Κλιμάκωση του Αγώνα...

Βαστάμε, συνεχίζουμε...

-Δεν θα περάσει η αφαίμαξη του υδάτινου πλούτου της Ευρυτανίας, μέσω του άθλιου σχεδίου "Εύρυτος" για την εκτροπή των ποταμών μας, της επιχειρούμενης ιδιωτικοποίησης της δημόσιας πηγής Πούντος Αγράφων και των αντλησιοταμιεύσεων στη λίμνη Κρεμαστών. 

-Δεν θα περάσει ούτε η καταστροφή των πρωτόπλαστων βουνών μας με τα αποκρουστικά σιδερένια ανεμοτέρατά σας και τα φαραωνικά φωτοβολταϊκά.

-Δεν παραδίδουμε, δεν πουλάμε, δεν αντισταθμίζουμε το κάλλος και τη συλλογική λαϊκή περιουσία.

-Η ελίτ των κερδών και το κράτος που την εξ-υπηρετεί δεν θα βρουν πρόσφορο έδαφος στην Ευρυτανία.

-Ετούτη η Γη ανήκει στους Ευρυτάνες και όχι στους περαστικούς πολιτικάντηδες και τους αδηφάγους καπιταληστές. 

-Αυτός ο τόπος ξέρει τι σημαίνει αντίσταση και αγώνας.

-Βαστάμε, συνεχίζουμε, παλεύουμε από κάθε μετερίζι κι από κάθε γωνιά για να αποτρέψουμε την καταστροφή του τόπου που γεννηθήκαμε, που καταγόμαστε, που λατρεύουμε και που οφείλουμε να παραδώσουμε αμόλυντο στις επόμενες γενιές.

Venceremos!

"Ευρ. ιχν."

*****

* Για τη συνέχεια παραθέτουμε την τελευταία ανακοίνωση-κάλεσμα της Επιτροπής Αγώνα με αφορμή την Ανοιχτή Εκδήλωση - Συζήτηση που θα πραγματοποιηθεί στην Κεντρική Πλατεία του Καρπενησίου την Τετάρτη 22 Ιουλίου στις 7:30 μ.μ.

Όσοι τυχαίνει να βρίσκονται αυτή την εποχή στην Ευρυτανία ας ενισχύσουν με την παρουσία τους αυτή την εκδήλωση. Συνάμα, βέβαια, δεν ξεχνάμε ότι και χιλιάδες ακόμη άνθρωποι απ' όλη την Ελλάδα (και όχι μόνο) συμπαρίστανται με κάθε τρόπο στον δίκαιο αγώνα των Ευρυτάνων!

Ιδού η ανακοίνωση:

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΣΧΕΔΙΟ "ΕΥΡΥΤΟΣ" ΚΑΙ ΑΝΤΛΗΣΙΟΤΑΜΙΕΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ.        

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η φαινομενική ησυχία γύρω από το καταστροφικό σχέδιο «Εύρυτος» δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει τα σχέδιά της για τη λεηλασία των νερών του τόπου μας για τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων των κατασκευών και του νερού. Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα δημοσιεύματα ότι η ΕΥΔΑΠ είναι έτοιμη να προχωρήσει άμεσα το έργο. Ταυτόχρονα, τα τρία τεράστια έργα αντλησιοταμίευσης στη Λίμνη Κρεμαστών, τα πλωτά και χερσαία φωτοβολταϊκά, οι 150 ανεμογεννήτριες και τα δεκάδες υδροηλεκτρικά σε κάθε ρέμα και ποταμάκι προχωράνε κανονικά, όπως και η ιδιωτικοποίηση πηγών, στον «Πούντο» και όχι μόνο.

Η αναδιάρθρωση της ΕΥΔΑΠ, η νέα Εθνική Στρατηγική για το νερό και το νέο Χωροταξικό για τις ΑΠΕ δημιουργούν το θεσμικό πλαίσιο για την ολοκληρωτική απομύζηση όλων των πόρων του τόπου μας με πρώτο το νερό, στερώντας τις όποιες δυνατότητες πραγματικής παραγωγικής ανάπτυξης σε όφελος του λαού της περιοχής.

Για αυτές τις εξελίξεις θέλουμε να κουβεντιάσουμε.

Αυτά πρέπει να κουβεντιάσουμε ξανά οι δεκάδες φορείς, σωματεία, σύλλογοι που με πρωτοφανή ενότητα δώσαμε το παρών στο μεγάλο συλλαλητήριο στις 8 Φλεβάρη και σε όλες τις εκδηλώσεις που ακολούθησαν.

ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΙΟΥΛΙΟΥ, 7:30μμ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ

“Οι εξελίξεις με το Σχέδιο «Εύρυτος», τις αντλησιοταμιεύσεις και τη λεηλασία των νερών της Ευρυτανίας”.

Κλιμάκωση του αγώνα για τη σωτηρία του Τόπου.

Χρέος όλων μας να είμαστε εκεί!

Με εκτίμηση,

Το συντονιστικό της Επιτροπής Αγώνα

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Ορατά τα αόρατα

Καθισμένος σ' ένα βραχάκι εδώ στα ψηλά και παραδομένος στη νυχτερινή σιγαλιά της φύσης χαίρομαι μονάχος τη γαλήνια αγραφιώτικη βραδιά..

Πανεποπτική ματιά από ψηλά, αντάμα με σκέψεις, αγωνίες, στενοχώριες, όνειρα, προσδοκίες...

Μετρώντας τα άστρα στα ασύνορα αιώνια λιβάδια που λάμπουν περισσότερο μακριά από τα ενοχλητικά φώτα και τη νοσηρή βοή των ασθμαινουσών και χαοτικών μεγαλουπόλεων, συνομιλώντας με το απαλό θρόισμα του ανέμου, φλερτάροντας με το ολόγιομο ολόλαμπρο φεγγάρι που από εδώ ψηλά λες και θα το αγγίξεις, νιώθεις αληθινά ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.

Και μαζί οι ήχοι! Οι απόμακροι ήχοι από το ουρλιαχτό των λεύτερων αγριμιών, το γάβγισμα των τετράποδων φυλάκων των κοπαδιών, το λάλημα του γκιώνη, το τραγούδι του γρύλου και του τριζονιού, τις νυχτερινές μελωδίες των αηδονιών, τα άγνωστα αδιευκρίνιστα καλέσματα των κατοίκων των σκοτεινών δασών.

Η άγρια αυθεντική φύση με τις ψηλές αετόμορφες κορφές, τα κελαριστά ποτάμια, τις γαλαζοπράσινες λίμνες... όλα σιγοτραγουδούν, με τη δική του χάρη το καθένα μα κι όλα μαζί, την ωδή του κάλλους! Η ποίηση των ορέων έχει τη δική της ρίμα. 

Οι ιστορίες και οι θρύλοι που αφηγούνται τούτα τα βουνά πλανώνται με το διάχυτο άρωμα της ανυπότακτης Κλεφτοσύνης και Ανταρτοσύνης των περήφανων ταπεινών που για αιώνες επέλεξαν να «φυλάνε καλύβες και πεζούλια» από άφρονες αφεντάδες. Άγγιξε τη γη, αφουγκράσου την πνοή της, άκου τα βήματα εκείνων που ήταν «όλα για τους άλλους και τίποτα για τους ίδιους», ενσωμάτωσε τη γνώση, αποκρυπτογράφησε τους παλιούς όρκους, αποτύπωσε στη μνήμη τα πικρά παράπονα, τα στοιχειωμένα όνειρα που η ανθρωποδιώκτρια εξουσία θέλει να αρνηθούμε, να ξεχάσουμε...

Για χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι ζούσαν συμφιλιωμένοι με το φυσικό περιβάλλον, αντλώντας από αυτό τα απαραίτητα για τη διαβίωσή τους και όχι κατακρεουργώντας το για το κυνήγι του κέρδους, αυτής της αναθεματισμένης κοινωνικής πληγής που πυορροεί τα δάκρυα και τα βάσανα ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Εδώ στα «απρόσιτα» η ασφυκτική αίσθηση της καθημερινότητας καταρρίπτεται όπως και ο συντηρητισμός που δεν υφίσταται στα ελεύθερα λημέρια. Σε αυτό τον παράξενο μοναχικό τόπο οι εξεγερμένες ατομικές συνειδήσεις βρίσκουν πρόσφορο έδαφος, νοητικά, ενώ η προσωπική ασημαντότητα γίνεται σημαντικότητα, εμπράκτως, όταν  αγωνίζεσαι μαζί με το διπλανό σου για τη διάσωση αυτής της αειπάρθενης γης.

Η ευφορία ορίζεται όταν η γοητεία της στιγμής υπερνικά το χρόνο, όταν βιώνεις το παρόν, εκείνη τη χαρμόσυνη ώρα που ξάστερα συναισθήματα δραπετεύουν από τις στενωπούς και γίνονται πτερύγια της ψυχής που εξυψώνεται προς την αρμονία.

Παιδί κι εγώ των ορέων, προσπαθώ να κάνω ορατά τα αόρατα.

-Η κοινότητα έχει την ευθύνη : να μην χαθεί η κουλτούρα των βουνών! 

-Πάμε ΚΟΝΤΡΑ χρόνια - και για όσα χρόνια χρειαστεί! 

-Να μην νικηθούν τα ύψη... «κάποτε απάτητα, πάντοτε απάτητα»!

Δημοσιεύθηκε στο Περιοδικό «ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ» - τεύχος 12, καλοκαίρι 2026

(από τον "Ευρυτάνα ιχνηλάτη")

Για σένα ΑΡΗ! (απαγγελία στίχων του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη")

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ 

των... άτακτων στίχων 

που έγραψε ο "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" 

προς τιμήν του ΠρωτοΚαπετάνιου Άρη!

*****

(απαγγέλει με... Ψυχή Βαθιά η "Ακευσώ" 

του Κρίκελλου) 

Ευχαριστούμε ολόψυχα τον ΓιάΝΝΝη

για το βίντεο.

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Η ταπεινή ευσέβεια των Κλεφτών εκεί στα απόρθητα βουνά τους...*

*από καταγραφές των ξένων περιηγητών 

Emerson και Fauriel 

Ιχνηλατήσαμε δύο σημαντικές ιστορικές σημειώσεις που αναφέρονται με παραστατικό τρόπο στην ιδιαίτερη ταπεινή ευσέβεια και την κατάνυξη των εξεγερμένων Κλεφτών εκεί στα ψηλά απόρθητα βουνά με τον ελεύθερο βίο - μακριά από τις επίσημες λαμπερές εκκλησιαστικές εκδηλώσεις.

Οι εν λόγω καταγραφές εμπεριέχονται στο εξαιρετικό βιβλίο του αείμνηστου βραβευμένου Ευρυτάνα συγγραφέα Δημήτρη Σταμέλου  (1931-2005), που κοσμεί την προσωπική μας βιβλιοθήκη, και αναφέρεται στον Σταυραετό των Αγράφων Κατσαντώνη και τους Κλέφτες του υπό τον τίτλο: "Κατσαντώνης η αποθέωση της παλικαριάς", βιβλιοπωλείον της Εστίας.

Ιδού τα σχετικά αποσπάσματα:

*****

Λέει επίσης ο Emerson πως 

"το προσευχητάριό τους σε κοίλωμα βράχου ή η άγια Τράπεζα υψωμένη σ' απομονωμένο φαράγγι, μαρτυρούσαν πιο ειλικρινή θρησκευτική αφοσίωση και πιο θερμό ξεχείλισμα ψυχής απ' ό,τι οι εκδηλώσεις μέσα στα σύννεφα των αρωμάτων, τη λάμψη των λαμπάδων και την ακτινοβολία των ιερατικών πομπών στους μεγαλοπρεπείς ναούς" 

Και η σχετική μαρτυρία του Fauriel :

"Η ευσέβεια των Κλεφτών, ο σεβασμός των προς τα άγια αντικείμενα, η ανάμειξις της θρησκευτικότητος εις τας πολεμικάς των ενεργείας, προσθέτουν εις τον χαρακτήρα των ένα άλλο των περίεργων εκείνων χαρακτηριστικών, τα οποία θα εθεωρούντο ασυμβίβαστα προς την κοινωνικήν των τάξιν. 

Εις τους αγρίους τόπους, όπου ζούσαν απομονωμένοι, δεν είχον ούτε ιερείς, ούτε εκκλησίας. 

Κάποιο ερημοκλήσι, κάποιο εικονοστάσι σκαλισμένον εις τον βράχον, όπου με κίνδυνον της ζωής των ανερριχώντο, ήσαν αι μόναι εκκλησίαι όπου οι Κλέφτες ηδύναντο από καιρού εις καιρόν να παρακολουθήσουν την λειτουργίαν από κάποιον ιερέα της υπαίθρου, ή τας προσευχάς κάποιου ερημίτου και να αφιερώσουν επί τη ευκαιρία κάποιαν ευλαβή προσφοράν εις τους αγίους και την Παναγίαν.

Αλλ' οπουδήποτε και αν ευρίσκοντο, εις ένα δάσος, εις τα σπήλαια ή εις τας υψηλάς κορυφάς των ορέων, δεν παρέλοιπον ποτέ να πανηγυρίσουν κατά τον ιδικόν των τρόπον τας ιεράς τελετάς της ελληνικής εκκλησίας, ψάλλοντες ή απαγγέλοντες τους καταλλήλους δι' αυτάς ύμνους και τας γνωστάς εις αυτούς προσευχάς"

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"