*άρθρο του συμπατριώτη
Ευρυτάνα Ευθύμιου Φλώρου
Παρμένος ο τίτλος
από τη γνωστή ρήση του Χριστιανόπουλου. Επίκαιρος όσο ποτέ. Και
μένει μονάχα να αποδείξουμε όλοι μας ότι είμαστε σπόροι. Όχι όμως σπόροι της Syngenta-Dupont,
Monsanto, Basf και άλλων παρόμοιων εταιρειών που
ελέγχουν ήδη το 70% της παγκόσμιας αγοράς σπόρων και σκοπεύουν να μην αφήσουν
τίποτα μη ελεγχόμενο. Δεν έβαλαν ακόμα χέρι στον αέρα που αναπνέουμε. Όμως με
περίτεχνα νομοθετήματα σε κεντρικά σημεία αποφάσεων, όπως π.χ. η Ευρωπαϊκή
Επιτροπή προσπαθούν και σταδιακά πετυχαίνουν να μένουν οι μόνοι στην αγορά
σπόρων. Κι έτσι θα πρέπει ως απόλυτα εξαρτώμενοι να αγοράσουμε από αυτούς σπόρο
που θα φυτρώσει ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΧΡΟΝΙΑ και θα παράξει ότι εκείνοι επιθυμούν.
Η εφημερίδα μας (“Κρίκελλο Ευρυτανίας”), εδώ και 7-8
χρόνια για διάσωση των τοπικών μας σπόρων στην Ευρυτανία, προστίθεται σε
ευτυχώς πολλές ακόμα παρόμοιες φωνές όπως εκείνη της «εναλλακτικής κοινότητας
Πελίτι» στην ιστοσελίδα του οποίου διαβάζουμε για ένα σημαντικό βιβλίο
με τίτλο "O Νόμος του Σπόρου". Το βιβλίο αυτό είναι μια έκδοση από το Ερευνητικό Ίδρυμα
για την Τεχνολογία την Επιστήμη και την Οικολογία Navdanya, της
γνωστής Ινδής ακτιβίστριας για την ελευθερία των σπόρων και την επισιτιστική
ασφάλεια, Δρ Vandana Shiva
 |
| (Ακόμα και μαρούλια στη γλάστρα δεν θέλουν να φυτεύουμε οι πολυεθνικές. Δυστυχώς κάποιοι από εμάς ίσως σκεφτούνε μήπως και μας δώσουν «θέσεις εργασίας». Λέω δυστυχώς γιατί όταν σου κλέβουν τη ζωή σου και την πουλάνε με δόσεις δε μπορείς να συζητάς για θέσεις εργασίας! Ας ξυπνήσουμε επιτέλους κι ας δούμε τα ουσιώδη και μακροπρόθεσμα σοβαρά θέματα παραμερίζοντας τα δολώματα που μας πετάνε) |
O “Νόμος του Σπόρου” προτείνεται ως εργαλείο που αφενός
μπορεί να χρησιμοποιηθεί παντού και σε κάθε πλαίσιο από τους πολίτες ώστε να
υπερασπισθούν την ελευθερία των σπόρων τους και τα κυρίαρχα δικαιώματα τους επί
των σπόρων και αφετέρου να χρησιμεύσει ως πρακτικός οδηγός για όλες τις
μελλοντικές εξελίξεις των νόμων και των πολιτικών που αφορούν τους σπόρους.
Η Navdanya φέρνει το Νόμο του Σπόρου, ώστε η
πολυμορφία και η δημοκρατία, η αειφορία και τα δικαιώματα των ανθρώπων να
πάρουν ξανά τη φυσική τους θέση -εντός του επιστημονικού και του νομικού
πλαισίου που διέπουν το σπόρο, ενάντια στην κυρίαρχη τάση για τη
μονοκαλλιέργεια και τα μονοπώλια την ομοιομορφία και τις ιδιωτικοποιήσεις, τον
εταιρικό έλεγχο, την ποινικοποίηση της βιοποικιλότητας και των αγροτών.
Ο Νόμος του Σπόρου θέτει την Ελευθερία του Σπόρου
στο επίκεντρο -την ελευθερία του σπόρου, των αγροτών και των πολιτών- στη θέση
της αθέμιτης ελευθερίας των επιχειρήσεων που επιχειρούν να διεκδικήσουν τον
γενετικό πλούτο του πλανήτη ως ιδιοκτησία τους, και να ποινικοποιήσουν την
ελευθερία των πολιτών. Η ελευθερία της παραγωγής-διατήρησης και ανταλλαγής
σπόρων είναι ζωτικής σημασίας στην εποχή μας, η οποία χαρακτηρίζεται από
πολλαπλές κρίσεις -στη βιοποικιλότητα, στο νερό, στα τρόφιμα, στο κλίμα και
στην οικονομία- όλες τους μέρος της μεγάλης κρίσης ηθικής και αξιών.
Εν τω μεταξύ Φωνές από Βορρά και Νότο προσπαθούν να
ευαισθητοποιήσουν συναδέλφους τους στην Ευρωβουλή να καταψηφιστεί διακομματικά
η νομοθετική πρόταση που υποχρεώνει τους αγρότες της Ε.Ε. να μην… αναπαράγουν
τους σπόρους αλλά να τους αγοράζουν μόνο από πολυεθνικές.
.jpg)
Η εμπορική αξία της παγκόσμιας αγοράς σπόρων εκτιμάται
σε περίπου 45 δισ. δολ. Διακυβεύονται πολλά ως εκ τούτου αλλά κυρίως μπαίνει σε
σοβαρό κίνδυνο η υγεία μας και κυρίως η ανεξαρτησία μας. Ας μην ξεχνάμε ότι οι
παραδοσιακοί τρόποι υποδούλωσης έχουν πια αντικατασταθεί με μοντέρνους τρόπους
δημιουργίας εξαρτώμενων ανθρώπων-μηχανών που γεννιούνται όχι για να σκέφτονται
μόνοι τους και να προοδεύουν αλλά να καταναλώνουν. Γι αυτό και η επικίνδυνη
κατά τη γνώμη μας λέξη «καταναλωτής» έχει την τιμητική της στα Μέσα Μαζικής
Αποβλάκωσης που μας περικυκλώνουν. Και ποια αλήθεια σημαντικότερη και
επικινδυνότερη εξάρτηση από εκείνη που σχετίζεται με την τροφή μας;;
Μακάρι να το καταλάβουμε όλοι αυτό και να αντισταθούμε
μαζικά και ατομικά ο καθένας τρώγοντας για να ζει και όχι ζώντας για να
τρώει!!!
Ευθύμιος Ξ. Φλώρος
ένα άρθρο-παρέμβαση στο blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"
