Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Τραγούδι αντίστασης κόντρα στο άκαπνο μοιρολόι*


Ευρυτανία μου, τυλιγμένη μέσα στην αχλή των αιώνων, σηκώνεις στη χιλιοβασανισμένη πλάτη σου όλη τη βαριά ιστορία αυτού του τόπου. Ιστορία εξεγερσιακή, απελευθερωτική, επαναστατική. Από τους απείθαρχους Κατσαντωναίους μέχρι τους ανυπότακτους Αντάρτες και των δύο ξεσηκωμών. Εδώ σ’ αυτά τα απάτητα βουνά, σε τούτα τα βαθύσκιωτα φαράγγια και τις ελατοσκέπαστες πλαγιές, βρήκε φιλόξενο έδαφος το άγριο λουλούδι της Λευτεριάς για να ξεπεταχτεί σκίζοντας την πέτρα ώσπου να μπουμπουκιάσει τον κατακόκκινο ανθό του. Εδώ το αίμα πότισε την ελπίδα. Εδώ η σπίθα της λεβεντιάς έβαλε φωτιά στο μπαρούτι του ονείρου. Εδώ έσμιξαν το τραγούδι το κλέφτικο και οι παιάνες οι αντάρτικοι και θέριεψαν ψυχές παλικαρίσιες. Εδώ οι περήφανοι άντρες σου λύγισαν παγκόσμιες αυτοκρατορίες, εδώ και οι ζηλευτές γυναίκες σου έγιναν ολόφωτο παράδειγμα αυτοθυσίας και χειραφέτησης. Ευρυτανία μου, η ανόθευτη και ατίθαση ομορφιά σου πέρασε κατευθείαν στις ψυχές των ανθρώπων σου. Ευρυτανία μου, τα προαιώνια άρματά σου αντιλαλούν ακόμη στις καρδιές όλων των ελεύθερων ανθρώπων σκεπάζοντας το άκαπνο μοιρολόι της σύγχρονης υποταγής. «Όπλο  σου» διαχρονικό ήταν και θα είναι η ιστορία σου και όχι η στυγνή κερδοφόρα εκμετάλλευση με αντίτιμο τις ματωμένες σάρκες σου. Ένα «όπλο-κειμήλιο» που δεν παραδίδεται με καμία συμφωνία και με κανένα διαολοχάρτι κι ας το ‘κρυψαν στο σεντούκι της λήθης οι σταυρωτές σου. Ευρυτανία μου, παράσημο είναι η φτώχεια σου. Θρανίο της ανάγκης ο τίμιος μόχθος των βασανισμένων ανθρώπων σου. Διαθήκη μονάκριβη, στον αιώνα τον άπαντα, οι θυσίες των αγωνιστών προγόνων  μας που αγκάλιασαν παντοτινά τα χώματά σου. Ευρυτανία μου λεβεντογέννα, ανταρτομάνα,  στα ξέφωτα της ιστορίας σου διδασκόμαστε πώς να μην σκύψουμε το κεφάλι, πως να ατενίζουμε τις αετίσιες κορφές σου, αντλώντας δύναμη, θάρρος, ανυπακοή που μια μέρα, θα δεις, θα ξαναγίνει ΖΩΗ!
* Αφιερωμένο στη μνήμη του παππού μου Σ.Ι. που δεν γνώρισα ποτέ… 

18 σχόλια:

e-Apenanti είπε...

//Ευρυτανία μου, παράσημο είναι η φτώχια σου//
Φτώχεια υλικών που ακονίζει το νού.

καλημέρα Ευρυτάνα
Να απολαμβάνεις τις δροσιές των βουνών σου.
Και όμορφο υπόλοιπο Θέρους.

dimitris είπε...

Ευρυτανα ιχνηλατη καλημερα.
Εδώ το αίμα πότισε την ελπίδα. Εδώ η σπίθα της λεβεντιάς έβαλε φωτιά στο μπαρούτι του ονείρου.
Με τετοια λογια ο παππους θα ''κοιμαται'' ελαφρα, μακαρι ολα τα εγγονια να θυμοντουσαν ολους αυτους τους καθημερινους ΗΡΩΕΣ, η πατριδα μας---εμεις, τα παιδια μας---θα ητανε αλλιως.
Ευρυτανα ιχνηλατη μπραβο!!!

Aris είπε...

Ο καθαρος αερας της λευτεριας και της λεβεντιας φυσηξε μεσα απο αυτο το υπεροχο γραπτο για τον παππου σου, αλλα και τον παππου ολων μας!

PHOTO ΤΙΤΛΟΙ είπε...

«όπλο σου» διαχρονικό ήταν και θα είναι η ιστορία σου και όχι η στυγνή κερδοφόρα εκμετάλλευση με αντίτιμο τις ματωμένες σάρκες σου. Ένα «όπλο-κειμήλιο» που δεν παραδίδεται με καμία συμφωνία και με κανένα διαολοχάρτι κι ας το ‘κρυψαν στο σεντούκι της λήθης οι σταυρωτές σου.

!!!

κ.κ. είπε...

Βγαίνει όλη η αγάπη για τον τόπο σου! Αν και απ' ότι βλέπω από τις φωτογραφίες και τα οιδιπορικά σου, είναι αντικειμενικά όμορφος!

Εγώ πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθώ αυτό το Κερασοχώρι! :-)

doctor είπε...

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ.
Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΨΥΧΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ, ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ.
ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!

Magia da Inês είπε...

✿✿¸.•°

Passei para lhe desejar uma boa terça-feira!
Beijinhos.
Brasil.
✿✿¸.•°

BloG-_o_-SatIRuS είπε...

Κείμενο όπως ταιριάζει σε τόπους κι ανθρώπους περήφανους, ασυμβίβαστους κι οραματιστές...
Σίγουρα "χαίρεται" ο παππούς...

άγριο κυκλάμινο είπε...

Η Ευρυτανία έχει βαρυσήμαντη ιστορία. Εμεινε για αιώνες ένας αδούλωτος και αγέρωχος τόπος και υπήρξε κέντρο αντιστασιακών δράσεων. Ολα αυτά μας κάνουν να αισθανόμαστε περήφανοι για τα παλικάρια που θυσιάστηκαν για μια καινούργια ζωή. Σε παραδέχομαι Ευρυτάνα ιχνηλάτη γιατί είσαι ένας από τους ανθρώπους που καμαρώνουν για τους προγόνους τους και τους τιμάς μην αφήνοντας τη λήθη να αποπροσανατολίζει σε άλλα "φτηνά" μονοπάτια. Φαντάζομαι για τον παππού που γράφεις ότι ποτέ δεν γνώρισες ότι και αυτός με τη δική του γενναία στάση του έδωσε τη σκυτάλη και στις επόμενες γενιές για να μη σκύψουν το κεφάλι. Ας κρατάμε όλοι τέτοιες "σκυτάλες".

oikodomos είπε...

"Ευρυτανία μου, η ανόθευτη και ατίθαση ομορφιά σου πέρασε κατευθείαν στις ψυχές των ανθρώπων σου".

Έτσι, κι εσύ, αδερφέ Ευρυτάνα πέρασες στις δικές μας ψυχές!
Με την ομορφιά των εικόνων σου,
την δύναμη του λόγου και,
την καθαρότητα της ψυχής σου.

Υποκλίνομαι στη μνήμη του Σ.Ι., και μαζί όλων των παππούδων που φωτίζουν τα βήματά μας.

Να είσαι καλά ορέ,
καλή δύναμη!

Φυσιολάτρης! είπε...

Κείμενο? Όπως πάντα φοβερό.....

Αφιέρωση? Βαθιά συγκινητική....

Εικόνα? Απόλυτα ταιριαστή...

Τίτλος? (Tραγούδι αντίστασης κόντρα στο άκαπνο μοιρολόι)? Μοναδικά εμπνευσμένος για την ιστορία της Ευρυτανίας και ίσως και για τη σύγκριση του χθες με το σήμερα.....

Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!

Elva είπε...

Με ενα τοσο ομορφο και περηφανο κειμενο, θα εκανες τον παππου σου πολυ περηφανο για τον εγγονο του!

Να σαι καλα!

akrat είπε...

μένω σε στάση προσοχής

κυριολεκτικά με συγκίνησε γιατί την επισκεύτηκα κάποτε...

Eva Neocleous είπε...

"...στα ξέφωτα της ιστορίας σου διδασκόμαστε πώς να μην σκύψουμε το κεφάλι, πως να ατενίζουμε τις αετίσιες κορφές σου, αντλώντας δύναμη, θάρρος, ανυπακοή που μια μέρα, θα δεις, θα ξαναγίνει ΖΩΗ!"
Κι εμείς διδασκόμαστε από' σας!
Θα σας καμαρώνει σίγουρα ο παππούς σας...

λεύτερος είπε...

Eτσι μπράβο.
Τραγούδι αντιστασης ενάντια στο άκαπνο μοιρολοι.
Αυτη ήτανε η Ευρυτανια, ετσι μας την παρέδωσαν οι παλιοι, εμεις οι νεώτεροι πηραμε μεγαλη κληρονομιά.
Να δουμε αν την αξίζουμε.!!
Να είσαι καλα και οι μνήμες και αυτες καλά κρατουν.!!

blackbedlam είπε...

Έτσι ποτίζεται το δέντρο της Αντίστασης και θάρθει η ώρα που θα δώσει τους καρπούς του για να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση.

Και δεν θάμαστε μόνοι μας, γιατί και οι νεκροί μας θα ακολουθάνε, βάζοντας φωτιά στο φιτίλι του ονείρου και της απόφασης.

Και θα είναι μαζί μας, γιατί τους κουβαλάμε μέσα μας ετούτους τους ήρωες που χάραξαν δρόμους, που με τις θυσίες τους άφησαν παρακαταθήκη και έγιναν ορόσημο στις σελίδες της ιστορίας.

Να είσαι πάντα καλά που βάζεις και εσύ φωτιά στις μνήμες μας.

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Κάποια μέρα, παππού, θα ειπωθούν και θα γραφούν όλα!

Σας ευχαριστώ όλους από καρδιάς...

misoagnosti είπε...

Τι όμορφα... Ευχαριστούμε για το μοίρασμα.
:)