"...ένα από τα πιο συγκινητικά και πρωτότυπα θεάματα που το παιδιάτικο παιγνίδι μέσα απ' τον ανεύθυνον ορίζοντα της δράσης του, παίρνει μια επίκαιρη ημισοβαρότητα κι' επισημότητα και φτάνει στη διάθεση της ένοπλης απελευθερωτικής ρήξης."
(Ιστορική καταγραφή από την αντιστασιακή εφημερίδα «α γ ώ ν α ς» ΟΡΓΑΝΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Ε.Π.Ο.Ν. ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ, ΚΑΠΟΥ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1943, ΧΡΟΝΟΣ 1ος, Αριθ. φύλλου 3, ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 200 - ΑΣΚΙ, Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας)
*****
ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΙ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ
-Κάθε μέρα τώρα, πρωΐ κι απόγεμα οι δρόμοι της γειτονιάς, αχολογούν απ' την κοσμοπλημμύρα. Οχλαγοή, κακό θόρυβος. Κάπου-κάπου ξεχωρίζεις έντονες διαπεραστικές παιδιάτικες φωνές, κρουσταλλένια γέλοια της πιο αμέριμνης νεανικής εποχής, χειροκροτήμα, ποδοβολητό, κι' ύστερα ένα τραγούδι, γεμάτα ζωή, δροσιά και νειάτα λαγαρίζει καθάριο μέσα στη διάφανη γαλάζια ατμόσφαιρα: «Το χωριό τ' αφίνουμε. Τους δικούς μας χαιρετάμε. Πάμε να φρουρήσουμε της πατρίδας την τιμή....»
Τα παράθυρα ανοίγουν βιαστικά και μ' ενδιαφέρον, τα μπαλκόνια πέρνουν μονομιάς ζωή και στα ματόφυλλα αχτίδες χαράς πεταλουδίζουν.
Μια αντάρτικη ομάδα!. . Μα όχι σαν τις άλλες. Είκοσι ως τριάντα παιδιά, γύρω στα δέκα τους χρόνια, με εξαρτήσεις, με πολυβόλα και μ ένα μεγάλο ξύλινο κανόνι που το κρατάνε δύο «αντάρτες» διασχίζουν σε σχηματισμό παρέλασης και τραγουδώντας τους δρόμους της πολίχνης. Μπροστά απ' την ομάδα είναι δύο σημαιοφόροι ντυμένοι φουστανέλλες. Τα πρόσωπα των παιδιών ανταρτών έχουν μία περίεργη σοβαρότητα κι' ο καπετάνιος τους, με το μαύρο βελούδινο σκούφο, επιθεωρεί μ' ένα επίσημο βλέμμα, κάθε τόσο τους «άνδρες» του.
Προχτές μιά απ' αυτές τις ομάδες κατευθύνθηκε στην πλατεία και παρατάχθηκε κανονικά μπροστά στο άγαλμα του Μ. Μπότσαρη. Ο στρατιωτικός αρχηγός της έδωσε το παράγγελμα: « Προσοχή!... Παρουσιάστε!.. » Κι' αμέσως ένας «αντάρτης», γονατιστός, κατέθεσε στεφάνι από λουλούδια μπροστά στην καλλιμάρμαρη προτομή του ήρωα. Οι άλλοι σώπασαν για λίγο κι' ύστερα φώναξαν: «ζήτω οι αντάρτες μας» και πήραν πάλι το δρόμο τους. Μπροστά και πίσω πλήθος άλλο παιδιά και κορίτσια ξεχύνονται σαν σπουργίτια και πέρνουν μέρος στο τραγούδι: « Λεβέντες του Καρπενησιού και της Γραβιάς λιοντάρια...»
Είναι ένα από τα πιο συγκινητικά και πρωτότυπα θεάματα που το παιδιάτικο παιγνίδι μέσα απ' τον ανεύθυνον ορίζοντα της δράσης του, παίρνει μια επίκαιρη ημισοβαρότητα κι' επισημότητα και φτάνει στη διάθεση της ένοπλης απελευθερωτικής ρήξης. Κι' ενώ η αντάρτικη τούτη ομάδα, στο θριαμβευτικό της διάβα, προκαλεί θύελλα χειροκροτημάτων από πέρα φωνή ακούγεται, ένας «αντάρτης», λαχανιασμένος καταφτάνει, προσπερνά τους άλλους πλησιάζει τον καπετάνιο και του λέει:
-Καπετάνιε, φέρνω εντολή απ' το αρχηγείο μας για να κατευθυνθή η ομάδα στο συνοικισμό.
Αμέσως δίνεται το σύνθημα και η ομάδα αλλάζει κατεύθυνση κι' έτσι με τη σειρά τους οι γειτονιές χάνουν τη μονοτονία τους και παίρνουν τη χαρούμενη όψη του πανηγυρισμού.
Ας έλθουν αυτοί που κάθουνται με σταυρωμένα τα χέρια μπροστά στο μουλιασμένο ορίζοντα της σκλαβιάς να ιδούνε την αυθόρμητη κινητοποίηση των παιδιών τους, ας έλθουν να ιδούνε αυτοί που βρίσκουνται σε μια ασφυκτική αδράνεια όπου η ψυχή μέσα στο αποκάρωμά της είναι ουδέτερη προς την υπόθεση της ζωής.
Το θέαμα που μας παρουσιάζουν οι «αντάρτικες» τούτες ομάδες των παιδιών είναι ένα βάπτισμα μέσα στην κολυμπήθρα της νειότης για τον σημερινό μας αγώνα.
Αθώα παιδιά! Σεις που με τόση προθυμία πήρατε τα «όπλα» στο χέρι για ν' αποχτήσετε τη λευτεριά σας! ύστερα από κάμποσο καιρό, σαν κουραστούνε οι φασίστες να σκοτώνουν ανθρώπους, κι' όταν σαν αντίδοτο δεχτούν το τελειωτικό χτύπημα των συμμάχων και των σκλαβωμένων λαών, θα πάψη ο πόλεμος και θ' αδειάσουν τα χαρακώματα. Μέσα στ' αμπριά θα γεννήσουν οι αρκούδες και πάνω στα ξεχασμένα συρματοπλέγματα θα σκαλώσουν οι αγράμπελες τις ανθισμένες τους γιρλάντες. Τότε πια κι' η ζωή θα πάρει τον κανονικό ανθρώπινο δρόμο της και τα χέρια σας αυτά που στις ώρες του παιγνιδιού κρατάνε τώρα ξύλινα ντουφέκια, θ' απλωθούν σ' έναν πανανθρώπινο χαιρετισμό, που θα δώσουν αδελφωμένα τα νειάτα πάνω στη λεωφόρο της αλήθειας και του πολιτισμού.
Ωστόσο τα σημερινά σας όπλα και οι αυθόρμητες πανηγυρικές παρελάσεις είναι το προανάκρουσμα της αυριανής ζωής όπως ξεπετιέται απ' την ένστιχτη αγωνιστική σας διάθεση για την κατάκτηση της Λευτεριάς. Εμείς σα μεγαλύτεροί σας αδελφοί, στεκόμαστε πάντα στο πλάι σας.
blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"
