Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2020

Αφενός και αφετέρου

Τα Άγραφα ανήκουν σε όλο το Λαό
δεν είναι "Κατεχόμενη Ζώνη" των εταιριών


"Κάποιοι”, άλλοι περισσότερο κι άλλοι λιγότερο, βρέθηκαν στα βουνά, και όχι μόνο, σε πλήθος αγωνιστικών πρωτοβουλιών και κινητοποιήσεων.

~Σε πεζοπορίες ωρών και άλλοτε και ημερών (!), σε κορφές σχεδόν 2000 μέτρων, στέλνοντας ΚΑΙ από εκεί το μήνυμα αντίστασης : “τα βουνά μας να μην πατηθούν ποτέ από τη μπότα της βαρβαρότητας”.

~Βρέθηκαν και σε χωριά και σε συνοικισμούς, σε εκδηλώσεις ενημέρωσης για να ακουστεί η φωνή της αλήθειας στον απλό κόσμο των τοπικών κοινωνιών, κόντρα στη βρόμικη προπαγάνδα του συστήματος και των εταιρειών από τα βοθροκάναλα και τις παλιοφυλλάδες που ελέγχουν.

~Βρέθηκαν και σε πόλεις, σε δρόμους και σε πεζοδρόμια, σε μαχητικές πορείες με βροχές και με λιοπύρια.

~Καθώς και σε διάφορες και διαφορετικές πολύμορφες δράσεις.

~Και σίγουρα θα ξαναβρεθούν ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΞΑΝΑΧΡΕΙΑΣΤΕΙ...


-> Αφενός λοιπόν...

”κάποιοι”, δεν μπορεί παρά να έχουν ΗΣΥΧΗ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥΣ αφού έπραξαν και πράττουν ότι είναι ανθρωπίνως (ή μπορεί και "υπερ-ανθρωπίνως") δυνατόν ώστε να μην παραδοθεί αμαχητί τούτη η δύστυχη πατρίδα κι αυτή η όμορφη γη των προγόνων μας στα πολυεθνικά και στα ντόπια κοράκια που έστησαν μέγα κερδοσκοπικό  φαγοπότι στα ΔΙΚΑ ΜΑΣ χώματα.

Κι αν στην τελική δεν τα καταφέρουν (;) θα ξέρουν τουλάχιστον ότι δεν σήκωσαν τα χέρια ψηλά, ότι αντιστάθηκαν...


-> Αφετέρου όμως...

“κάποιοι άλλοι”, που κοιμούνται μακάριοι στον καναπέ, ενώ τους πριονίζουν τα πόδια, ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, αύριο-μεθαύριο, να λένε ότι τάχα... “δεν ήξεραν και δεν άκουσαν”.

Διότι και “ξέρουν και ακούν”, αλλά πολύ απλά αδιαφορούν.

Στα... παλαιότερα των υποδημάτων τους ΤΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ θα παραδόσουν στα παιδιά τους και στα παιδιά όλου του κόσμου.

Χασκογελάνε κι ειρωνεύονται όσους λιώνουν παπούτσια στα βουνά και στα πεζοδρόμια και ίσως κι όσους τρώνε φάπες από τα ματ ή απειλούνται με διώξεις.

Ξεσπαθώνουν ορισμένοι συμπατριώτες “ελληναράδες" εναντίον όσων αγωνίζονται, αφού... “έλα μωρέ τώρα με τους απίθανους, εφόσον δεν βγαίνει τίποτα με τις φωνές τους και με τις πορείες τους”.

Και συνεχίζουν το ροχαλητό τους... αποκαμωμένοι από την κριτική!!!

Δίπλα στην κούνια, ίσως κοιμάται και το δικό τους παιδί που οι ίδιοι φρόντισαν να του υποθηκεύσουν το μέλλον του...

Ας προσέξουν μόνο μην οι επόμενες γενιές τούς στιγματίσουν σαν κιοτήδες και προδότες.



Πρωτο-δημοσιεύθηκε στο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΚΑΤΙΟUΣΑ" (22-9-2020)

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020

Της Δύσης...


φωτο Ευρυτα ιχνηλάτη: 
το Βελούχι "ματωμένο" από τα χρώματα της Δύσης

"Μεγάλο πνεύμα της Δύσης, της Γης που γέρνει ο ήλιος,

με τα γυμνά βουνά και τα λιβάδια,

ευλόγησέ μας με τη γνώση της Ειρήνης και της Ελευθερίας.

Δίδαξέ μας πως το τέλος είναι πιο σημαντικό από την αρχή 

και πως ο ήλιος δεν βασιλεύει μάταια κάθε μέρα."


(από ινδιάνικη προσευχή των Ναβάχο)


blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"


Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020

"Κομβικό"



Ακόμη ένα "κομβικό σημείο" στη διαδρομή αυτού του ιστολογίου...

Συμπληρώθηκαν πάνω από 1.5 εκατομμύριο επισκέψεις (1.600.000) στις σελίδες του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη", με περισσότερα από 700 θέματα (714), κατανεμημένα σε 20 διαφορετικές ενότητες και με 12.000 περίπου σχόλια/γνώμες από τους αναγνώστες μας.

Μέλημά μας, μέσω αυτής της μικρής "ηλεκτρονικής ευρυτανικής εγκυκλοπαίδειας", είναι η προβολή μα και η υπεράσπιση του απεριόριστου φυσικού κάλλους της αγαπημένης μας Ευρυτανίας, η ιχνηλάτηση της βαρυσήμαντης ιστορίας της, η διερεύνηση του ενδιαφέροντα λαογραφικού της πλούτου, η γνωριμία με τις πνευματικές μορφές του τόπου, καθώς και η ανάδειξη του βίου και του αγώνα των απλών θαυμαστών ανθρώπων μας, αυτών των περήφανων/ταπεινών που κατοικούν αιώνες σε τούτη την τόσο όμορφη όσο και σκληροτράχηλη γη. 

Θα είμαστε εδώ, με αγάπη και ανιδιοτέλεια, δίχως εξαρτήσεις και δεσμεύσεις από κανέναν, για να ιχνηλατούμε παλιά και νέα μονοπάτια βαδίζοντας με σεβασμό σε δόκιμα χνάρια. 

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς για τη στήριξη της προσπάθειας.

Συνεχίζουμε...

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020

"Αη, Βελούχι μ' "!!! (από τον εραστή της Ευρυτανίας Ανδρέα Καρκαβίτσα)

Βελούχι - φωτο: "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Ποιος είδε το καλλίμορφο Βελούχι και δεν το χιλιοθαύμασε, ποιος δεν υπσοκλίθηκε στη μεγαλοσύνη του ατενίζοντας με δέος τις ψηλές κορφές του να λογχίζουν τους ελεύθερους αιθέρες!

Από τον Άρη Βελουχιώτη, που εμπνεύστηκε συνεπαρμένος από το επιβλητικό βουνό μας το επαναστατικό του προσωνύμιο κατά τη διάρκεια του νεότερου απελευθερωτικού αγώνα, μέχρι -πολύ νωρίτερα, αντιστρέφοντας τον χρόνο- τον Μωραΐτη νατουραλιστή λογοτέχνη Ανδρέα Καρκαβίτσα (1865-1922) που λάτρευε τόσο παράφορα την Ευρυτανία ώστε όταν τον ρωτούσαν οι φίλοι του που πήγε και χάθηκε απαντούσε : "Πήγα στην Ελβετία"! Και εννοούσε την πολυαγαπημένη του... Ευρυτανία.

Ιχνηλατήσαμε (από μία διάλεξη του αείμνηστου Ευρυτάνα λόγιου Μιχάλη Σταφυλά -βλ. εδώ! - με τίτλο : "Η Ευρυτανία στις ενθυμήσεις και την αλληλογραφία του Ανδρέα Καρκαβίτσα", ΕΥ.Κ.Ε.Σ.Ε.), το παρακάτω χαρακτηριστικό κείμενο που προέρχεται από το περιοδικό "Εστία" του 1892 από όπου διαβάζουμε μια μοναδική περιγραφή του Ανδρέα Καρκαβίτσα την εποχή που περιόδευε στην περιοχή σαν στρατιωτικός γιατρός.


Καθώς  λοιπόν ανέβαινε από τη Ναυπακτία και πατούσε το πόδι του στην Ευρυτανία έγραφε:

"...αίφνης αναπηδά με ογκώδη και συνοφρυωμένην όψιν η άκρα του Τυμφρηστού. Και εις την θέαν αυτήν αγνοώ τι συνέβη εις τας  ψυχάς των συντρόφων μου. Αλλά εις την ιδικήν μου ψυχήν ανέβλυσαν ενθουσιασμοί και πόθοι διάπυροι ορεινοί αδιάπτωτου σφρίγους και δυνάμεως, έφεσις ασυλλήπτου ελευθερίας, ενώ το σαρκίον μου έφρισσεν εξηυτελισμένον, κατεπτοημένον προ του ανεφίκτου. 
Βεβαίως εδώ εννοώ τους αρματωλούς μας. Από τα ύψη ταύτα προ των τοιούτων μεγάλων σκηνών αισθάνομαι τα μεγάλα των αισθήματα, τους απέραντους πόθους των, τας υψηλοτάτας βλέψεις των. 
Υπό τον αέρα τούτον όστις με περιθίγει, νομίζω το σαρκίον μου άτρωτον, ως γίνεται άτεγκτος ο βαπτιζόμενος χάλυψ...
Αλλά και οι ξεναγοί μας οι άνθρωποι της φύσεως δεν ησθάνθησαν ολιγοτέραν εμού συγκίνησιν. Είδον τον έναν τον πολύλογον να σταθεί προσατενίζων την θέαν εκείνην, ν' ανοίξει σπιθαμιαίον στόμα και τον ήκουσα να ανακράζει εν ακρατήτω θαυμασμώ:

Αη, Βελούχι μ'.

Ενώ ο έτερος, ο τραγουδιστής, αναθέσας επί των ώμων του την ράβδον του και ραθύμως κατερχόμενος το μονοπάτι ήρχισεν το τραγούδι των βουνών εκείνων ως εμπνευσθείς αίφνης:

Βελούχι μου πανέμορφο
κι οξυά ζωγραφισμένη.
Λυώστε τα χιόνια γλήγορα
να χορταριάσ' ο τόπος.
Ναβγούν οι βλάχοι στα βουνά,
ναβγούν κι οι βλαχοπούλες.
Να βγει κι η Παναγιώταινα
με τον υγιό στα χέρια..."

..............................................................
..............................................................

Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας εξαιτίας της λατρείας του για "το ανυπέρβλητο φυσικό κάλλος της Ευρυτανίας", αλλά και της επιθυμίας του να μελετήσει "το χαρακτήρα των Ευρυτάνων που έχουν κάτι το πρωτόγονο και προμηθεϊκό", έφτασε στο σημείο να "βάλει μέσον" ώστε να μετατεθεί ως γιατρός για κάποιο διάστημα στην Άμπλιανη της Ευρυτανίας, κάτι που τελικά θα καταφέρει. Τότε, κι αφού έχει ήδη προσχωρήσει στο κίνημα των δημοτικιστών, γράφει με εμφανή ενθουσιασμό στον αγαπητό του φίλο και πρωτοπόρο προοδευτικό συγγραφέα Κώστα Χατζόπουλο (σύμφωνα πάντα με την προαναφερόμενη διάλεξη του Μιχ. Σταφυλά):

Άμπλιανη 23 του Μαγιού 1895,
"Αδερφέ Κώτσο (για νάναι συντονισμένος με το περιβάλλον γράφει του Μαγιού και προσαγορεύει τον Κώστα Χατζόπουλο Κώτσο),
ιδού πως τα έφερεν ο καιρός. Αντί να με φιλοξενήσεις εσύ στανικώς στο Βραχώρι αρκεί να θέλεις κι είμαι πρόθυμος και παρακλητικώς σε προσκαλώ να σε φιλοξενήσω εδώ επάνω.
Έφτασα δια Λαμίας προ 4-5 ημερών και θα μείνω εδώ ως τις 15 Ιουλίου ως γιατρός του χωριού...
Γυρίζω μέσα στα έλατα και τα κρύα νερά. Λίγο σκαρφαλώνω στα ψηλά κι αγναντεύω τα Βαρδούσια και το Βελούχι και την Καλιακούδα. Σήμερ' αγνάντεψα τ' Αραποκέφαλα και το Ζυγό του Μεσολογγίου. Το Κρίκελο το βλέπω συχνά και συχνά μιλώ για τους Γιολδασαίους και το Στάνου...
Αν θέλεις να έλθεις δεν θα χάσεις. Η ανάβασίς μου από Λαμίας έως εδώ ήταν ένα αδιάκοπο μεθύσι. Ακόμα είμαι μεθυσμένος μ' όλας τας αισθήσεις και δεν ξέρω τι να σου γράψω. Υποθέτω πως η κοιτίς των προγόνων μου τα βουνά ήσαν, και αλλοιώς δεν μπορώ να εξηγήσω τη λατρεία μου σ' αυτά και την απέχθεια μου στον κάμπο.
Τέλος αν βαστήξει αυτός ο ενθουσιασμός μου ως τον Αύγουστο θ' αποφασίσω να κλειστώ εδώ όλον τον χειμώνα για να ιδώ μ' όλην την αγριότητα της τη φύση.
Σε φιλώ περιμένοντάς σε.
Ανδρέας Καρκαβίτσας"







Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2020

ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΥΒΡΙΣ

Καρπενήσι (σήμερα) : αθλιότητα στο χώρο Ιστορικής Μνήμης

Προσβολή και ´Υβρη στην Ιστορική Μνήμη του τόπου μας αποτελεί το οικτρό “θέαμα” με τους κάδους των σκουπιδιών παρατεταγμένους ακριβώς μπροστά από τον ιστορικό χώρο που στέγαζε το 1944 το θρυλικό “Παιδαγωγικό Φροντιστήριο” (Παιδαγωγική Ακαδημία) του ΕΑΜ στο κέντρο του Καρπενησίου.

 Θυμόμαστε-Διδασκόμαστε...

Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Μιχάλη Παπαμαύρου, του Κώστα Σωτηρίου, όπως και των άλλων φωτισμένων πρωτοπόρων εκπαιδευτικών, καθώς και των αποφοίτων σπουδαστών που οραματίστηκαν και μόχθησαν για μια Λαϊκή-Δημοκρατική Παιδεία σε μια νέα Ελλάδα ισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Φωνή του Φεραίου” - εφημερίδα της ΕΠΟΝ Στερεάς - 24/7/1944

Σκουπιδοτενεκέδες, συχνά ξέχειλοι από ανακυκλώσιμη ή μη σαβούρα, κρύβουν ουκ ολίγες φορές ακόμη κι αυτή τη μικρή αναμνηστική μαρμάρινη πλακέτα που αποτελεί και το μοναδικό (!) σημάδι που απέμεινε για να θυμίζει ότι κάποτε εδώ, στο αδούλωτο Καρπενήσι της Ελεύθερης Ελλάδας, σπούδασαν οι πρώτοι δάσκαλοι της ΠΕΕΑ.

ΕΞΟΡΓΙΖΟΜΑΣΤΕ με αυτή την ελεεινή κατάσταση που δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να γίνεται ανεκτή.

Παράλληλα αναρωτιόμαστε αν οι ποικιλώνυμοι “άρχοντες” της πόλης διαθέτουν έστω μια στάλα ντροπής γι' αυτό το χάλι ή μήπως δεν πτοούνται καν όταν αντικρίζουν την ιστορία του τόπου μας στοv... σκουπιδοτενεκέ της λήθης;

Διότι πολύ απλά αυτό που αντιλαμβάνεται ο κάθε επισκέπτης της πόλης του Καρπενησίου δεν μπορεί να μην γίνεται αντιληπτό από τους κατ' εξοχήν αρμόδιους.

Το Παιδαγωγικό Φροντιστήριο κρατήθηκε ζωντανό ακόμη κι όταν οι γερμανοί ναζί έκαψαν την πόλη μας (δείτε  εδώ!). Δεν θα επιτρέψουμε εν έτει 2020 να ”πυρποληθεί” η Ιστορική Μνήμη μέσω άλλων τρόπων!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

1) Να αποκατασταθεί άμεσα η αισθητική του εν λόγω χώρου. Να απομακρυνθούν εδώ και τώρα οι κάδοι των σκουπιδιών.

2) Να αξιοποιηθεί περαιτέρω ο ιστορικός χώρος με την ανάρτηση αναμνηστικών επιγραφών με χαρακτηριστικές φωτογραφίες εκείνης της εποχής συνοδευόμενες και από τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με την ιστορία του Παιδαγωγικού Φροντιστηρίου της ένδοξης Εθνικής μας Αντίστασης!  (σ.σ. αν δεν έχετε φωτογραφίες και το ανάλογο πληροφοριακό υλικό... θα σας βρούμε εμείς).

ΥΓ. Φίλοι και φίλες της Ευρυτανίας ανά την Ελλάδα, μπορείτε να δείτε και να μάθετε για το Παιδαγωγικό Φροντιστήριο του ΕΑΜ στο Καρπενήσι, κλικάροντας εδώ και εδώ .

Καρπενήσι (τότε) : συγκέντρωση για την Εκπαίδευση.
Στο βήμα ο Κώστας Σωτηρίου.

Πρωτο-δημοσιεύθηκε στο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΚΑΤΙΟUΣΑ" (4/9/2020)


Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2020

Ο Καραϊσκάκης των Αγράφων και... οι άλλοι (ένα αποκαλυπτικό έγγραφο-ντοκουμέντο)


Το αρματολίκι των Αγράφων το διαφέντευε ο Ράγκος, σιγουρεμένος καπετάνιος, αναγνωρισμένος κι από τη Διοίκηση (Μαυροκορδάτος) κι από τους Τούρκους των Τρικάλων, που ήταν φίλοι, σύμμαχοί του, κεφαλή του.

Γυρεύοντας νέες δόξες και λάφυρα φεύγει για το Βάλτο κι από κει για την Ήπειρο. Αντικαταστάτη στο πόδι του αφήνει τον τουρκολάτρη Γάτσο και τον Αρβανίτη Καραταΐρη, που διαγούμιζαν τα χωριά, έπιαναν και βασάνιζαν τους φίλους του Καραϊσκάκη, έσπερναν συμφορά στον τόπο.

Στο δρόμο του Κούτσουρο- Νεβρόπολη - Καστανιά - Τριφύλλα - Βρύση - Ζαχαράκη - Κλειτσό το απόσπασμα του Γάτσου έπιασε 5-6 στρατιώτες των Γιολδασαίων και τους παρέδωσε στον αιμοβόρο Καψομούνη, που τους βασάνισε απάνθρωπα. (Ο Νικόλας Καψομούνης καταγόταν από την Αραχοβίτσα. Παλιός σύντροφος του Κατσαντώνη, προσκύνησε τον Αλή Πασά κι έγινε βασανιστής και δήμιος στην αυλή του. Κατόπιν ακολούθησε το Ράγκο, στην ίδια πάντα απάνθρωπη δουλειά. Αργότερα, με την απελευθέρωση γύρισε, υπηρέτησε στην οροφυλακή και σκοτώθηκε κυνηγώντας ληστές).

Στη θέση Διπόταμα Φθιώτιδας, κοντά στο σημερινό χωριό Αη-Γιώργης οι πατριώτες του Τυμφρηστού και των Αγράφων για να προστατεύσουν τα χωριά τους στήνουν μάχη με το ασκέρι του Γάτσου. Η φοβέρα, ο τρόμος κι η αγανάκτηση όλο και μεγάλωναν στα χωριά των Αγράφων ως τον Τυμφρηστό.


Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση 56 πρόκριτοι και πληρεξούσιοι των Αγράφων παίρνουν τη γενναία απόφαση ν' απευθυνθούν στη Διοίκηση στο Ναύπλιο. Στις 28 του Οκτώβρη 1824 συναντήθηκαν στη βρύση Μπουκουβάλα (κοντά στο χωριό Γιαννουσαίικα στις πλαγιές της Βελαώρας, πλάι στο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα) και συνέταξαν υπόμνημα όπου καταγγέλλουν το Γάτσο και τους ανθρώπους του ότι:

<<... άρπαζαν, έκαιαν, εφόνευον, ηχμαλώτιζαν... έκαμνον πολύ χειρότερα των Τούρκων. Επειδή οι Τούρκοι ούτε αυτιά έκοπταν εις τους προσκυνημένους χριστιανούς, ούτε εζεμάτιζαν με λάδι, τους ανθρώπους... Τοιαύτα εδοκίμαζεν η επαρχία μας έως την εποχήν, όπου ήλθε ο Καραϊσκάκης καπετάνιος, και έκτοτε έπαυσε κάθε λαφυραγωγία και ειρήνευσεν ο τόπος... και εις όλον το διάστημα όπου τον είχομεν αρχηγόν των αρμάτων της επαρχίας μας Τούρκον με τα μάτια δεν ίδαμεν.... Εάν είμεθα ελεύθεροι, τι γυρεύει ο Καραταΐρης εις την Πατρίδα μας;...  Ει δε είμεθα σκλάβοι, τι γυρεύουν οι παραστάται μας εις την ελευθέραν Βουλήν των Ελλήνων;... Ο Καραταΐρης επερπατούσε με πενήκοντα ή εξήντα στρατιώτες Τούρκους μέσα εις τα Άγραφα, εις των οποίων τα άρματα λέγεται Αρχηγός αυτός ο στρατηγός Ράγκος. Αυτά πάσχοντες καθ' ημέραν σχεδόν, αφότου ανεχώρησεν ο Καραϊσκάκης αποφασίσαμεν να ζητήσωμεν από την Σεβαστήν Διοίκησιν ένα έμπειρον και άξιον αρχηγόν των αρμάτων της επαρχίας μας δια να μας προφυλάττη και από τας επιδρομάς των Τούρκων και από τας λεηλασίας των κλεπτών και τοιούτον εγνωρίσαμεν εκ πείρας τον Στρατηγόν Καραϊσκάκην...>>

[Το αξιόλογο αυτό έγγραφο υπογράφουν οι:
Σακελλάριος Βουνέση, Κων/νος Λάμπογλος, Κων/νος Τσολάκογλου, Γιαννάκος Αντωνάκης, Παπαδημήτρης, ιερομόναχος Στέφανος μονής Φουρνάς, Παπαγεώργης Σακελλάριος, Γεωργάκης Χριστοδούλου, Μήτρο Ζότης, Ιωάσαφ ηγούμενος Φανερωμένης, Γεώργης Δημάκης, Γιάννη Τσιαντής, Παπαθανάσης Καστανιά, Γιάννης Χριστοδουλόπουλος Ζογλόπου, Δημήτ, Κουτής, Σαμ., Δήμος Απιδιάτης, Αναγνώστης Κωνσταντής (μηλέσι), Θανάσης Πολιζόπουλος, Γεώργης Αλεξανδρής, Λιάσκοβο, Μπαλάνος Μποκοβίτσα, Παπανίκας από Φραγκίστα, Νίκος Κώστα Φραγκίστα, Κώστας Τζιαούσης Φραγκίστα, Αντώνιος Κώνστα Φραγκίστα, Νίκος Καραβίδας, Φραγκίστα, Γεωργ. Παπαχρήστου Κόστα, Παπαγιάννης Κλειτζό, Γεώργιος Ξευκάνος, Γιάννος Θεόπουλος, Μήτρος Τζούνος, Παπαγιώργης Ράφτης, Ιωσήφ ιερομόναχος εκ μονής Βράχης, Παπαγιώργης από Βράχα, Γιώργη Αγγελής από Βράχα, Γιάννης Τουμπρούκης, Γιώργης Καρκάνης, Νεόφυτος ιερομόναχος ηγούμενος του μοναστηρίου Αγίας Τριάδας, Ιωσήφ μοναχός, Μπορμπόκης από Αγ. Τριάδα, Μήτρος Τζότζος Αγ. Τριάδα, Νίκος Παρούτζας Αγ. Τριάδα, Γιώργης Σιώκης Αγ. Τριάδα, Παπαχρήστος Νεοχωρίου, Γληγόρης Παράντος, Αναγνώστης Μαυράκης, Ζάχος από Έλλοβα, Κεφάλας, Γεώργιος ΑΛεξανδρόπουλος από Παλιόκαστρο, Κόστα Κρασάκης, Κουσταντής Τζιούκαρης, Παπαγιάννης Δομιανοί, Χρ. Κουτελάς Δομιανοί, και Ανα...." (δυσανάγνωστος).]

Το υπόμνημα επιφορτίστηκαν να επιδόσουν στη Διοίκηση τρεις από τους υπογράψαντες, οι Παπαχρήστος Γούναρης, Παπαϊωάννου Δομιανίτης και Αναγνώστης Μπορμπόκης. Η Διοίκηση με πράξη της από το Ναύπλιο στις 6 του Δεκέμβρη 1824 αποφάσισε το διορισμό του Καραϊσκάκη "δια το σώμα των Αγράφων" με 300 για τις περιοχές Σιάμ (Φανάρι Καρδίτσας), Νεβρόπολης, Κούτσουρου, Ρεντίνας και Κιοστάν (Φουρνά), ο δε Ράγκος με 300 της Τατάρνας, του Ορτά, του Ραδοβισδίου, του Πετρίλλου και των Καλαντζοχωρίων.

Η απόφαση της Διοίκησης δεν μπόρεσε να πάρει καθαρή θέση απέναντι στην υπόθεση. Έδωσε το μισό αρματολίκι στον Καραϊσκάκη και στο δοσίλογο Ράγκο το άλλο μισό, με ισάριθμη στρατιωτική δύναμη. Έτσι τέλειωσε στα χαρτιά της Διοίκησης ο εμφύλιος πόλεμος Καραϊσκάκη-Ράγκου στο αρματολίκι των Αγράφων. Οι ραδιουργίες, το μίσος του Μαυροκορδάτου κατά του γενναίου και αγνού πολεμιστή, του Καραϊσκάκη, επικράτησαν, καθώς μάλιστα σε λίγο τα άρματα των Αγράφων έμειναν οριστικά μόνο στο Ράγκο.

Αποτέλεσμα της τακτικής του Μαυροκορδάτου ήταν ν' αδυνατίσει ο αγώνας στα Άγραφα κι η επαρχία αυτή με την τέτοια ιστορία και τις τόσες θυσίες να μείνει για κάποια χρόνια μετά την ανακήρυξη της ελληνικής ανεξαρτησίας έξω από τα ελληνικά σύνορα.

(Το ιχνηλατήσαμε από το δυσεύρετο εξαιρετικό βιβλίο του αείμνηστου Χαρίλαου Μηχιώτη που κοσμεί την προσωπική μας βιβλιοθήκη και φέρει τίτλο : “Τυμφρηστός και Τυμφρήστιοι”, εκδ. Κασταλία)

ΥΓ. Αν επιθυμείτε να μάθετε ποιοι κυνήγησαν τον Καραϊσκάκη και με ποιων τις οδηγίες, μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα του “Ευρυτάνα ιχνηλάτη” για την άγνωστη μάχη της Βράχας κλικάροντας ΕΔΩ!