Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Μια στάλα ελπίδας...


Έρημες νύχτες ζωσμένες

μ' οργή από αρματωμένα όνειρα 

και μνήμης αγιοκέρια.

Οι ίσκιοι δραπετεύουν, 

διαβαίνουν, 

μεριάζουν μαυροντυμένα σύννεφα

στου Βελουχιού τα ραχοκόκκαλα.

Μα να που αντρειεύεται ο έλατος 

σιμώνοντας τ' αστραφτερό φεγγάρι 

ακοίμητο πλεούμενο 

στις νεροσυρμές του ουρανού. 

Μια στάλα ελπίδας 

στην άνυδρη ζωή,

μια στάλα

κι ας είν' και διαβατάρικη... 


"Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

3 σχόλια:

  1. Θαυμάσιο το στιχούργημα σου
    φίλε Ευρυτάνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα ευρυτανικά βουνά εμπνέουν.................με την αύρα και τους συμβολισμούς τους...............φεγγαρόφωτο διαμαντάκι το γραπτό σου!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μ' οργή από αρματωμένα όνειρα

    και μνήμης αγιοκέρια.

    ΣΤΑΛΑΖΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΣ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια-γνώμες εκφράζουν αποκλειστικά τους συντάκτες τους.