"Σ’ αφήνω γεια, μανούλα μου γλυκιά
και σας αγαπημένες αδελφούλες,
πάω μαζί με τ’ άλλα τα παιδιά
εις των Αγράφων τις ψηλές ραχούλες.
Την τυραννία δεν αντέχω πια
το βούρδουλα και την τρομοκρατία,
στο φασισμό δε θέλω πια να ζω
που σήμα έχει την αιμοβορία."
(Σπάνιο αντάρτικο τραγούδι, με αναφορά στα αδούλωτα Άγραφα. Το 'λεγαν οι καταδιωγμένοι αγωνιστές από τη φασιστική κρατική και παρακρατική τρομοκρατία. Αφιερώνεται στη μνήμη του θείου μου Κ.Σ. που βγήκε κάποτε κι εκείνος πιτσιρίκος στα βουνά της Ευρυτανίας για το λόγο που περιγράφεται στους παραπάνω στίχους)
5 σχόλια:
Τιμή τιμή στην αντάρτικη ψυχή!
Σκληρά χρόνια ναι, αλλά περήφανα και απροσκύνητα!
Αυτα τα ανυποτακτα νιατα επεσαν στον αγωνα και στα εκτελεστικα αποσπασματα σαπισαν στις φυλακες και στις εξοριες και οι διωκτες αιμοβοροι φασιστες κυβερνησαν..!!
Επιστρέφοντας από το φεστιβάλ της ΚΝΕ, βλέποντας αυτό το ορμητικό ποτάμι δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων να τιμούν τα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ και τους εκτελεσμένους στην Καισαριανή, διάβασα το υπέροχο τραγούδι που ανέβασες ιχνηλάτη.
Υπάρχει ελπίδα, η ζωή είναι εδώ και θα νικήσει!
Και ο παππούς ο δικός μου ήταν αρματωμένος αετός στα αγραφιώτικα βουνά Ευρυτάνα μου.
Εύγε για την τιμητική ανάρτηση.
Δημοσίευση σχολίου