Βλέμμα
περήφανο, κορμί ανθεκτικό, βίος δοκιμασμένος στα δύσκολα. Οι Ευρυτάνισσες
γερόντισσες ξέρουν να «πολεμάνε» με το δικό τους παλικαρίσιο τρόπο! Με αξιοθαύμαστες
αντοχές, εξακολουθούν μέχρι και τα βαθιά γεράματα να μοχθούν, να αγωνίζονται
και να προσφέρουν στο σπιτικό και τη φαμελιά, χωρίς ποτέ να καταδέχονται να διαμαρτυρηθούν
«έτσι μπροστά στον κόσμο!» για… της μοίρας τις βουλές. Η ζωή τους είναι μια
διαρκής πάλη με τη φύση, το βουνό και τις απαιτήσεις της τραχιάς
καθημερινότητας των ορεινών οικισμών. Αυτάρκεις μέσα στη λιτότητά τους αλλά και
βαθιά συνειδητοποιημένες για τη σκληρή προσωπική τους πορεία, κάνουν ακόμη και
κείνον τον κρυφό κι αναπόφευκτο ανθρώπινο αναστεναγμό, χάντρα καρτερικότητας στο
κομποσκοίνι της υπομονής…
ΥΓ.
Τούτη η φωτογραφία προέρχεται από ένα παλιό φιλμ του αρχείου μας και είχε
τραβηχτεί πριν από αρκετά χρόνια σε μία από τις διαδρομές μας στα ξεχασμένα
ευρυτανικά χωριά.
