Εγκατάλειψη

Tη φωτογραφία μας έστειλε ο φίλος-συμπατριώτης Σεραφείμ Τ.

 

Συνοδευτικό κείμενο : "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Ο τόπος μας  πληγώθηκε όπως αυτό το έρημο σπίτι. Πάει καιρός που τα παιδιά έφυγαν για τη μαύρη ξενιτειά. Μονάχα τα γερόντια απόμειναν για να υφαίνουν αναμνήσεις προσμένοντας τον γυρισμό που όμως αργούσε τόσο.... Κι όταν και τα γεροντάκια πέταξαν για τη γειτονιά των αγγέλων, έπεσε βαθιά σιωπή που τα σκέπασε όλα. Μας πρόλαβε η εγκατάλειψη, η μεγαλύτερη από όλες τις κακές τις «μοίρες». Ετούτο το στοιχειό είναι που δεν παλεύεται εύκολα. 
Κοιτάζω και ξανακοιτάζω τα χαλάσματα μέχρι που η ματιά μου συναντάει εκείνο το ανθισμένο δεντράκι στο πλάι. Λέτε να φέρνει κάνα καλότυχο σημάδι και για αυτά τα λησμονημένα λημέρια;