«Τα
σπίτια πέφτουν
οι
καρδιές πέφτουν
οι
μέρες πέφτουν
τα
ελάτια μένουν μονάχα όρθια.
Είδαν
πολλά και ξέρουν
πως
ο ήλιος δε θα πάψει
να
βγαίνει απ’ την ψηλότερη κορφή
του
Βελουχιού.
Είδαν
πολλά
κι
οι σφαίρες απ’ τα καρυοφύλλια
τους
γκράδες και τα τόμιγκαν
ειν’
ακόμα καρφωμένες απάνω τους.
Στις
ρίζες τους κουλουριάστηκαν
φωνές
θριάμβου
και
φωνές απόγνωσης.
Οι
ρίζες τους ποτίστηκαν
με
πολλή βροχή και με πολύ αίμα…»
(Και πάλι ένα απόσπασμα από το
σπουδαίο έργο του Μ. Σταφυλά με τίτλο “Ευρυτανία”).
Η φωτογραφία είναι του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη"
