Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

"Είμαι του Ε.Λ.Α.Σ αντάρτης και στα όρη τριγυρνώ..." !

ΕΛΑΣίτης στο Καρπενήσι - φωτο από "Κόκκινο φάκελο"

Στις 16 Φλεβάρη του 1942, κυκλοφόρησε η Ιδρυτική Διακήρυξη του Ε.Λ.Α.Σ, του λαϊκού στρατού της ΕΑΜικής Αντίστασης! 

Η αδούλωτη Ευρυτανία, ανταρτογέννα και φλάμπουρο της Ελεύθερης Ελλάδας, έγραψε χρυσές σελίδες στο ένδοξο βιβλίο της αντιστασιακής ιστορίας αυτής της χώρας! Μια χούφτα ένοπλοι λεβέντες με επικεφαλής τον αθάνατο Άρη του δίκαιου λαϊκού πολέμου, ξεκίνησαν από τα περήφανα "βελουχιώτικα" βουνά μας ανάβοντας τη φλόγα του ξεσηκωμού κόντρα στο φασίστα κατακτητή και τους δωσίλογους συνεργάτες του (βλ. εδώ). Μέσα στους πρωτοξεκινητάδες του αγώνα ήταν και πολλά διαλεχτά παλικάρια του τόπου μας, αληθινά δισέγγονα του Κατσαντώνη και του Καραϊσκάκη, άξια τέκνα της φτωχής αγροτιάς και της διανόησης του νομού μας. Όνειρό τους η χιλιάκριβη η Λευτεριά και η πολυπόθητη Λαοκρατία, αυτά τα μεγάλα ευγενή οράματα που θα φωτίζουν για πάντα τα μονοπάτια της Απελευθέρωσης του Ανθρώπου από τα δεσμά της σκλαβιάς και της εκμετάλλευσης! 
Το αετόμορφο Βελούχι μας, απ' όπου πήρε το αντάρτικο προσωνύμιό του ο Άρης!

Υπό διαφορετικές συνθήκες, αυτή η σημαντική επέτειος της ίδρυσης του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού θα εορτάζονταν πανελλαδικά και με ιδιαίτερες τιμές! Η δε πρωτοπόρα Ευρυτανία, η Αγία Λαύρα της Αντίστασης, θα αποτελούσε κομβικό σταθμό στην ιστορική μνήμη της χώρας! "Τη σήμερον ημέρα" όμως... προέχουν "άλλα", αφού στους χαλεπούς καιρούς της λήθης που βιώνει τόσο ο τόπος μας όσο και όλη η πατρίδα, ο σύγχρονος ραγιαδισμός και η υποτέλεια στους ξένους και ντόπιους αφεντάδες φαίνεται να καταλαμβάνουν περισσότερο "ζωτικό χώρο" απ' ότι τα φωτεινά παραδείγματα των λαμπρών αγωνιστών της τιμής και της λευτεριάς. 

Όπως και να 'χει, από το δικό μας δυσδιάκριτο μετερίζι, θα τιμήσουμε με τον τρόπο μας την εποποιία των λαϊκών ηρώων, παραθέτοντας τους παρακάτω στίχους από ένα χαρακτηριστικό αντάρτικο τραγούδι. Άλλωστε... "οι ζευγάδες μπορεί σιγά-σιγά να φεύγουν, η σπορά όμως μένει"!


Είμαι του Ε.Λ.Α.Σ αντάρτης     
και στα όρη τριγυρνώ
και για την ελευθεριά μας 
και τον θάνατο αψηφώ.     

Το τουφέκι μου στον ώμο
το σπαθί μου στο πλευρό
απ' τα όρη κατεβαίνω 
τους φασίστες κυνηγώ. 

Δεν φοβάμαι την κρεμάλα
δεν φοβάμαι το σχοινί
και στο διάβα μας όλοι τρέμουν 
Ράλληδες και Γερμανοί.       

Ράλληδες ταγματαλήτες
Μπουραντάδες, Γερμανοί
τα κεφάλια σας θα πέσουν 
απ' τ' αντάρτικο σπαθί.   

Μάνα μου, γλυκιά Ελλάδα
ο αντάρτης του Ε.Λ.Α.Σ
θα σ' ανάψει τη λαμπάδα 
της τιμής, της λευτεριάς.



ΥΓ: "Κλικάροντας" στους παρακάτω τίτλους-αφιερώματα του blog μας, μπορείτε να κάνετε ένα ιστορικό ταξίδι στα μονοπάτια του Ε.Λ.Α.Σ στην ανταρτομάνα Ευρυτανία!

Δομνίστα Ευρυτανίας: Η Αγία Λαύρα της Αντίστασης!

Κρίκελλο 1942: Φλάμπουρο Αντίστασης σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη


* Χρύσω μ' , τιμή σου οι πληγές σου!


"Κλέαρχος-Μικρό Χωριό"!


28-4-1943: Γιορτή της Λευτεριάς στο Καρπενήσι




15 σχόλια:

faros είπε...

Διδασκόμαστε ...

dimosf είπε...

Πολύ όμορφο αφιέρωμα για μια επέτειο που δεν πρέπει να ξεχαστεί! Μια χρυσή σελίδα της ιστορίας αυτού του τόπου, που την έχουν καταχωνιάσει τόσο βαθιά, λες και είμαστε 50 χρόνια πίσω.

Φυσιολάτρης! είπε...

Αυτοί που αψήφησαν το θάνατο...και τους "ισχυρούς"....έγραψαν την ιστορία!!!!

Maria Kanellaki είπε...

Θα έπρεπε πολλά & πολλούς να τιμούμε και να μνημονεύουμε.
Αλλά τη σήμερον ημέρα...
Δεν πειράζει, είναι η σπορά που λες κι εσύ. Όσες ιστορικές επιχωματώσεις κι αν κάνουν, η ιστορία πάντα θα βγαίνει στην επιφάνεια. Είτε τιμωρικά, είτε δοξαστικά.
Τιμή στη μνήμη τους!

PHOTO ΤΙΤΛΟΙ είπε...

Όταν οι αστοί πολιτικοί την κοπανούσαν για το εξωτερικό ή πολλοί από αυτούς συνεργαζόταν ανοιχτά με τους κατακτητές, οι ελασίτες έδιναν το αίμα τους στα ελληνικά βουνά πολεμώντας το φασισμό. Είναι βέβαιο ό,τι κάποιες επέτειοι δεν συμφέρουν καθόλου ορισμένους, γιατί η δική τους ιστορία βρομάει φευγιό και προδοσία.

kapetandiamantis είπε...

“Εγώ, παιδί του Ελληνικού Λαού, ορκίζομαι ν’ αγωνιστώ πιστά στις τάξεις του ΕΛΑΣ για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του Λαού μας, κι ακόμα, να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιός του αγρότη.

Δέχομαι προκαταβολικά και την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Έθνους και του Λαού και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω εάν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δεν γίνει ο Λαός νοικοκύρης στον τόπο του.”

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΕΛΑΣ !!!

Άιναφετς είπε...

Μάνα μου, γλυκιά Ελλάδα
ο αντάρτης του Ε.Λ.Α.Σ
θα σ' ανάψει τη λαμπάδα
της τιμής, της λευτεριάς...

Δεν ξεχνιούνται τέτοιοι στίχοι!

doctor είπε...

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΟΥ ΦΙΛΤΑΤΕ ΙΧΝΗΛΑΤΗ.
ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΗΡΩΙΚΟ ΕΛΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΑΡΤΟΜΑΝΑ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ!

Unknown είπε...

Τιμή και δόξα στους αγωνιστές.Τίποτα δεν ξεχνιέται,τίποτα δεν λησμονιέται.Στα βουνά της Ευρυτανίας ανταμώνουν ακόμη τα φεγγαρόφωτα βράδια οι ψυχές αυτών των ηρώων...Βελούχι,Καλιακούδα ,Χελιδόνα,Καυκί εκεί έχουμε το ραντεβού με την ιστορία!!!

Νίκη είπε...

Τέτοιες επετείους δεν τις θυμόμαστε, όπως "ξεχνάμε" ότι τόσο η αντίσταση όσο και η επανάσταση του 1821 δεν είχαν σκοπό μόνο να ελευθερώσουν την πατρίδα αλλά και να φτιάξουν ένα κράτος και μια κοινωνία διαφορετική... αλλά, άλλοι θυσιάζονται κι επειτα άλλοι ερχονται να εκμεταλευτούν τις θυσίες τους.
Να είστε περήφανοι για τον τόπο σας, όπως είμαστε κι εμείς οι αρκάδες.
Ευχαριστώ για την επίσκεψη στο Ονειροποιείο και για τα τόσο όμορφα λόγια!
Καλή συνέχεια!

Aris είπε...

Μπραβο φιλε ιχνηλατη για την ιστορικη ενθυμηση.
Τιμη στην Ανταρτοσυνη.!!

Άρης Άλμπης είπε...

Αυτοί οι μπροστάρηδες είχαν το σθένος να αντιπαρατεθούν με τη βαρβαρότητα του ναζισμού και, παρά τα σκληρότατα αντίποινα, να συνεχίσουν. Ένα καινούριο ’21.
Για το πώς εξελίχθηκαν αργότερα τα πράγματα, υπάρχουν ακόμα σκοτεινά σημεία που αναζητούνται από την ιστορική έρευνα.

Δάφνη Χρονοπούλου είπε...

Ευχαριστώ φίλε Ευρυτάνα,
ευχαριστώ!

άγριο κυκλάμινο είπε...

Διάβασα ξανά τα αφιερώματα στο τέλος της εξαιρετικής ανάρτησης σου, άκουσα και το αντάρτικο τραγούδι και για μια ακόμα φορά γέμισα υπερηφάνεια για τον όμορφο τόπο μας και τους μεγάλους αγωνιστές που έβγαλε σε εκείνες τις εποχές. Σε ευχαριστούμε που μας ταξιδεύεις στην αντιστασιακή ιστορία.Το όραμα της κοινωνικής δικαιοσύνης παραμένει ζωντανό στο χρόνο και όσο και αν προσπαθούν να το θάψουν δεν θα τα καταφέρουν ποτέ!

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Δεν ξεχνάμε-διδασκόμαστε!
Καλή δύναμη, ψυχή βαθιά!