Τρίτη 7 Απριλίου 2026

Όταν μιλώ για ποτάμια...


Ένα συγκλονιστικό βιωματικό άρθρο του συμπατριώτη μας  Δημήτρη Γκορόγια


(για τους αναγνώστες του blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" )

*****

Από γενναιοδωρία ή κι από καπρίτσιο ίσως της μοίρας, δόθηκε και σε μένα τον ελάχιστο η τύχη να γνωρίσω χλιδάτες πολιτείες και μέγαρα χρυσοπλούμιστα, ελεεινές και τρισάθλιες γειτονιές βουτηγμένες στην ανέχεια και την μιζέρια, ολοφώτιστες συνοικίες ονειρεμένες με σπίτια πνιγμένα στην επάρκεια και στα περισσεύματα της ξεδιάντροπης ματαιοδοξίας. Ανάσανα βρώμικο αέρα από θολούς ουρανούς βουτηγμένους στην μαυρίλα και τη λιπαρή κάπνα των τροχοφόρων και των εργοστασίων, περπάτησα σε στενά κι ανήλια δρομάκια, γεμάτα μούχλα και δυσωδία. Με πεσμένα πάνω στις πλάκες των ρυπαρών πεζοδρομίων τους κουρελιών που μοιάζαν με ανθρώπινες υπάρξεις, ίσα που ένιωθες πως είναι κάτι τέτοιο, παρά πως το έβλεπες κιόλας. Όλα, και τα καλά και τα άσχημα του ανθρώπου έργα είναι και προκοπές γινωμένες από ανάγκη για τη ζωή τη δύσκολη ή για την ανάγκη να ικανοποιηθεί ο αχαλίνωτος εγωισμός που κατατρώει τη σπλήνα εκείνων που δεν γνώρισαν τον κατατρεγμό, την πείνα και το άδικο.

Γεννημένος πολύ καιρό πριν από τώρα, τότες που ο φάδερ ήταν πατέρας με το Π κεφαλαίο και η μάμυ ήταν σκέτη μάνα με τρία (α) για κατάληξη. Έχω μνήμες πολλές και άλλες τόσες εικόνες ανείπωτης ομορφιάς καταχωνιασμένες στα βάθη της ψυχής μου. Η ζωή μου είχε τις ρίζες της βαθιά χωμένες στην υγρή αμμούδα του ανυπότακτου Αγραφιώτη, όπως είχαν τις δικές τους τα θεόρατα πλατάνια που κατέσφαξαν τα αλυσοπρίονα του πολιτισμού.

Έναν καιρό, εξήντα χρόνια πριν από τώρα, για να γίνει η λίμνη που κατάπιε μονομιάς ότι ομορφότερο έχουν αντικρύσει τα μάτια μου ως τα σήμερα. Αμπέλια, μποστάνια, καρπόδεντρα, μηλιές και ροδακινιές, ροδιές και αχλαδιές, κερασιές και κυδωνιές, πορτοκαλιές και μανταρινιές, αραποσίτια και ηλιοτήρια, βρύζες και σιτάρια, καρπούζια, πεπόνια, ντομάτες, κρεμμύδια, χορταρικά και μοσχομυριστά κηπολούλουδα. Ταπεινά σπίτια και καλυβάκια σκορπισμένα ολούθε όπως τα λέφτερα πρόβατάκια στην ανοιξιάτικη βοσκή. Μια πλάση ολόκληρη γεννημένη από τον κρυσταλλένιο πλούτο, ποτισμένη από τα ευλογημένα υγρά σπλάχνα του Αγραφιώτη που την διαπερνούσε απόλυτα δοτικός και εντελώς αναπαίτητος.

Τώρα ; Τα καρπερά χωράφια έγιναν λασπουριά και άχαρος χαλικιάς στα βάθη της λίμνης, τα σπίτια πνιγμένα ανατριχιαστικά σκέλεθρα, οι λυγιές, τα πλατάνια, οι βάγιες των γκρεμών και οι μοσχομυριστές ιτιές αφανίστηκαν για πάντα. Οι χρυσοπλουμιστές πέστροφες με τις κόκκινες βούλες έγιναν αηδιαστικοί πεστροφοσολωμοί και τα αφρόψαρα, τα χασκόνια και τα μουστάκια έγιναν εμβόλιμες στα νερά δολοφονικές πεταλούδες που κατασπάραξαν κάθε άλλο είδος ψαριού από εκείνα που τα τηγανίζαμε στη Φτερόλακκα και τα μύριζαν ως απέναντι στα Κοψέικα...

Όταν μιλώ για ποτάμια η καρδιά μου πετάει πάνω από το τεράστιο κι ορθάνοιχτο βιβλίο των αναμνήσεων που με καθόρισαν. Στην ιδέα και μόνο ότι ο τόπος μου θα υποστεί ένα νέο βιασμό γίνομαι άγριο θηρίο. Να μη ζήσω αν είναι να ξαναδώ μια τέτοια νίλα φερμένη από την κόλαση της παράνοιας και της απρονοησίας. Ήρωες των προεπαναστατικών καιρών, του εικοσιένα, της κατοχής και του αντάρτικου, μάνες χαροκαμένες κι αλύγιστες, κόρες που πιάσαν μετερίζι πίσω από τα μπηχτά τσουγκάρια και τα χοντρόκορμα έλατα για το δίκιο και τη λευτεριά, παλικάρια που τα κουβάλησαν στην γαλήνη της θάλασσας, τα κατεβασμένα ποτάμια μας, όλα μπροστά μου πετιούνται και μου φωνάζουν: ΠΑΡΕ ΕΝΑ ΣΒΩΛΟ ΜΗΤΡΟ ΚΑΙ ΔΙΩΞΕ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΛΑΝ ΤΟ ΦΥΤΡΟ!

Όρθιοι πατριώτες μου συναγωνιστές. Έτσι κι αλλιώς εμείς στο τέλος θα νικήσουμε!


Ήταν μία κατάθεση ψυχής από τον συμπατριώτη μας Δημήτρη Γκορόγια

(δημοσίευση στο blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")

Πέμπτη 2 Απριλίου 2026

Ύβρις προς τους νεκρούς

Έργο του μεγάλου χαράκτη Τάσσου Αλεβίζου 


Για τους δολοφονημένους Ευρυτάνες από τους Γερμανούς ναζί και τους προδότες 

και ένα Μνημείο Θυμάτων που δεν έγινε ποτέ!

                                

*Από την Ευρυτάνισσα κυρά Λένη


Απευθύνομαι βεβαίως προς τους τοπικούς "άρχοντες" της πόλης του Καρπενησίου. 

Και απορώ...

Όλοι ψηφίσατε με συγκίνηση, όπως λέγατε, μία ομόφωνη απόφαση να γίνει ένα Μνημείο στην κεντρική πλατεία για να τιμηθούν οι νεκροί από τις 2 πυρπολήσεις του Καρπενησίου και των χωριών.

Και μετά... το παγώσατε!

Πέρασαν 2,5 χρόνια από τότε και Μνημείο δεν είδαμε. Και ρωτώ... ήταν μία ειλικρινή απόφαση ή υποκρισία;

Τόσοι αξιόλογοι άνθρωποι σας κρούουν τον κώδωνα. Ο κύριος Δημήτρης Γκορόγιας τόσες φορές και άλλοι πολλοί.

Τόσο ακριβό είναι να στήσετε ένα Μνημείο για τις αδικοχαμένες ψυχές ; Κοστίζει πολύ για τον προϋπολογισμό σας ένα κομμάτι μάρμαρο με τα ονόματα των αθώων συμπατριωτών μας ;

Ονόματα που ξέρουμε πολλοί από μας τους παλιότερους και που τα έχει αναφέρει σε μεγάλη έρευνα που έκανε ο Ευρυτάνας ιχνηλάτης.

Έχω και εγώ τις δικές μου πικρές μνήμες...

Και το δικό μου πατρικό σπίτι σε ένα ταπεινό χωριουδάκι κοντά στο Καρπενήσι το έκαψαν  τον Αύγουστο του 1944 όταν ανέβηκαν στην Ευρυτανία, που ήτανε η πρωτεύουσα της ελεύθερης Ελλάδας, 8.000 χιτλερικοί και 2.000 γερμανοντυμένοι δωσίλογοι προδότες. Ένα όμορφο δίπατο σπίτι που έγινε με τον κόπο και το αίμα των γονιών μου και που δεν απόμεινε ούτε λιθαράκι. Τα ερείπια του σπιτιού μου και τόσων ακόμη σπιτιών σε όλη την Ευρυτανία μαρτυρούσαν πολλά για τη θηριωδία των κακούργων.

Και τα σπίτια ήταν το λιγότερο. Σκότωσαν τόσους αθώους ανθρώπους, ηλικιωμένους, γυναίκες και παιδιά.

Για παράδειγμα η οικογένεια Ψιλόπουλου, που ήτανε και συγγενείς μου, και τους έκαψαν ζωντανούς μέσα στο σπίτι τους στο Καρπενήσι. Τον πατέρα Γιάννη, τη μητέρα Αγγελική και την κορούλα τους Κωνσταντίνα 11 χρόνων παιδάκι. Γλίτωσαν μόνο τα δύο αδέρφια, ο Σπύρος και ο Αγγελής, που έτυχε και ήτανε αλλού, παιδιά και αυτά στην εφηβεία. Στα νιάτα μας κάναμε και παρέα και είχανε πάντα το παράπονο ότι δεν είδαν τα ονόματα των γονιών και της αδερφής τους σε ένα μνημείο στην πλατεία. Και έφυγαν από τη ζωή και δεν τα είδανε ποτέ!

Ο δήμος Καρπενησίου δεν μπορεί να φτιάξει το Μνημείο των θυμάτων στην πλατεία που είναι το σημείο αναφοράς της πόλης ;

Εδώ τόσα χωριουδάκια έχουν μια αναμνηστική πλάκα που τιμούν τους ανθρώπους τους, όπως στο Μικρό Χωριό και αλλού.

Εσείς δεν μπορείτε να κάνετε ούτε αυτό που οι ίδιοι ψηφίσατε ;

Θέλω να έρθω να βάλω ένα λουλουδάκι σαν φόρο τιμής στους συγγενείς μου και δεν μπορώ!

Γιατί; Το Καρπενήσι δεν είναι μαρτυρική πόλη, όπως το Δίστομο και τα Καλάβρυτα ;

Έλληνες είμαστε τελικά ή φιλογερμανοί;

Κάντε επιτέλους το χρέος σας πριν φύγουν και οι τελευταίοι απόγονοι...



(δημοσίευση στο blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" )

Κυριακή 29 Μαρτίου 2026

Κραυγή αγωνίας


Ένα "άρθρο- γροθιά" από την Αθανασία Κατσικερού - Φλώρου

για τους αναγνώστες του blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"


«Δεν είν’ εύκολες οι θύρες

εάν η χρεία τες κουρταλεί»

Εθνικός Ύμνος

Εδώ Κρίκελλο Ευρυτανίας!

Η Γη, που νανούριζε τα παιδιά της στη σαρμανίτσα με το τραγούδι της Αντίστασης. 

Το Χώμα, που δέχτηκε στην αγκαλιά του χιλιάδες Ήρωες και Ηρωίδες που δεν πρόκαναν να μεγαλώσουν.

Το Χωριό, που η γκαβή Εξουσία δεν διάβασε ποτέ για τα παραδομένα σπίτια του στη φωτιά από φασίστες κατακτητές, Ιταλούς και Γερμανούς, για να το ανακηρύξει «μαρτυρικό».

Μια χούφτα Κρικελλιώτες, άνω των 45 χρόνων, ψάλλουν τον Εθνικό  Ύμνο. Αποτίουν φόρο τιμής στους Πεσόντες για τη μονάκριβη τη Λευτεριά. Παγώνει τ’ ανεμοσούρι στα γυμνά κλαριά του πλάτανου την Κραυγή: «ΑΘΑΝΑΤΟΙ».

Φτερουγίζει το βλέμμα μου κατά το Κεφαλόβρυσο. Κάνω τον σταυρό μου για τους Αγωνιστές που πολέμησαν υπό τον Μάρκο Μπότσαρη, στις 9 Αυγούστου του 1823. Ανάμεσά τους και 88 Κρικελλιώτες. 

Κλίνω το γόνυ μου στους 76 Κρικελλιώτες που βρόντηξαν το καριοφίλι, στις 28-29 Αυγούστου 1823.

Σφυρίζω κλέφτικα να μ’ ακούσουν και οι 84 Κρικελλιώτες που ροβόλαγαν να υπερασπιστούν το Μεσολόγγι. 

Βάζω το δάχτυλό μου «επί τον τύπον των ήλων» για να συλλαβίσω τα χαραγμένα ονόματα στο Ηρώο. Πόσα λείπουν, Θεέ μου!!! Εκούσια ή ακούσια;; 

Μου ξεφεύγει μια βρισιά του Καραϊσκάκη για τα ξενοκίνητα λαμόγια. Και μια δική μου για τα τσιράκια με την κομματική γραφίδα, εγκάθετοι του Υπουργείου Παιδείας, που ξόριασαν την Αλήθεια σε Στοές και μοίρασαν μίζερα βιβλία μονόχρωμης εξιστόρησης στους μαθητές. 

«Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ», για να ιχνηλατώ μυθεύματα και αλήθειες, σε όσα είδαν το φως και το σκοτάδι σε τούτη τη χιλιολεηλατημένη χώρα. 

25η Μαρτίου 2026. Εθνική Γιορτή! 

Χαράς Ευαγγέλια! Αργία! 

Τα παιδιά δεν έχουν μάθημα! Επιστρατεύονται τραγούδια, ποιήματα, πανηγυρικοί μακιγιαρισμένοι από την τεχνητή νοημοσύνη. Κι ενός λεπτού σιγή! Όχι δύο! Όχι τρία! Κι ύστερα;

Θα κρεμάσουν το μακρινό 1821 στο καρφί του που ακόμα αιμορραγεί. Με το κινητό «εν εξεγέρσει», ναρκοθετημένο εντέχνως από τα Μέσα Μαζικού Ευνουχισμού, θα ξαμοληθούν να βουλιάξουν σε καναπέδες «πνευματικής αγρανάπαυσης». 

Πίσω μου, στο δολοφονημένο Δημοτικό Σχολείο κυματίζει το ιερό πανί, να θυμίζει πως πάλαι ποτέ, το 1909, εκεί, παντρεύτηκε η Γνώση με τη Λευτεριά. Μόνο και παντέρμο τώρα. Πληγιασμένο από την πολιορκία του ανελέητου αδηφάγου Χρόνου…. Ρημαγμένο απ’ την αδιαφορία της Δημοτικής Αρχής και της κυβερνητικής στρατιάς…. Έγραψαν στα «παλαιότερα των υποδημάτων τους» την απόφαση χαρακτηρισμού του σχολείου ως «έργου τέχνης που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1469/1950, ….», δημοσιευμένη στο ΦΕΚ τ. Β’ 392/11-6-1986.

Αλλά περί άλλων ετύρβαζον, κρούοντες «κύμβαλα αλαλάζοντα». Έπαιξαν τα ζάρια των χαμαιτυπείων στο σώμα του Σχολειού μας. 

«Αποφασίζομεν και διατάσσομεν»

«Ψηφοθηρεύομεν και βιάζομεν»

Βιτρίνα του ανοσιουργήματος η δημιουργία νηπιαγωγείου για 2 χρόνια! 

Οι  «Άριστοι» κόλλησαν απ’ το μέρος της αυλής, ένα κακότεχνο δωμάτιο για την «ανάγκη» των 10 νηπίων, το έντυσαν εσωτερικά με πλακάκι ροζουλί, ξεπαρθενεύοντας έτσι την ταυτότητα ενός ιστορικού χώρου. Πρόσθεσαν σε μία εκ των δύο αιθουσών καλοριφέρ, στήνοντας τον καυστήρα στο Γραφείο των Δασκάλων!!! Οι ιερόσυλοι!! Κι όταν υπήρξαν αντιδράσεις, δεν δίστασαν να μεταφέρουν τον καυστήρα παράμερα απ’ το σχολείο περνώντας τους σωλήνες κάτω από τον ακρογωνιαίο λίθο! Ό,τι έπρεπε να το γκρεμίσουν! Τόσο εσκεμμένος και ηδυπαθής ο βιασμός. Κι όλα αυτά με την ανοχή ή και τη συνενοχή της αρμόδιας εφορίας αρχαιοτήτων που κάποτε απαγόρευσε στους κατοίκους απλώς να βάψουν τα παράθυρα του σχολείου, επισείοντας ποινή σε όποιον ακουμπήσει ετούτο το ιστορικό κτίριο!!! Ποτέ δεν βρέθηκε έγγραφο με το οποίο ο Δήμος έπαιρνε άδεια να βυσσοδομήσει πάνω του….

Ληγούσης της θητείας του, ο εκλεγμένος για να υπηρετεί τον λαό δήμαρχος, απήλθεν περήφανος για τα «Έργα και Ημέρας» του, αφήνοντας πίσω του «κεράμους ατάκτως ερριμμένους»: Σπασμένα όλα τα τζάμια, διαλυμένες καρέκλες, ξεχαρβαλωμένα θρανία, ψόφια πουλιά και ποντίκια πάνω σε στοίβες έγγραφα κρατικά, βιβλία, σφραγίδες, γραφομηχανές, κάλπες, ψηφοδέλτια …. 

Τα νηπιάκια μεγάλωσαν. Φοίτησαν στα δημοτικά σχολεία και στο Γυμνάσιο και Λύκειο Καρπενησίου. Γιατί να διορίσει η πολιτεία δάσκαλο στο απαρφανισμένο ήδη χωριό; Μαθημένα τα βουνά απ’ τα χιόνια. Δώδεκα ολόκληρα χρόνια οι γονείς καθημερινά έπρεπε να πηγαινοέρχονται ή να μετακομίσουν. 

Σαν μεγάλωσαν «τα χελιδονάκια του Κρίκελλου» σε γιορτές και σκόλες ρίχτηκαν στην ανάσταση του σχολείου. Ώρες, μέρες, χρόνια αγωνίας, θλίψης, θυμού, διάβηκαν. Και τα κατάφεραν. Έφεραν βιβλιοθήκες, έβαλαν τους Ήρωες ψηλά, κατέγραφαν ό,τι  έβρισκαν, ακόμα και την καρφίτσα. Και μετά ένα πήγαινε-έλα απ’ τον Άννα στον Καϊάφα, για να βγάλουν απ’ την εντατική το υπό κατάρρευση στολίδι του χωριού. 

Ο «πρίγκηψ» της Ευρυτανίας, πριν κατέβει στα θερινά ανάκτορα, ήρθε στη Λέσχη Αγροτοπαίδων Κρικέλλου. Παρουσία 150 κατοίκων έλεγε στον λαβόντα «το δαχτυλίδι» παρακαθήμενό του: 

- «Γράψε 700 χιλιάδες ευρώ για να φτιαχτεί το σχολείο»  

- «Μα πού θα τα βρούμε;» ψιθύρισε ο ομοϊδεάτης του.

-«Γράφε! Εσύ Γράφε!», ανταπάντησε ο έχων το μαχαίρι και το πεπόνι.

Και μας έγραψαν κανονικά!!!!

Οι υπαίτιοι των εγκλημάτων σουλατσάρουν ακόμα στην κόπρο της διαχρονικά κυβερνώσας καμαρίλας. Συνεχίζουν ανερυθρίαστοι να παρελαύνουν την ξετσιπωσιά στις εξέδρες, για να «τιμήσουν» τους Νεκρούς μας. Με κουστουμιά ατσάκιγη, με γραβάτα ομορφοκομποθιασμένη, με χαμόγελο βουτηγμένο στη λίγδα της υποκρισίας ασχημονούν στον ναό της Δικαιοσύνης, πάσχοντες από χρόνια οσφυοκαμψία στους κηφήνες της πλουτοκρατίας.

Το αγιάζι φοράει στην καρδιά μου πανωφόρι Οργής…

-Χρόνια Πολλά! Εύχεται μια παρέα κάτω απ’ το σχολείο.

Ένα παλληκάρι με μάτια ισκιωμένα από βαθύριζα έλατα διαβάζει ένα κείμενο τοιχοκολλημένο πριν έξι  χρόνια με τίτλο: «Αργοπεθαίνω», κύκνειο άσμα του σχολείου. 

Δρασκελίσαμε την εμπατή του. Ανοίγω τα παράθυρα να μπουν οι ψυχές χιλιάδων φτωχόπαιδων που με το καλό ή με το σκιάξιμο της κρανόλουρας στριμώχνονταν τρία-τρία στα θρανία να γεμίσουν τη μαρούδα τους μάθηση. 

Γλυκαίνει το Αδικαίωτο στα πρόσωπα των Ηρώων. Πώς να χωρέσεις σε μια ώρα την ιστορία του από το 1909  μέχρι σήμερα;  Πώς να ζωγραφίσεις την τρανοσύνη των Κρικελλιωτών που δούλεψαν να σηκώσουν στο φως τον Άη Νικόλα και το Σχολείο; Πώς να εξηγήσεις το Μεγαλείο των Αγώνων, τη φαγωμάρα, το δέσιμο στο άρμα της Ευρώπης, το τσαρμακόλλημα στην Καρέκλα των ψαλιδόκωλων καλαμαράδων που προπηλάκισαν, φυλάκισαν, άφησαν στην ψάθα τους υπερασπιστές της Λευτεριάς; 

Τα «ΓΙΑΤΙ» γεμίζουν τον πίνακα. Ξαστερώνει ο νους. Καταγράφει στον σκληρό του δίσκο τον ιστότοπο του «Ευρυτάνα Ιχνηλάτη» για να σεργιανίσουν τη σκέψη τα νιάτα και να μάθουν περισσότερα για τους Κρικελλιώτες αγωνιστές, για τους οποίους έγραψε ο Αλέκος Χουλιαράς και συνεχίζει να ερευνά και να γράφει ο  δάσκαλος, Κώστας Σακαρέλος.

Μια δέσμη ηλιαχτίδων τολμά και επιχειρεί Έξοδο μέσα απ’ τα μαύρα σύννεφα, στεφανώνοντας Αυτούς που πάλεψαν, που μάτωσαν για την καινούργια Γέννα. 

Δανείζομαι με τα παιδιά από τις Μορφές των Ηρώων ό,τι καλύτερο πρόσφεραν στον Αγώνα προσθέτοντας ό,τι ευγενέστερο κυοφορούν τα όνειρά μας. 

Φυλλοροεί ο Χρόνος.

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΥΜΑΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ.

Κι ακαρτέρει κι ακαρτέρει……………


  

Από την Αθανασία Κατσικερού - Φλώρου


(δημοσίευση στο blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2026

Πανευρυτανικό ΟΧΙ στις εκτροπές των ποταμών της Ευρυτανίας

Νέο μήνυμα Αντίστασης από την Ευρυτανία στις 22 Μαρτίου 2026 - Παγκόσμια Ημέρα Νερού!



Ανταπόκριση του συμπατριώτη μας Ευθύμιου Φλώρου 

για την Επιστημονική Ημερίδα στο Καρπενήσι


(για τους αναγνώστες  

του blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")


*****

Την ώρα που ο ελληνικός λαός ζει μια εικονική πραγματικότητα δημοκρατίας, την ώρα που η γη ταλανίζεται από τους ισχυρούς των όπλων και χιλιάδες πάμφτωχοι άνθρωποι καθημερινά βλέπουν το βιός τους να διαλύεται, βλέπουν τα παιδιά τους να λιμοκτονούν και να σκοτώνονται από τα «έξυπνα» όπλα του «έξυπνων» δυναστών της εποχής μας, αυτή την ώρα η αγαπημένη μας πατρίδα αντιμετωπίζει αυξανόμενο καθημερινά τον κίνδυνο να γίνει κρανίου τόπος στο έλεος της επέλασης αδηφάγων κερδοσκόπων που καθοδηγούν από τα παρασκήνια τις κυβερνήσεις του τόπου μας.  

Εδώ και χρόνια ένα κίνημα ενεργών πολιτών μάχεται ενάντια στην επέλαση αιολικών, φωτοβολταϊκών, αντλησιοταμιεύσεων, υδροηλεκτρικών σε κάθε καθαρό ποτάμι, μάχεται να τους σταματήσει και να παραδώσει στις επόμενες γενιές αυτό που η ίδια παρέλαβε, δηλαδή μια όμορφη, βουνίσια, μεσογειακή ζώσα ελληνική ύπαιθρο. 

Ειδικά, η Ευρυτανία μας όπως και άλλες περιοχές της Ελλάδας δέχεται μεγάλη επίθεση σ’ όλους τους παραπάνω τομείς, αφού πρώτα αποψιλώθηκε από κατοίκους, έτσι ώστε οι ταγοί της εξουσίας να μην έχουν αντιδράσεις στα άθλια σχέδιά  τους. 

Τελευταίο εξ αυτών η πρόσφατη εξαγγελία, δια στόματος πρωθυπουργού της χώρας, του σχεδίου «Εύρυτος», που αφορά στην εκτροπή των ποταμών Καρπενησιώτη και Κρικελλοπόταμου προς τη λίμνη του Εύηνου και δι’ αυτής προς την πρωτεύουσα των ανεγκέφαλων κυβερνητών! Το κόστος του σχεδίου αυτού  υπολογίζεται σε 500 εκατομμύρια ευρώ!!! Της σχεδιαζόμενης αυτής εκτροπής προηγήθηκε η συνεχής διαχρονική, από τη δεκαετία του 1950, «εκτροπή» των ανθρώπων προς την Αθήνα με αποτέλεσμα τη νέκρωση της πατρώας γης. 


Ταυτόχρονα όμως οι ίδιοι που με τις πράξεις τους ληστεύουν και ερημοποιούν την επαρχία, δήθεν βρίσκονται και στο πλευρό της και ειδικά προεκλογικά, με ταξίματα για κατασκευή δρόμων και έργων που κι εκείνα εξαγγέλλονται από τη δεκαετία του 1950 και ακόμα βρίσκονται σε εξέλιξη!!! Είμαι τώρα 71 χρόνων και από τότε που θυμάμαι ανακοινώνεται η βελτίωση των δρόμων Λαμίας-Καρπενησίου, και Καρπενησίου-Αγρινίου! Αν είχαν διαθέσει αυτά τα 500 εκατομμύρια οι αθεόφοβοι θα είχαν γίνει Εθνικές Οδοί αυτοί οι δύο δρόμοι των συνολικά 180 χιλιομέτρων!

Οι Ευρυτάνες γονιδιακά έχοντας τη  δυσπιστία και  την ανυποταξία στο αίμα τους, αφού αυτά τα βουνά έθρεψαν την Αντίσταση του Λαού μας σε όλους τους αγώνες του, δεν άργησαν να αντιδράσουν και σε τούτη την εξαγγελία του πρωθυπουργού. 

Κι έτσι δημιούργησαν Επιτροπή Αγώνα κατά του σχεδίου «Εύρυτος», η οποία έως σήμερα συνεδρίαζε τακτικά και εν μέσω χειμώνα πραγματοποίησε στις 8 Φλεβάρη συλλαλητήριο πετυχημένο στο Καρπενήσι φωνάζοντας το πρώτο δυνατό ΟΧΙ σε τούτα τα σχεδιαζόμενα εγκλήματα. 

Προ ολίγων ημερών, στις 12  Μαρτίου οι Ευρυτάνες των Αθηνών, μαζί με δεκάδες συλλογικότητες από όλη την Ελλάδα πραγματοποίησαν ημερίδα ενημέρωσης στο κέντρο της Αθήνας, όπου ομιλητές καθηγητές πανεπιστημίων ανέλυσαν τις σοβαρές αρνητικές και χωρίς γυρισμό επιπτώσεις στο περιβάλλον της Ευρυτανίας από τέτοιες εκτροπές ποταμών που κυλάνε εκεί τα νερά τους για χιλιάδες χρόνια!

Χθες 22 Μαρτίου, μέρα της παγκόσμιας ημέρας νερού, έγινε και στο Καρπενήσι παρόμοια ημερίδα ενημέρωσης, από την Επιτροπή Αγώνα, όπου παρόντων και του Μητροπολίτη Καρπενησίου κ. Γεωργίου, του Δημάρχου Καρπενησίου κ. Κακκαβά, του ιερέα π. Γεωργίου Χρυσαφογιώργου και του ιερέα π. Κωνσταντίνου Λιάπη, άλλοι τρεις καθηγητές ειδικοί στο θέμα, ενημέρωσαν την τοπική κοινωνία που γέμισε την αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου δημοτικού σχολείου.

Την ημερίδα συντόνισε ο κ. Γιώργος Μπακογιώργος εκ μέρους της Επιτροπής Αγώνα, ο οποίος και τόνισε τον πανευρυτανικό ενωτικό χαρακτήρα της Επιτροπής και έδωσε τον λόγο στους ομιλητές. 


Πρώτος μίλησε διαδικτυακά ο κ. Αβραάμ Ζεληλίδης, καθηγητής γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, ο οποίος μιλώντας και δείχνοντας  διαφάνειες και διαγράμματα επιβεβαίωσε ότι:

1) Αν διαθέτανε αυτά τα χρήματα στο δίκτυο της ΕΥΔΑΠ και έκαναν σωστή διαχείριση δεν απαιτείται καμία εκτροπή ποταμού για τις ανάγκες της Αθήνας.

2) Οι δύο ποταμοί ήδη τροφοδοτούν σε μεγάλο ποσοστό τη λίμνη των Κρεμαστών η οποία συμβάλλει τα μέγιστα στην παραγωγή καθαρής ενέργειας εδώ και 50 χρόνια, οπότε αν γίνει εκτροπή τους θα μειωθεί αυτή η παραγωγή σε μεγάλο βαθμό.

3) Οι παρόχθιες περιοχές των δύο ποταμών από τα σημεία που θα τους πάρουν το νερό θα ερημοποιηθούν σε λίγα χρόνια, αφού η όποια ακόμα και μερική μείωση των νερών, δημιουργεί αύξηση της θερμοκρασίας του νερού και πολλές παράπλευρες διαταραχές στα φυτά και τα ζωντανά που εξαρτώνται από το ποτάμι για χιλιάδες χρόνια.

4) Σύμφωνα με οδηγία του 2024 της Ε.Ε. οι χώρες μέλη πρέπει να αποφράξουν όσο μπορούν τους ποταμούς και όχι να προσθέσουν εμπόδια στη  συνέχειά τους που αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό ενός υγιή ποταμού!

Κατόπιν, πήρε τον λόγο ο κ Βασίλης Μπέλλος, επίκουρος καθηγητής ΔΠΘ με καταγωγή από τα Γρεβενά, ο οποίος διαχώρισε τις έννοιες «λειψυδρία» και «ανομβρία», όπως και  «καταιγίδα» απέναντι στην «πλημμύρα», αφού η ανομβρία και η καταιγίδα αφορούν στον καιρό, ενώ η λειψυδρία και η πλημμύρα έχουν να κάνουν με τις πολιτικές επιλογές και όχι με τον καιρό!! Κι όμως η λειψυδρία που έχει ως αιτία της τις λανθασμένες ή ανύπαρκτες πολιτικές των κυβερνήσεων,  χρησιμοποιήθηκε ως αιτιολογία από την ίδια την κυβέρνηση για την αναγκαιότητα του σχεδίου εκτροπής των ποταμών μας!!!

Με άλλα λόγια, η επίκληση της λειψυδρίας από τον πρωθυπουργό για εκτροπή των ποταμών και καταστροφή μιας ολόκληρης περιοχής μπορεί να αποφευχθεί, αν η κυβέρνησή του και οι επόμενες δράσουν επιτέλους με άλλους κανόνες σωστής διαχείρισης των νερών που ήδη υπάρχουν!  Και ο κ Μπέλλος τόνισε ότι στην Αθήνα δεν υπάρχει λειψυδρία αλλά κακή διαχείριση των αποθεμάτων. Με την επίκληση της λειψυδρίας έρχονται να δώσουν έναν «επιστημονικοφανή μανδύα σε προειλημμένες πολιτικές αποφάσεις, ακόμα κι αν διαψεύδονται από τη φετινή πάρα πολύ υγρή χρονιά». Και συνέχισε με τίτλους υποκινούμενων δημοσιευμάτων:

Εμφανίστηκε είπαν το χωριό Κάλλιον!  Μα ανά 6-7 χρόνια εμφανίζονται κάποια σπίτια του πλημμυρισμένου νεκρού χωριού.  Δεν είναι η πρώτη φορά, αφού το 1991, το 2001 το 2008  είχαμε επίσης χαμηλά ύψη νερού στους ταμιευτήρες, χωρίς τότε όμως να σημάνει κανένας συναγερμός, αφού προφανώς δεν υπήρχε δυνατότητα εκταμίευσης χρημάτων για μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες!

Προβάλλεται, κινδυνολογώντας, η αντίστροφη μέτρηση δηλαδή «αν δεν βρέξει, η Αθήνα θα έχει νερό για 700 μέρες!» Μα αυτό έτσι κι αλλιώς πάντα θα ισχύει, είτε εκτρέψουν ποτάμια είτε όχι!! αφού το νερό που πάει στην Αθήνα δεν είναι αποθηκευμένο στους ταμιευτήρες αλλά στην ατμόσφαιρα!!! Και οι ταμιευτήρες κρατάνε από αυτό όσο χωράνε δηλαδή π.χ. για 700 -800-1000 μέρες!!


Κι έπειτα, ήρθε η εξαγγελία ότι τίθεται η Αττική σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, πράγμα το οποίο δεν είναι τίποτα άλλο παρά  «ένα νομικό καθεστώς, όπλο για την κυβέρνηση να κάνει πιο εύκολα κάποια έργα, χωρίς να περάσουν από διαγωνισμούς, διαβούλευση, μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αλλά να γίνουν πολύ γρήγορα με απ’ ευθείας αναθέσεις»!!!

Κριτήριο για τα έργα που σχεδιάζουν, είπε  ο κ Μπέλλος, δεν είναι οι κοινωνικές ανάγκες για νερό, αλλά τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, αφού έχουν προανακοινώσει ότι μέχρι το 2040 θα πρέπει να διατεθούν για το νερό περίπου 7 δις ευρώ!! προερχόμενα από τα λιμνάζοντα κονδύλια στα «πράσινα» ταμεία της Ε.Ε. και φυσικά από τα ματωμένα πλεονάσματα των προϋπολογισμών στην Ελλάδα.  Φυσικά αυτά τα χρήματα δεν θα πάνε στον ελληνικό λαό αλλά στα ταμεία των μεγάλων κατασκευαστικών εταιρειών!

Χαρακτήρισε μάλιστα ο Υπουργός Ενέργειας το σχέδιο «Εύρυτος» ως το «έργο της γενιάς μας!!!» λες και κάθε γενιά έχει υποχρέωση να κάνει ένα μεγάλο έργο χωρίς να δει τις ανάγκες της κοινωνίας!

Κι έκλεισε την ομιλία του με το θέμα της παραγωγής νερού με  αφαλάτωση, η οποία ενώ μπορεί να είναι αναγκαία σε κάποια νησιά, δεν ταιριάζει καθόλου με το υδρολογικό καθεστώς και τις κλιματικές συνθήκες της ηπειρωτικής Ελλάδας. Η δικαιολογία για την αφαλάτωση είναι η κατανάλωση της περίσσειας ενέργειας από ΑΠΕ, που σε κάποιες ώρες συνεχούς ηλιοφάνειας και  πνοής ανέμου παράγεται και απορρίπτεται, και  θα περίμενε κανείς ετούτο να  οδηγεί σε ένα τέλος την αντιφατική πολιτική επέκτασης των ΑΠΕ. Ωστόσο, αυτή συνεχίζεται με εντατικούς ρυθμούς και έχουμε εμφανή τον  κίνδυνο γενικής διακοπής ηλεκτροδότησης που αποφεύχθηκε πριν δύο χρόνια στην Ελλάδα, ενώ συνέβη πριν ένα χρόνο στην Ισπανία.

Ακολούθησε η ομιλία του κ. Νίκου Κατσουλάκου, ερευνητή του ΕΜΠ, καταγόμενου από την Ευρυτανία, ο οποίος αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ομιλίας του να αποδείξει ότι ναι μεν τα βουνά είναι οι αποθήκες νερού και χώροι βιοποικιλότητας, αλλά η Ευρυτανία θυσιάζοντας μεγάλο μέρος της στη δημιουργία της τεχνητής λίμνης των Κρεμαστών έδωσε 20πλάσια καθαρή ενέργεια στην Ελλάδα ολόκληρη από αυτή που η ίδια καταναλώνει. Αναφέρθηκε στην πλειάδα έργων ΑΠΕ που έχουν αδειοδοτηθεί για την Ευρυτανία τα οποία υπερβαίνουν πολύ τον μέσο όρο της χώρας και απαιτούν κι εκείνα εγρήγορση και αγώνα για να μην γίνει ο τόπος βιομηχανική περιοχή. 

Μετά έδειξε διάγραμμα του αριθμού των δημοσιευμάτων για λειψυδρία, για κίνδυνο να μείνει από νερό η πρωτεύουσα κλπ στο διάστημα λίγους μήνες πριν από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού και την κήρυξη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης της περιοχής της Αττικής, που φαίνεται καθαρά ότι αφού έγιναν αυτά και ανέβηκαν και τα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ, τα δημοσιεύματα απότομα έπαψαν να υπάρχουν!!! Απόδειξη ότι αυτά ήταν στοχευμένα και με μόνο σκοπό την αιτιολόγηση τόσο της αύξησης των τιμολογίων, όσο και των απευθείας αναθέσεων των έργων της ΕΥΔΑΠ, αφού αυτά περιλαμβάνουν σε μεγάλο βαθμό όχι μόνο το σχέδιο «Εύρυτος» αλλά και την ανανέωση του δικτύου της εταιρείας. 

Δεν είναι τυχαίο που μετά από όλα αυτά η εταιρεία ΤΕΡΝΑ αποκτά το 10% της ΕΥΔΑΠ!! 

Επεσήμανε ότι δεν υπάρχουν καν μετρήσεις για την ποσότητα των νερών των δύο ποταμών διαχρονικά και αναλογίστηκε τι θα γινόταν, εάν τον μήνα Φεβρουάριο που η λίμνη του Ευήνου γέμισε και υπερχείλισε, ενώ την ίδια στιγμή έδινε στη λίμνη του Μόρνου περίπου 2,5 εκατομμύρια κάθε 24ωρο!! Κι αυτό έγινε φέτος χωρίς να έχει τα νερά του Καρπενησιώτη και του Κρικελλοπόταμου, ενώ από την δική τους συνεισφορά γέμισε στο ανώτατο σημείο και η τεράστια λίμνη των Κρεμαστών!!!  

Κατόπιν,  ανέφερε δηλώσεις της βουλευτού Ευρυτανίας κ. Θ. Οικονόμου, στις 7 Μαρτίου σε κανάλι της Λαμίας, η οποία αναρωτιέται ότι «δεν μπορεί να καταλάβει τι κακό θα προκαλέσουν στην περιοχή δύο αγωγοί που θα μεταφέρουν νερό»! Ο κ. Κατσουλάκος προέτρεψε τους επίσημους εκπροσώπους μας να ενημερώνονται πρώτα και μετά να προχωράνε σε δηλώσεις που παραπλανούν τον κόσμο. 

Έκλεισε την ομιλία του αναφέροντας ότι το βασικό θέμα είναι το ξαναζωντάνεμα της Ευρυτανίας που μάλλον θα πρέπει να γίνει και ζητούμενο των κινημάτων από τα κάτω προς τα πάνω, αφού από την αντίθετη πλευρά δεν βλέπουμε να γίνεται τίποτα. Ειδικά για την Ευρυτανία τόνισε ότι και ενεργειακά και με τη συμβολή της με αίμα στους διαχρονικούς αγώνες του λαού έπραξε το Χρέος της στην πατρίδα. Ας μείνει λοιπόν, το φυσικό της περιβάλλον ζωντανό το οποίο θα βοηθήσει ίσως στην πληθυσμιακή της ανάκαμψη! 

Μετά τις ομιλίες των καθηγητών έγιναν ερωτήσεις και πολύ σύντομες τοποθετήσεις των παρόντων. Ενδεικτικά αναφέρουμε  αυτές:

* του κ. Κων/νου Πάζιου που ανέφερε πως από τη συζήτηση αποδείχθηκε ότι στόχος της Κυβέρνησης είναι η συγκέντρωση του υδάτινου πλούτου σε λιγότερα χέρια, με πρόσχημα τη λειψυδρία, με σκοπό φυσικά την πλήρη ιδιωτικοποίησή του. Αναφέρθηκε στο παράδειγμα της ιδιωτικοποίησης του νερού στο Παρίσι (1985-2010) που αναθέτοντας τη διανομή σε δύο μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες (Suez και Veolia) είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθεί το κόστος έως 300%!!! Ο λαός της Ευρυτανίας και της Αθήνας δεν έχει να κερδίσει τίποτε από το σχέδιο "Εύρυτος" παρά μόνο υπέρογκα τιμολόγια για ένα πολύ πιο ακριβό νερό από σήμερα. Γι' αυτό πρέπει να συνεχίσουμε με μεγαλύτερη δύναμη τον αγώνα.

* του κ. Κώστα Μαστροκώστα, που τόνισε ότι το θέμα είναι πολύ σοβαρό, ώστε η Περιφέρεια, ο Δήμος και η Εκκλησία επίσης, αλλά και η βουλευτής του νομού θα πρέπει εκείνοι πρώτοι να δώσουν μαζί με τους πολίτες τον αγώνα παίρνοντας καθαρή θέση ενάντια σε τέτοια σχέδια. Νομίζω, είπε, ότι πλέον αποσαφηνίστηκαν από τις παρουσιάσεις των καθηγητών πλήρως τα πάντα σχετικά με το συγκεκριμένο σχέδιο και τις επιπτώσεις του για τον τόπο μας αλλά και την κοινωνία γενικότερα. Το νερό από δημόσιο αγαθό μετατρέπεται σε εμπόρευμα για να κερδοσκοπήσουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι σε βάρος των πολλών και της κοινωνίας καταστρέφοντας το περιβάλλον. Από σήμερα και στο εξής όσοι κάνουν ότι δεν γνωρίζουν και όσοι σφυρίζουν αδιάφορα δεν έχουν πλέον καμιά δικαιολογία. Η χθεσινή ημερίδα αφαίρεσε το φύλο συκής πίσω απ' το οποίο προσπαθούσαν να κρυφτούν. Όλοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να διαλέξουν χαράκωμα. Η απάντηση είναι μια και μόνη. Ή με την κοινωνία, τον τόπο μας και τις ανάγκες του, ή με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Όσοι επιλέξουν το δεύτερο δεν πρέπει να τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί μέχρι τέλους...

* της κ. Άννας Ματθαίου που τόνισε την ανάγκη συντονισμένων συνευρέσεων των τοπικών συλλόγων σε τακτά χρονικά διαστήματα, ώστε να δοθεί ενιαία και με όλες τις δυνάμεις μας ο αγώνας να μην γίνει βιομηχανική περιοχή ένας νομός που έπρεπε να είναι οικολογικό πάρκο.

* της κ. Κικής Λάππα που αναφέρθηκε στους 15ετείς αγώνες ενάντια στα Αιολικά κυρίως και μετέπειτα τα φωτοβολταϊκά, τις αντλησιοταμιεύσεις και τα υδροηλεκτρικά στα ποτάμια της Ευρυτανίας. Τόνισε ότι ο  λαός της Ευρυτανίας αντιστέκεται και δεν θα δώσει «γην και ύδωρ», αφού κανένας δεν νοιάζεται που κάθε τόσο εκείνος βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης από κατολισθήσεις, θεομηνίες, έλλειψη υποδομών κλπ.

* Του κ. Ευθ. Φλώρου, που ανέφερε ότι οι τοποθετήσεις των καθηγητών διαλύουν, αν υπήρχαν σε κάποιον από τους παριστάμενους, όποια αμφιβολία και επιβεβαιώνουν ότι αν γίνει πράξη ένα τέτοιο σχέδιο εκτροπής των ποταμών μας αυτό θα είναι μονολεκτικά ένας βιασμός της Φύσης. Και θα μοιάζει, όπως όταν απειλείται με βιασμό ένας δικός μας άνθρωπος. Τότε σε μια τέτοια απειλή ποτέ δεν μελετάμε ποιο θα είναι το «αντισταθμιστικό όφελος» του βιασμού.  Η  απάντηση είναι μονολεκτική με ένα μεγάλο ΟΧΙ που πρέπει όσοι παραβρέθηκαν να μεταφέρουν σε φίλους και γνωστούς! Τότε ενωμένοι θα κρατήσουμε αλώβητη την αγαπημένη μας Ευρυτανία.

Από το δελτίο τύπου της Επιτροπής Αγώνα αμέσως μετά διαβάζουμε: 

«Παίρνοντας δύναμη από αυτή την επιτυχημένη ενημερωτική εκδήλωση, από τη μαζική συμμετοχή και το ζωηρό ενδιαφέρον του κόσμου που παραβρέθηκε, συνεχίζουμε τον αγώνα με ακόμα μεγαλύτερη αισιοδοξία και πείσμα. Επόμενα βήματά μας θα είναι:

-καλούμε τους Ευρυτάνες και τις Ευρυτάνισσες σε μαζική παρουσία στη μονοθεματική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καρπενησίου όποτε αυτή οριστεί..

-επιδιώκουμε συνάντηση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

-οργανώνουμε πολύμορφες κινητοποιήσεις που θα κορυφωθούν το καλοκαίρι με μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης και διεκδίκησης στο Καρπενήσι.»!

Δεν θα τους αφήσουμε να ξεπουλήσουν και το νερό όπως ακριβώς έκαναν με τους Εθνικούς Δρόμους, με τον ΟΤΕ στις τηλεπικοινωνίες, με τη ΔΕΗ στην ενέργεια, με τον ΟΣΕ στις μεταφορές, με τα δημόσια νοσοκομεία!!! Όλα ετούτα έγιναν με τα χρήματα του ελληνικού λαού για δεκάδες χρόνια και τα ξεπουλήσανε στις εταιρείες που ήδη είχαν πληρωθεί να τα φτιάξουν!! Κι έκτοτε εισπράττουν κεφαλικό φόρο από όλους μας! Δεν θα αφήσουμε να γίνει το ίδιο και με το νεράκι του Θεού!!!!


Ήταν ένα ενημερωτικό ρεπορτάζ του Κρικελλιώτη Ευθύμιου Φλώρου


(δημοσίευση στο blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")


Κυριακή 22 Μαρτίου 2026

Ο δικός μας Δεκάλογος!

ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ "ΟΧΙ"













*****

Τα δικά μας "ΝΑΙ¨...


«Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ποτάμια μεταφέρει στο διάβα του και το αίμα των προγόνων μας. Το μουρμουρητό του είναι η φωνή τους. Κάθε φευγαλέα αντανάκλαση του φωτός πάνω στο διάφανο νερό εξιστορεί γεγονότα και παραδόσεις απ’ τη ζωή του λαού μας. Τα ποτάμια είναι αδέρφια μας…» (Του Ινδιάνου Αρχηγού Σηάτλ όταν ο προέδρος των ΗΠΑ απαίτησε να αγοράσει τη γη τους)


«Τα θεμέλιά μου στα βουνά /και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους /και πάνω τους η μνήμη καίει άκαυτη βάτος» (Οδυσσέας Ελύτης)


«Μπόρες ας έρθουν. Νάμαστε! /Φοβέρα στη φοβέρα. /Νάτο! Το στήθι μας στοιχειό /και πέτρα η καρδιά.» (Δώρης Άνθης)


«Μέσα σ' αυτή τη πλάση /μ' αυτίνο το νανούρισμα /μ' αυτίνο το τραγούδι /να μείνω νύχτες άγρυπνος /ύπνος να μη με πάρει /για να χορτάσω τη χαρά /που βασιλεύει γύρω.» (Γιάννης Βράχας)


«Όλα πάνε και γυρίζουν, /όλα κάποτε σωπαίνουν./ Ένα μόνο δε γυρίζει,/ ένα μόνο δε σωπαίνει:/ Το ποτάμι το ποτάμι.» (Ζαχαρίας Παπαντωνίου)



-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ

-Η ΜΠΟΤΑ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ

-ΛΕΥΤΕΡΑ ΒΟΥΝΑ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
 

"Πίστη κι ελπίδα σας θεμελιωμένες

στης Αλήθειας το ασάλευτο κάστρο

που λουσμένη προβαίνει

μέσ’ απ’ το φως που σκορπίζ’ η Ιστορία

για του Ανθρώπου την πάλη την αιώνια

για λευτεριά και δικαιοσύνη,

για τ’ αγαθά –  πανανθρώπινο χτήμα –

για  τη γη, το νερό, τον αγέρα,

Ψυχή βαθιά κι ευλογητός ο Αγώνας!

Ψυχή βαθιά! το πλήρωμα του χρόνου

κοντά σας πια για να χαρείτε

δίκια και λεύτερη Πατρίδα!

Ψυχή βαθιά! Δική σας πάντα η Νίκη!"

(Αιμίλιος Βεάκης - Ψυχή βαθιά)


δείτε ΕΔΩ το θέμα μας ΚΑΙ σε βίντεο!

ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ "ΕΥΡΥΤΟΣ"!


(Ήταν μία ιδέα του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη" που υλοποιήθηκε από κοινού με τον συμπατριώτη και συναγωνιστή «Γιάννη με τα 3ν»)



Τρίτη 17 Μαρτίου 2026

Γη και Ελευθερία


*του συμπατριώτη μας καρδιολόγου, λογοτέχνη και συνθέτη Γιάννη Τσιαντή

(για τους αναγνώστες  του

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" )

*****

Με λένε Γιάνννη, δεν έχει σημασία το επίθετο αλλά το πώς χάραξε το μικρό μου όνομα στα τεφτέρια της παιδικής ψυχής μου, όπως τότε στο δημοτικό που υπέγραφα τις εκθέσεις μου το «πώς πέρασα τις καλοκαιρινές ή τις πασχαλινές διακοπές» γράφοντας το «Γιάννης» όχι με ένα ή δυο «ν» αλλά με τρία «ν» ενωμένα και καλλιγραφικά σαν κορδειλιέρα οροσειρών για να μου θυμίζει το τρίκορφο του χωριού μου, τη Χελιδόνα. 

Μάταια η δασκάλα κόπιαζε να με ορθογραφήσει και να μου εκριζώσει τη φαντασία μου. Ήταν γονιδίωμα. Ήταν φτιαξιά. Ήταν ακιδογράφημα αγάπης για τα βουνά και τα ποτάμια μας. Ήταν η ρίζα που μου φύτεψαν οι γονείς για να καθίσω αργότερα στη σκιά του δέντρου που αυτοί δεν θα πρόκαναν. Το βουνό και το ποτάμι ήταν ο καθημερινός μου καμβάς. Ένιωθα λες και περπατούσα σε εκείνες τις παραμυθένιες ελαιογραφίες της υπαίθρου του Μαλέα και του Παπαλουκά. 

Αγνάντευες το ποτάμι και δεν ένιωθες μοναξιά. Το άκουγες που πάφλαζε, το έβλεπες που κατρακύλαγε προς τη λίμνη, το ένιωθες που σου ζωγράφιζε την ημέρα με τα χρώματα του ήλιου. «Σαν ιθαγενείς μου ακούγεστε με όλα αυτά» θα έλεγε κάποιος που δεν μπορεί να μπαλαντζάρει την κομματική προβιά του με το δίκαιο και το παναθρώπινο. 

 

Ναι είμαστε ιθαγενείς. Γι’ αυτό και έχουμε ιερή υποχρέωση να τα διαφυλάξουμε. Γιατί το συναίσθημα του μόχθου, του αγώνα και της δικαίωσης για το διπλανό και το παρέκει είναι αρχέγονα ένστικτα που εσωκλείουν όλη τη συναίσθηση του σύμπαντος. Γιατί τα αισθήματα πιθανώς να είναι αυτά η ομορφιά του κόσμου μας και όχι οι γεωμετρίες. Δεν υπάρχει η έννοια του άσχημου στο σχήμα. Το πνεύμα της αιωνιότητας που ψάχνουμε ίσως και να είναι το ακούσιο συναίσθημα. Για αυτό και να είναι προορισμένα να απελευθερώνονται και όχι να μένουν έγκλειστα. Για αυτό να είναι έτσι φτιαγμένα που δεν γερνάνε μαζί με το σώμα. 

Μπορεί ακόμα και τον ίδιο το θάνατο να νικάνε και να μην το ξέρουμε. Πεθαίνεις και η υστεροφημία του αγώνα για το δίκαιο αιωρείται για πάντα και η ανοιχτοσύνη της επίγειας ψυχής φαντάζει απέραντη μπροστά στη στενωσιά της κερδοσκοπίας.

Ήρθε η ώρα να αλλάξω το ενυπόγραφο σκίτσο του ονόματος μου. Να βάλω από εδώ και πέρα την έννοια του διαρκούς αγώνα και της ελπίδας. 

Γιάννης λοιπόν με τρία «ν». Με δυο τέμνουσες γραμμές και μια τοξωτή καμπύλη που να αντανακλά μια βουνοκορφή και έναν ήλιο που ανατέλλει.

ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΥΡΥΤΟΣ

Γιάννης Τσιαντής


Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο!


(δημοσίευση στο blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026

Στις Άνω Λόγγοβες...


Κάποιες φορές όταν τα βήματα σε οδηγούν σε τέτοιους ιερούς τόπους όπως εδώ στη μαρτυρική τοποθεσία Άνω Λόγγοβες στο παλιό Μικρό Χωριό της Ευρυτανίας όπου οι Ιταλοί φασίστες κατακτητές, την παραμονή Χριστουγέννων του 1942 και ως αντίποινα για τη στρατιωτική τους ήττα σε μάχη με τους ΕΛΑΣίτες του Άρη Βελουχιώτη (βλ. αφιέρωμα "Ευρυτάνα ιχνηλάτη"), εκτέλεσαν 11 Ευρυτάνες αμάχους και βασανισθέντες αιχμαλώτους (και άλλους 3 που έκαψαν προηγουμένως ζωντανούς) - αφού πρώτα οι άθλιοι του Μουσολίνι τους έβαλαν να σκάψουν τους ίδιους τους τάφους τους - τότε δεν μπορεί παρά να νιώθεις δέος, σεβασμό και βαθιά συγκίνηση...

...και τούτες τις στιγμές κλίνεις ευλαβικά το γόνυ με μια αγκαλιά αγριολούλουδα-τιμή στην άσβεστη μνήμη εκείνων των αλύγιστων ηρώων συμπατριωτών μας που δεν δείλιασαν μπροστά στο θάνατο υψώνοντας τη γροθιά απέναντι στους θρασύδειλους βάρβαρους δημίους, βροντοφωνάζοντας για τη Λευτεριά και την απροσκύνητη Ελλάδα της Λαϊκής Αντίστασης! 

"Απ΄ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά..."

Εδώ, ναι γονατίζουμε, με την Υπόσχεση ότι ποτέ... "ΔΕΝ ΘΑ  ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ"! 


Εσύ Ρουμάνι του μικρού χωριού της χελιδώνας και 

της Ρούμελης που με το αίμα τούτων των ηρώων πότισες τις

ρίζες σου τράνεψες και μόρφυνες φιλόξενα στη γη σου. Τους

σκεπάζεις μάρτυρας είσαι να το λες σε όλους διαβάτες και 

στις καινούργιες τις γενιές πως εδώ είναι θαμμένοι ήρωες.


Όντας τα βόλια των κατακτητών τρυπούσαν τα κορμιά 

τους δε δείλιασαν δε λύγισαν μα όλοι τους το φώναξαν 

για λευτεριά πεθαίνομε ζήτω η Ελλάδα.


Σαν δείγμα ευγνωμοσύνης και τιμής στεφάνι χάλκινο 

συμβολικό σας φέρνω κιαπό τα ίδια μου τα χέρια 

καμωμένο από τις ρίζες της καρδιάς ευχή τρανή θα

κάνω. Σαν ο χαλκός μέσα στη γη χιλιάδες αιώνες

ζει έτσι κάμεις οι άνθρωποι ποτέ να μην ξεχάσουμε 

νεκρούς που θυσιάστηκαν για λευτεριά και ειρήνη.


Αυγέρης Ι. Αυγερόπουλος



Χρήστος Φλέγκας, ετών 58, πρόεδρος της κοινότητας Μικρού Χωριού - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Νίκος Κυρίτσης, ετών 75, παλαίμαχος πρόεδρος Μικρού Χωριού - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Γιάννης Καρυοφύλλης, ετών 54, δάσκαλος από Μεγάλο Χωριό - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Χρήστος Μέρμηγκας, ετών 75, αρχίατρος από Μεγάλο Χωριό - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Δημήτρης Δασκαλάκης, ετών 58, ανάπηρος από Μεγάλο Χωριό - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Θεόδωρος Οικονόμου, ετών 56, ανάπηρος από Μεγάλο Χωριό - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Γιάννης Μεσίρης, ετών 45, ανάπηρος από Μεγάλο Χωριό   - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Διονύσης Μαντζιούτας, ετών 26, τηλεγραφητής από Μεγάλο Χωριό  - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Κώστας Αραπογιάννης, ετών 28, επαγγελματίας από Μεγάλο Χωριό - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Βασίλης Παλιούρας, ετών 34, επαγγελματίας από Μεγάλο Χωριό - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Ανδρέας Σιταράς, ετών 67, από Μεγάλο Χωριό - τον εκτέλεσαν, ΠΑΡΩΝ !

Αθηνά Δερματά, από Μεγάλο Χωριό - την έκαψαν ζωντανή, ΠΑΡΟΥΣΑ !

Χαράλαμπος Κατσίμπας, ενωμοτάρχης, από Μεγάλο Χωριό - τον έκαψαν ζωντανό, ΠΑΡΩΝ !

Δημήτρης Βαστάκης, ετών 42, δάσκαλος/παπάς από Μεγάλο Χωριό - τον έκαψαν ζωντανό, ΠΑΡΩΝ !

Α Θ Α Ν Α Τ Ο Ι



"Ευρυτάνας ιχνηλάτης"