Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενα άγνωστο ποίημα για τον Πρωτοκαπετάνιο Άρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενα άγνωστο ποίημα για τον Πρωτοκαπετάνιο Άρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2012

Ένα άγνωστο ποίημα για τον Πρωτοκαπετάνιο Άρη


Το blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" παρουσιάζει για πρώτη φορά ένα άγνωστο ποίημα της επικής εποχής της Αντίστασης, αφιερωμένο στον πρωτοκαπετάνιο του θρυλικού Ε.Λ.Α.Σ. Άρη Βελουχιώτη.


Το ποίημα προέρχεται από την παράνομη αντιστασιακή εφημερίδα
"Αντάρτικη Ζωή" (Όργανο των Ομάδων του Αρχηγείου Ευρυτανίας του Ε.Λ.Α.Σ., φύλλο 5, 12 Αυγούστου 1943).
Οι στίχοι που θα διαβάσετε παρακάτω είναι του Δώρη Άνθη, ενός νεαρού Ευρυτάνα ποιητή ο οποίος ήταν ανάμεσα στους πρώτους αντάρτες που ακολούθησαν τον Άρη Βελουχιώτη στο μεγάλο ξεσηκωμό. Μετέπειτα διετέλεσε και ο ίδιος καπετάνιος του Ε.Λ.Α.Σ. μέχρι που έπεσε παλικαρίσια στις μάχες των Δεκεμβριανών κάτω από τις ερπύστριες των εγγλέζικων τανκς.

ΣΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΑΡΗ
Για, σε Αρχηγέ, τα λόγια μου σ’ ύμνους ας τα υψώσω τώρα
που μες στη σκέψη μου τερπνά σα γίγαντας ψηλώνεις
όσο σε κράζει , ημίθεο Λαός, Στρατός κι’ η χώρα
που με τον άνεμο πετάς και την ελευθερώνεις.
Δέξου, Αρχηγέ, τα λόγια μου, που ύμνος απ’ τα στήθεια
Πετιέται, αγνά κι’ αυθόρμητα, χυτός για να σε ράνη,
καθάρια κι’ ολοζώντανη κι’ αυθόρμητη αλήθεια
που σ’ ασημώνει αχτιδωτά, του επάθλου σου στεφάνι.
Λάμπει στα μάτια σου η φωτιά κι’ ο κεραυνός κι’ η μάχη
η λαύρα, η δόξα, ο θρίαμβος, η Λευτεριά κι η Νίκη,
το χαμογέλιο της χαράς και του καρπού το στάχυ,
της θέλησής σου της καρδιάς σου, ασήμι και τσελίκι.
Αναμεράν στο διάβα σου αητοί ταπεινωμένοι
κι’ αχολογεί ως τα σύννεφα τραγούδι τ’ όνομά σου.
Στις διαταγές σου πειθαρχούν αντάρτες δοξασμένοι
που στη φωνή της Λευτεριάς ταχθήκανε σιμά σου.
Δαρμένοι σκύφτουν οι εχθροί. Θεριό με σε η ελπίδα
αναπτερώνει τις καρδιές, δίνει πνοή στην πάλη.
Σοφό της καθοδηγητή σ’ ευγνωμονεί η Πατρίδα
για τον αγώνα που κρατείς. Και μια ευλογιά μεγάλη
με μύρια τάματα μιλάει, με μύριες γλώσσες κρένει
για να μας ζήσης, Αρχηγέ, σαν τα ψηλά βουνά μας.
Κι’ αχολογεί ως τα σύννεφα η ευκή μας που ανεβαίνει:
«Να ζης, να σ’ έχουμε, Αρχηγέ, κοντά παντοτινά μας»

                                                                Δώρης Άνθης



ΥΓ. Περισσότερα για τον Δώρη Άνθη  βλ. εδώ


"Ευρυτάνας ιχνηλάτης"