 |
| Φωτογραφία Herbert List, 1903-1975 |
Ιχνηλατήσαμε τις παρακάτω εύθυμες ιστοριούλες από ένα υπέροχο όσο και δυσεύρετο βιβλίο που κοσμεί την προσωπική μας βιβλιοθήκη. Πρόκειται για αυτό του αείμνηστου Ευρυτάνα συγγραφέα Δημοσθένη Γ. Γούλα με τίτλο: Οι χωριανοί μου" (εκδ. Στέφανος Δ. Βασιλόπουλος, Αθήνα 1978 - ανατύπωση της πρώτης έκδοσης του 1953).
Υποσημείωση: Εάν κατά την ανάγνωση διαπιστώσετε τυχόν περιπαιχτική διάθεση απέναντι σε διαχρονικούς φορείς της εξουσίας, θεωρείστε το... τυχαίο!!!
Ο ευφυής Ευρυτάνας μπακάλης και ο ενωμοτάρχης!
Δεν θα ξεχάσω το μπακάλη του Προυσού, τον Μπάρμπα-Βαγγέλη Πάχα. Μαζί με τα μπακάλικα μαγείρευε και φαγητό για τους λίγους υπαλλήλους που υπηρετούσαν εκεί. Ο ένας από αυτούς του παραπονέθηκε μια μέρα ότι τα φασόλια ξύνισαν. Και του απάντησε:
-Τι σου φταίω εγώ ας ερχόσ'νε προυχτές να τα φας.
Μια μέρα ο σταθμάρχης του χωριού τού έκαμε συστάσεις γιατί δεν τηρεί τις αστυνομικές διατάξεις και κλείνει αργά το Σάββατο και ανοίγει το μπακάλικο την Κυριακή πριν απολύσει η εκκλησία.
Ο Μπάρμπα-Βαγγέλης του απαντά:
-Αυτές οι διαταγές καπετάνιο είναι για τις πολιτείες παρακάτ'. Και που τ' ανοίγου τι φκιάνου ; Μύγες βαράου.
Ο Ενωμοτάρχης επιμένει ότι οι διαταγές ισχύουν και σε μια στιγμή λέει στο μπακάλη:
-Μη μου λες εμένα δεν ισχύουν. Αυτά τα γαλόνια τα φοράω 15 χρόνια.
Και πήρε την απάντηση:
-Κιό αν είσ'νι καλλίτερους θα πάεινες παραπάν!
Ο χωριάτης και ο δικαστής!
Ευχόμουν να συμβιβάζονται μεταξύ τους οι αγρότες ή να καταφεύγουν σε αδέκαστους εκτιμητές για να αποφεύγουν τα δικαστήρια. Τι γίνεται όμως σήμερα στα χωριά κανένας δεν το φαντάζεται. Την ώρα που η κτηνοτροφία λιγόστεψε σε επικίνδυνο βαθμό και τα περισσότερα χτήματα είναι ακαλλιέργητα οι μηνύσεις των χωρικών και οι μεταξύ τους γκρίνιες "φούντωσαν" σε επικίνδυνο βαθμό.
Αλλά ας γυρίσουμε στα παλιά : κατηγορούμενος αγράμματος χωρικός, από γείτονά του, ότι το γαϊδούρι του τού έφαγε εκατό (100) οκάδες καλαμπόκι. Δεν μπορεί να βάλει δικολάβο και υποστηρίζει μόνος του την υπόθεσή του.
-Ας υποθέσουμε κύριε πρόεδρε ότι ήσ'νι ισύ ου γάιδαρος μ'.
-Σκασμός, του λέει ο Πρόεδρος.
-Μι συμπαθάς κυρ' πρόεδρε αλλά μπορ'γες να φας σι μιάν ώρα εκατό ουκάδες καλαμπόκ' ;
Το... λάθος του κυνηγού
'Ενας κυνηγός φτάνει λαχανιασμένος στα πρώτα σπίτια του χωριού μόλις έπεφτε το σούρουπο και μ' αγωνία ρωτάει τον πρώτο χωριάτη που ξεκουράζεται στο κεφαλόσκαλο.
-Δε μου λες πατριώτη, έχετε μαύρα βόδια στο χωριό σας ;
-Όχι, του απαντάει ο χωριάτης με αφέλεια.
-Μαύρα άλογα ; επιμένει ο κυνηγός.
-Ούτε.
-Μαύρα τραγιά έχετε ;
-Ντηπ, απαντάει ο χωρικός.
Τότε ακούγεται με απελπισία να μονολογεί ο κυνηγός:
-Μωρέ τι κακό έπαθα απόψε, τον παπά σκότωσα.
