το λόγο θα τον θυμόμαστε με σεβασμό.
ΑπάντησηΔιαγραφή