Ωρέ Κατσαντώνη, τα κράτησες λέφτερα εσύ με μια χούφτα απροσκύνητους για να τα πουλήσουμε μεις τ' αγγόνια σου σήμερα;
Με πόσα "ανταποδοτικά" εξαργυρώνεται το αίμα που σκόρπισες κει στ' Αγραφιώτικα τα βνα, εσύ και οι απείθαρχοί σου που για να μπορείτε ν' ανασαίνετε λέφτερο αέρα δεν καταδεχτήκατε να "φρονιμέψετε";
Με πόσα "αργύρια" από τα κεμέρια σύγχρονων κοτζαμπασαίων "αντισταθμίζεται" το θείο κάλλος κι η ατίμητη αξιοπρέπεια του αδέσμευτου βίου του Aνθρώπου;
Ποιανής "ανάπτυξης" τα εργαλεία ματώνουν τα σπλάχνα της γης μας, της μνήμης μας, της ιστορίας μας;
Η κοινωνία Καπετάνιο μου ασθενεί όσο η ιστορική μνήμη εξασθενεί.
Κι εμείς, λίγοι "περήφανοι-ταπεινοί", Κατσαντώνη μ', πασχίζουμε στα δικά μας δίσεκτα χρόνια να ηττηθεί η λήθη για να πάψει να μας κατατρώγει "η αρρώστια".
Με το "αθάνατο κρασί του '21" ραντίζουμε τα χώματα που πάτησες για να μείνουν απάτητα!
ΔΟΞΑ και ΤΙΜΗ σε σένα Καπετάνιο κι όλους εκείνους τους "ελεύθερους σκλάβους" που σήκωσαν τότε τ' άρματα, αφού όπως είπε κι ο Ρήγας...
«Όταν η διοίκησις βιάζει, αθετεί, καταφρονεί τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του, το να κάμνει τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού, επανάσταση, ν' αρπάξει τ' άρματα και να τιμωρήσει τους τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν απ' όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητο απ' όλα τα χρέη του.»!
