'Έχετε ένα μήνυμα στις οθόνες σας

(από έναν μικρό φίλο του blog μας)

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Αετόπουλα της Ευρυτανίας : προάγγελοι της λευτεριάς!

"...ένα από τα πιο συγκινητικά και πρωτότυπα θεάματα που το παιδιάτικο παιγνίδι μέσα απ' τον ανεύθυνον ορίζοντα της δράσης του, παίρνει μια επίκαιρη ημισοβαρότητα κι' επισημότητα και φτάνει στη διάθεση της ένοπλης απελευθερωτικής ρήξης."

(Ιστορική καταγραφή από την αντιστασιακή εφημερίδα «α γ ώ ν α ς» ΟΡΓΑΝΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Ε.Π.Ο.Ν. ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ, ΚΑΠΟΥ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1943, ΧΡΟΝΟΣ 1ος, Αριθ. φύλλου 3, ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 200 - ΑΣΚΙ, Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας) 

*****

ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΙ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ

-Κάθε μέρα τώρα, πρωΐ κι απόγεμα οι δρόμοι της γειτονιάς, αχολογούν απ' την κοσμοπλημμύρα. Οχλαγοή, κακό θόρυβος. Κάπου-κάπου ξεχωρίζεις έντονες διαπεραστικές παιδιάτικες φωνές, κρουσταλλένια γέλοια της πιο αμέριμνης νεανικής εποχής, χειροκροτήμα, ποδοβολητό, κι' ύστερα ένα τραγούδι, γεμάτα ζωή, δροσιά και νειάτα λαγαρίζει καθάριο μέσα στη διάφανη γαλάζια ατμόσφαιρα: «Το χωριό τ' αφίνουμε. Τους δικούς μας χαιρετάμε. Πάμε να φρουρήσουμε της πατρίδας την τιμή....»

Τα παράθυρα ανοίγουν βιαστικά και μ' ενδιαφέρον, τα μπαλκόνια πέρνουν μονομιάς ζωή και στα ματόφυλλα αχτίδες χαράς πεταλουδίζουν.

Μια αντάρτικη ομάδα!. . Μα όχι σαν τις άλλες. Είκοσι ως τριάντα παιδιά, γύρω στα δέκα τους χρόνια, με εξαρτήσεις, με πολυβόλα και μ ένα μεγάλο ξύλινο κανόνι που το κρατάνε δύο «αντάρτες» διασχίζουν σε σχηματισμό παρέλασης και τραγουδώντας τους δρόμους της πολίχνης. Μπροστά απ' την ομάδα είναι δύο σημαιοφόροι ντυμένοι φουστανέλλες. Τα πρόσωπα των παιδιών ανταρτών έχουν μία περίεργη σοβαρότητα κι' ο καπετάνιος τους, με το μαύρο βελούδινο σκούφο, επιθεωρεί μ' ένα επίσημο βλέμμα, κάθε τόσο τους «άνδρες» του.

Προχτές μιά απ' αυτές τις ομάδες κατευθύνθηκε στην πλατεία και παρατάχθηκε κανονικά μπροστά στο άγαλμα του Μ. Μπότσαρη. Ο στρατιωτικός αρχηγός της έδωσε το παράγγελμα: « Προσοχή!... Παρουσιάστε!.. » Κι' αμέσως ένας «αντάρτης», γονατιστός, κατέθεσε στεφάνι από λουλούδια μπροστά στην καλλιμάρμαρη προτομή του ήρωα. Οι άλλοι σώπασαν για λίγο κι' ύστερα φώναξαν: «ζήτω οι αντάρτες μας» και πήραν πάλι το δρόμο τους. Μπροστά και πίσω πλήθος άλλο παιδιά και κορίτσια ξεχύνονται σαν σπουργίτια και πέρνουν μέρος στο τραγούδι: « Λεβέντες του Καρπενησιού και της Γραβιάς λιοντάρια...»

Είναι ένα από τα πιο συγκινητικά και πρωτότυπα θεάματα που το παιδιάτικο παιγνίδι μέσα απ' τον ανεύθυνον ορίζοντα της δράσης του, παίρνει μια επίκαιρη ημισοβαρότητα κι' επισημότητα και φτάνει στη διάθεση της ένοπλης απελευθερωτικής ρήξης. Κι' ενώ η αντάρτικη τούτη ομάδα, στο θριαμβευτικό της διάβα, προκαλεί θύελλα χειροκροτημάτων από πέρα φωνή ακούγεται, ένας «αντάρτης», λαχανιασμένος καταφτάνει, προσπερνά τους άλλους πλησιάζει τον καπετάνιο και του λέει:

-Καπετάνιε, φέρνω εντολή απ' το αρχηγείο μας για να κατευθυνθή η ομάδα στο συνοικισμό.

Αμέσως δίνεται το σύνθημα και η ομάδα αλλάζει κατεύθυνση κι' έτσι με τη σειρά τους οι γειτονιές χάνουν τη μονοτονία τους και παίρνουν τη χαρούμενη όψη του πανηγυρισμού.

Ας έλθουν αυτοί που κάθουνται με σταυρωμένα τα χέρια μπροστά στο μουλιασμένο ορίζοντα της σκλαβιάς να ιδούνε την αυθόρμητη κινητοποίηση των παιδιών τους, ας έλθουν να ιδούνε αυτοί που βρίσκουνται σε μια ασφυκτική αδράνεια όπου η ψυχή μέσα στο αποκάρωμά της είναι ουδέτερη προς την υπόθεση της ζωής.

Το θέαμα που μας παρουσιάζουν οι «αντάρτικες» τούτες ομάδες των παιδιών είναι ένα βάπτισμα μέσα στην κολυμπήθρα της νειότης για τον σημερινό μας αγώνα.

Αθώα παιδιά! Σεις που με τόση προθυμία πήρατε τα «όπλα» στο χέρι για ν' αποχτήσετε τη λευτεριά σας! ύστερα από κάμποσο καιρό, σαν κουραστούνε οι φασίστες να σκοτώνουν ανθρώπους, κι' όταν σαν αντίδοτο δεχτούν το τελειωτικό χτύπημα των συμμάχων και των σκλαβωμένων λαών, θα πάψη ο πόλεμος και θ' αδειάσουν τα χαρακώματα. Μέσα στ' αμπριά θα γεννήσουν οι αρκούδες και πάνω στα ξεχασμένα συρματοπλέγματα θα σκαλώσουν οι αγράμπελες τις ανθισμένες τους γιρλάντες. Τότε πια κι' η ζωή θα πάρει τον κανονικό ανθρώπινο δρόμο της και τα χέρια σας αυτά που στις ώρες του παιγνιδιού κρατάνε τώρα ξύλινα ντουφέκια, θ' απλωθούν σ' έναν πανανθρώπινο χαιρετισμό, που θα δώσουν αδελφωμένα τα νειάτα πάνω στη λεωφόρο της αλήθειας και του πολιτισμού.

Ωστόσο τα σημερινά σας όπλα και οι αυθόρμητες πανηγυρικές παρελάσεις είναι το προανάκρουσμα της αυριανής ζωής όπως ξεπετιέται απ' την ένστιχτη αγωνιστική σας διάθεση για την κατάκτηση της Λευτεριάς. Εμείς σα μεγαλύτεροί σας αδελφοί, στεκόμαστε πάντα στο πλάι σας.

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

"Οι λεβέντες και οι άντρες μ' αίμα βάψανε τις μάντρες"!

Εκτέλεση - Έργο του Βάλια Σεμερτζίδη 

Αφιέρωμα σε 2 Ευρυτάνες ηρωικούς αγωνιστές : 

τον Φώτη Κατή  και τον Γιάννη Κουκούτση

Τα χρόνια του δεύτερου ξεσηκωμού (1946-1949) εκτός από τους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας που αγωνίζονταν στα βουνά με τ' όπλο στο χέρι κόντρα στο σιδερόφραχτο αμερικανόδουλο μοναρχοφασιστικό κράτος, πολλοί αγωνιστές βρέθηκαν στις υγρές σκοτεινές φυλακές και από εκεί στα εκτελεστικά αποσπάσματα.

Ανάμεσά τους και αρκετοί συμπατριώτες μας Ευρυτάνες που πρόσφεραν τη ζωή τους στον αγώνα για λευτεριά-ανεξαρτησία-λαοκρατία κρατώντας ηρωική στάση απέναντι στους δημίους εκτελεστές. 

Φωτεινό παράδειγμα η γενναία  Ευρυτανοπούλα Αλίκη Τσουκαλά (βλ. αφιέρωμα "Ευρυτάνα ιχνηλάτη") μα και τόσοι άλλοι που κατά καιρούς έχουμε αναδείξει από τον ιστοχώρο μας.

Σήμερα θα αναφερθούμε σε δύο ακόμη σπουδαίους, αν και "αφανείς", λεβέντες Ευρυτάνες κομμουνιστές : τον Φώτη Κατή  και τον Γιάννη Κουκούτση  που εκτελέστηκαν στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας το 1948.

Το αιματοβαμμένο Λαζαρέτο 

Αυτή τη μαρτυρική νησίδα απέναντι από την πόλη της Κέρκυρας που ποτίστηκε με το αίμα τόσων λαϊκών ηρώων. 112 σταυροί με ονόματα υπάρχουν εκεί για να μαρτυρούν τη θυσία, ενώ σύμφωνα με ιστορικές προσεγγίσεις ίσως οι εκτελεσμένοι να πλησιάζουν και τους 200, καθώς νέα ονόματα και στοιχεία εξακολουθούν να βγαίνουν στο φως.

Νέο παιδί ο Φώτης Κατής, μόλις 29 ετών, μεγαλύτερος ο Γιάννης Κουκούτσης στα 44 του.

Η παράθεση των γεγονότων στο παρακάτω αφιέρωμά μας προέρχονται -κυρίως- από μαρτυρίες συγκρατουμένων τους...

*****

Ο τάφος του Φώτη Κατή στο Λαζαρέτο 

Κατής Φώτης

Ο Φώτης Κατής γεννήθηκε το 1919 στην Ανιάδα της Ευρυτανίας. Τελειόφοιτος Γυμνασίου, μορφωμένο παιδί για την εποχή του, εργαζόταν τυπογράφος στο Καρπενήσι. Πολέμησε στην Αλβανία τον ιταλικό φασισμό ως υπαξιωματικός και διακρίθηκε για την ανδρεία του στα πεδία των μαχών. Αργότερα πέρασε στην ΕΑΜ/ΕΛΑΣίτικη Αντίσταση.

Μάχιμος κομμουνιστής (αρχικά στην ΟΚΝΕ και ακολούθως στο ΚΚΕ) συνελήφθη το 1946, καταδικάστηκε σε θάνατο από το δικαστήριο της Άμφισσας και ακολούθως οδηγήθηκε στις σκληρές φυλακές της Κέρκυρας. 

Με βαθύ πνεύμα συντροφικότητας και αλληλεγγύης δίδασκε τους συντρόφους του γράμματα στο "κρυφό σχολειό" των φυλακών! Λεβέντης, με αγέρωχο παράστημα και "ψυχή βαθιά" ο Φώτης έβγαινε πάντα μπροστά υπερασπιζόμενος τους συγκρατούμενούς του απέναντι στη βαρβαρότητα της διεύθυνσης και των δεσμοφυλάκων καταγγέλοντάς τους  ενώπιον όλων με θαρραλέο-αψύ τρόπο!  

Ο στυγνός διευθυντής Ν. Τουρνάς έτρεμε τον Φώτη που κατά τύχη τον ήξερε από την Αλβανία και γνώριζε την παλικαριά του και την απροσκύνητη ψυχοσύνθεσή του.

Στις φυλακές ο Φώτης μαθαίνει για την άγρια δολοφονία του 18χρονου αδερφού του Νίκου Κατή (σύμφωνα με το "Έπεσαν για τη ζωή" - έκδοση της Κ.Ε του Κ.Κ.Ε - καθώς και άλλες ιστορικές πηγές, ο Νίκος Κατής, στέλεχος της ΕΠΟΝ Ευρυτανίας, δολοφονήθηκε ύπουλα από ταγματασφαλήτες του Τολιόπουλου, μαζί με 10 ακόμη Ευρυτάνες κρατούμενους συναγωνιστές του, στη Βίτωλη της Φθιώτιδας στις 4/7/1947). Ο Φώτης πληροφορείται το τραγικό νέο μέσα από ένα γράμμα των δικών του, το οποίο του παρέδωσε με κροκοδείλια "συλλυπητήρια" ο σατανικός διευθυντής Τουρνάς μέσω του ανδρεικέλου του αρχιφύλακα Τζόρα.

Ο Φώτης κρατώντας υπερήφανη στάση δεν δέχεται τα κάλπικα "συλλυπητήρια" και καταγγέλει τη διπροσωπία τους λέγοντάς τους κατάμουτρα: "Δεν δέχουμαι συλλυπητήρια από υποκριτές και ιδιαίτερα από σένα που μαζί με το διευθυντή παιδεύετε καθημερινά το νου σας πώς θα μας κάνετε τη ζωή μαρτυρική". Ξέσπασε τότε ένας μεγάλος καβγάς που ακούστηκε ως τις ακτίνες.

Του το φύλαξαν... Αργά μια νύχτα, ώρα 3, δύο επιλεγμένες τριάδες τραμπούκων δεσμοφυλάκων, με εντολή του διευθυντή Τουρνά, μπουκάρουν αιφνιδιαστικά στο κελί του Φώτη, στη Ι' ακτίνα. Τον αρπάζουν βίαια κλείνοντάς του το στόμα και τον τραβάνε ημίγυμνο με τα εσώρουχα και ξυπόλυτο στα σκαλιά. Τον ρίχνουν, έτσι όπως ήταν, μέσα στο μπουντρούμι της σκληρής απομόνωσης των μελλοθανάτων, τους "Γολγοθάδες" όπως ονόμαζαν τα απομονωτήρια οι ίδιοι οι κρατούμενοι αγωνιστές, όπου πέρναγαν την τελευταία τους νύχτα αφού το πρωί θα έπαιρναν το δρόμο για το Λαζαρέτο.

Πίνακας του Τζίνου Δημητράτου για το Λαζαρέτο

Πρωτύτερα όμως ο Φώτης προλαβαίνει να φωνάξει δυνατά ότι τον παίρνουν με τη βία από το κελί του.  Οι συναγωνιστές του από τις ακτίνες κινητοποιούνται αμέσως καταγγέλοντας στο λαό της Κέρκυρας το επιχειρούμενο έγκλημα χρησιμοποιώντας αυτοσχέδια χάρτινα χωνιά. Εξαιτίας αυτού πολλοί κρατούμενοι βασανίζονται άγρια με βούρδουλες και γκλομπς.

Ο Φώτης, από την πλευρά του, αρνείται τον προσωπικό εξευτελισμό που πάνε να τον υποβάλλουν ακόμα και την ύστατη ώρα του, απαιτώντας πριν εκτελεστεί να του χορηγηθεί, μέσω συντρόφων του, η στολή των κρατουμένων για να αντικρύσει το θάνατο με στοιχειώδη αξιοπρέπεια και όχι ημίγυμνος. Το καταφέρνει.

Η συνέχεια είναι προδιαγεγραμμένη...

Την Τετάρτη 18 Φλεβάρη 1948 και ώρα 7:30 το πρωί ο Φώτης Κατής εκτελείται στη νησίδα Λαζαρέτο μαζί με άλλους 4 συντρόφους του (η εκτέλεση του Φώτη Κατή, με πατρώνυμο μάλλον Δημήτριος, έχει καταχωρηθεί στο ΦΕΚ με στοιχεία 26/11.3.1948).

Τα τελευταία λόγια του ατρόμητου Ευρυτάνα Φώτη Κατή, προς τους συντρόφους του, τραντάζουν συθέμελα το κολαστήριο: 

«Πέφτουμε για ένα καλύτερο αύριο. Σ' όλους τους συντρόφους μου αφήνω την αγάπη μου. Σας διαβεβαιώ ότι θα πέσω με το κεφάλι ψηλά. Φεύγω με τη συνείδησή μου αναπαυμένη ότι έκανα το καθήκον μου απέναντι στο λαό και στο Κόμμα. Να πεις στη μάνα μου και στις αδερφές μου, να μη μαυροφορέσουν για μένα, γιατί δεν πεθαίνω παρά πέφτω για το λαό. Ζήτησα τη στολή της υπηρεσίας και τα τσόκαρα για να πέσω μ' αυτά. Το κοστούμι, το παλτό και τα παπούτσια τ' αφήνω να τα δώσετε στους άπορους συντρόφους μας»

Μετά την εκτέλεσή του, πέντε παιδιά, από εκείνα που ο Φώτης τούς μάθαινε γράμματα μέσα στη φυλακή, πήγαν στο κελί "21" και κράτησαν ενός λεπτού σιγή εναποθέτοντας πάνω στο κρεβάτι του ένα σημείωμα γραμμένο σε μια κούτα από τσιγάρα : "Τιμή στον ήρωα και δάσκαλό μας". 

Στη μνήμη του Φώτη Κατή συγκρατούμενος του έγραψε και το ακόλουθο ποίημα:

Στο Φώτη Κατή

Ντόπιοι σε βάλαν μαχητή

στη χάψη τούτη τη φριχτή

Μα ξένοι το προστάξαν

και τη ζωή σου φράξαν.

Ντόπιες και οι σφαίρες που 'φαγες

στα ανοιχτά σου στήθια

Μα ξένοι τους τις δόσαν

και τη ζωή σου κόψαν.

Γκαγκστερικά σ' αρπάξανε

στον ύπνο, απ' το κελί.

Επήγες με τα τσόκαρα

τη χραδωτή στολή.

Στάθης στητός ατάραχος

και είπες σαν κανόναρχος:

Γεια σας, συντρόφοι μπιστικοί,

Γεια σου και συ γλυκιά ζωή.

Ο τάφος του Γιάννη Κουκούτση στο Λαζαρέτο

 Κουκούτσης Γιάννης

Ο Γιάννης Κουκούτσης γεννήθηκε στο Καρπενήσι το 1904. Αργότερα μετακόμισε στην Αθήνα όπου εργάστηκε σαν τραμβαγέρης στον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο. Αγωνιστής κομμουνιστής σε δύσκολους καιρούς. Στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής ο Γιάννης ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση εναντίον των κατακτητών και των ντόπιων προδοτών, ως αξιωματικός του 14ου λόχου του ΕΛΑΣ της προσφυγικής Νέας Ιωνίας όπου διέμενε κι ο ίδιος.

Μετά την απελευθέρωση, κατά τη διάρκεια των μεγάλων διώξεων των αντιστασιακών αγωνιστών από το δωσιλογικό κράτος, ο συμπατριώτης μας συνελήφθη, καταδικάστηκε το 1945-1946 σε θάνατο δια τυφεκισμού από δικαστήριο της Αθήνας και οδηγήθηκε και εκείνος στις λεγόμενες "εγκληματικές φυλακές" της Κέρκυρας. 

Ήταν μαχητικός κρατούμενος, περήφανος και αλύγιστος. Αδερφικός φίλος με τον συμπατριώτη του Φώτη Κατή πρωτοστατούσε μαζί του στις κινητοποιήσεις εντός των φυλακών.

Σύμφωνα με μαρτυρία συγκρατουμένου τού Γιάννη Κουκούτση, οι δήμιοι τον άρπαξαν αιφνιδιαστικά με παρόμοιο γκαγκστερικό τρόπο, όπως και τον Φώτη Κατή, μέσα στη βαθιά νύχτα. 

Καθώς τα καθάρματα τον έσερναν χτυπώντας τον, ο Γιάννης πρόλαβε να φωνάξει στους συντρόφους του : "Γεια σας αδέλφια"!

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι αυτή η φράση του Γ. Κουκούτση έγινε αργότερα και ο τίτλος του γνωστού εμβληματικού βιβλίου για το Λαζαρέτο ("γεια σας αδέλφια...", έκδοση Σωματείο Λαζαρέτο, Αθήνα 1956).

Βρέθηκε μόνο το σακάκι του, πεταμένο έξω από το κελί.

Εκτελέστηκε και αυτός στις 18 Φλεβάρη 1948 μαζί με το Φώτη Κατή και τους υπόλοιπους συντρόφους του (η εκτέλεση του Ιωάννη Κουκούτση, με πατρώνυμο Θανάσης ή Αθηναίος, έχει καταχωρηθεί στο ΦΕΚ με στοιχεία 26/11.3.1948).

*****

«Επέσατε θύματα αδέρφια εσείς

σε άνιση Πάλη κι Αγώνα.

Ζωή λευτεριά και τιμή του Λαού

γυρεύοντας βρήκατε μνήμα

Συχνά σε υγρές σκοτεινές φυλακές

πικρές επεράσατε μέρες

Και μ' ένα του δήμιου νεύμα ευθύς

σας φέραν μπροστά στην κρεμάλα.

Γλεντούν οι τυράννοι και μες το πιοτό

τη λήθη γυρεύουν να βρούνε.

Μα οι μέρες τους όμως μετρήθηκαν πια

και τέλος φρικτό τους προσμένει.

Θεριεύει ο γίγαντας τώρα Λαός

και σπάει δεσμά κι αλυσίδες.

Αιώνια η μνήμη σε σας αδελφοί

στον τίμιο που πέσατε Αγώνα»

Έργο της Βάσως Κατράκη

Υποκλινόμαστε με σεβασμό στην άσβεστη μνήμη τους. Η ατρόμητη στάση των Ευρυτάνων κομμουνιστών συμπατριωτών μας απέναντι στο θάνατο, η περιφρόνηση ενάντια στο μοναρχοφασισμό και τους εκπροσώπους του, τούς κατατάσσουν στο Πάνθεον των Ηρώων του Λαού μας!

Α Θ Α Ν Α Τ Ο Ι 

ΥΓ. Για τη συγγραφή του παρόντος αφιερώματος αντλήσαμε πολύτιμες πληροφορίες μέσα από το εξαιρετικό ιστολόγιο corfucommunists.gr οι οποίες αποτελούν και τη βασική πηγή για τα πρόσωπα και τα γεγονότα. Πρόσθετα σημαντικά στοιχεία συλλέξαμε και από την έκδοση της Κ.Ε του ΚΚΕ υπό τον τίτλο : "Έπεσαν για τη ζωή"! Αξιοποιήθηκαν, τέλος, ιστορικές πηγές και για το Λαζαρέτο από ποικίλα αντιστασιακά και άλλα έντυπα.

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Ένα χρήσιμο και διδακτικό απόσπασμα...

«Ποιος να το έλεγε πως εκείνα τα πεθαμένα δέντρα θα χρησίμευαν ύστερα από χιλιάδες χρόνια; Και όμως αυτό είναι το δάσος. Κάνει καλό στον άνθρωπο με χίλιους τρόπους, σε αμέτρητο καιρό. Δεν κουράζεται ποτέ· ζει και μας χρησιμεύει, πεθαίνει και μας χρησιμεύει.»

*****

Τα πεθαμένα δέντρα 

Είχαν περάσει από παλιά καμίνια, όπου έφτιαχναν άλλες χρονιές κάρβουνα οι καρβουνιάρηδες. Εκεί στάθηκαν λίγο και τους εξήγησε ο δασάρχης τον τρόπο που γίνονται τα κάρβουνα. 

Τους είπε πως, για να κάνουν κάρβουνα, ρίχνουν πολλά ξύλα σ’ ένα μεγάλο καμίνι. Σκεπάζουν το καμίνι με χώμα, αλλά τόσο καλά, ώστε να μην μπαίνει αέρας από πουθενά. 

Ύστερα, από μια τρύπα που έχουν αφήσει επίτηδες, βάζουν φωτιά στα χωμένα ξύλα. Το καμίνι, σκεπασμένο, καίει σιγά και λίγο λίγο με τη σιγαλή φωτιά τα ξύλα γίνονται κάρβουνα.

--------

—Και τα δέντρα; ρώτησε ο Μαθιός.

—Όπως οι λοτόμοι έτσι και οι καρβουνιάρηδες, είπε ο δασάρχης, κόβουν μόνο τα δέντρα που τους λέμε εμείς να κόψουν, κι έτσι δε χαλούν το δάσος. Το καλό όμως είναι που τα περισσότερα κάρβουνα τα έχουμε χωρίς να κόβουμε δέντρα. 

Τα βρίσκουμε στη γη. Και θα σας πω το γιατί. 

Εδώ και χιλιάδες χρόνια τα δάση ήταν τόσο πυκνά, που δεν μπορούσε να μπει μέσα ζώο να βοσκήσει. 

Με δυσκολία ζούσαν εκεί λιοντάρια και αρκούδες και λύκοι και μεγάλα πουλιά με φτερούγες θεόρατες και με ατσαλένια νύχια. 

Όποιο θηρίο μπορούσε έτρωγε το μικρότερο για να ζήσει. Μέσα στους λόγγους αυτούς ο ήλιος δεν μπορούσε να μπει. Νύχτωνε από την ημέρα. 

Τα δάση εκείνα γέρασαν και τα δέντρα τους έπεσαν κάτω. Κι επειδή άνοιξε η γη από σεισμούς και κατακλυσμούς, εκείνα χώθηκαν σε τάφους μεγάλους, πολλές οργιές βαθιά. 

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, άλλα δάση φύτρωναν και ψήλωναν κι αυτά όπως τα πρώτα κι ύστερα γερνούσαν και πέθαιναν. Κι άνοιγε η γη και τα έθαβε. Και πάλι άλλα φύτρωναν.

Τι έγιναν εκείνα τα πεθαμένα δάση; Δε χάθηκαν. Σήμερα που σκάβουμε πολύ βαθιά, τα ξαναβρίσκουμε. Δεν είναι δέντρα, όπως ήταν. Τα ξύλα τους μέσα στη γη έγιναν κάρβουνα, σκληρά σαν την πέτρα και μαύρα κάρβουνα.

Και σήμερα που οι άνθρωποι είναι πολλοί κι έχουν ανάγκη από μεγάλες φωτιές για τις εργασίες τους, ανοίγουν τη γη και βρίσκουν όσα κάρβουνα θέλουν. 

Μ’ αυτά ανάβουν τις μηχανές, κινούν τα εργοστάσια, τους σιδηροδρόμους και τα βαπόρια. Συλλογιστείτε πόσες είναι αυτές οι μηχανές και πόσα κάρβουνα χρειάζονται.

Ποιος να το έλεγε πως εκείνα τα πεθαμένα δέντρα θα χρησίμευαν ύστερα από χιλιάδες χρόνια; Και όμως αυτό είναι το δάσος. Κάνει καλό στον άνθρωπο με χίλιους τρόπους, σε αμέτρητο καιρό. Δεν κουράζεται ποτέ· ζει και μας χρησιμεύει, πεθαίνει και μας χρησιμεύει. 

-------

Για να μας δώσει όμως το δέντρο όσα μας χαρίζει, πρέπει να ζει με χιλιάδες άλλα δέντρα. Γιατί, όπως οι άνθρωποι, έτσι και τα δέντρα ζούνε πολλά μαζί στους τόπους που θέλουν αυτά και βοηθούν το ένα το άλλο. 

Ενωμένα πολεμούν τον βαρύ χειμώνα και το καυτερό καλοκαίρι. Ενωμένα μεγαλώνουν, κάνουν μεγάλους κορμούς και πετούν δυνατά κλαριά. 

Έτσι γίνεται στα ύψη των βουνών μια μεγάλη πολιτεία, που τη λέμε δάσος. Αυτή εδώ!

(απόσπασμα από το εμβληματικό αναγνωστικό «Τα ψηλά βουνά» του σπουδαίου Ευρυτάνα λογοτέχνη Ζαχαρία Παπαντωνίου. Ήταν το πρώτο αναγνωστικό που γράφηκε στη δημοτική γλώσσα εν έτει 1918)

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Βαλαώρα Αγράφων : 13/8/2026

Η ΠΗΓΗ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ!

ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ.

 Επιτροπή Αγώνα 

για τη διάσωση της πηγής Πούντος Αγράφων 

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Συνάφεια

"Τα μάτια μου κοιτάζουν προς τους ουρανούς, αλλά τα πόδια μου είναι δεμένα με τη Γη."

(Ινδιάνικο)

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Κλιμάκωση του Αγώνα...

Βαστάμε, συνεχίζουμε...

-Δεν θα περάσει η αφαίμαξη του υδάτινου πλούτου της Ευρυτανίας, μέσω του άθλιου σχεδίου "Εύρυτος" για την εκτροπή των ποταμών μας, της επιχειρούμενης ιδιωτικοποίησης της δημόσιας πηγής Πούντος Αγράφων και των αντλησιοταμιεύσεων στη λίμνη Κρεμαστών. 

-Δεν θα περάσει ούτε η καταστροφή των πρωτόπλαστων βουνών μας με τα αποκρουστικά σιδερένια ανεμοτέρατά σας και τα φαραωνικά φωτοβολταϊκά.

-Δεν παραδίδουμε, δεν πουλάμε, δεν αντισταθμίζουμε το κάλλος και τη συλλογική λαϊκή περιουσία.

-Η ελίτ των κερδών και το κράτος που την εξ-υπηρετεί δεν θα βρουν πρόσφορο έδαφος στην Ευρυτανία.

-Ετούτη η Γη ανήκει στους Ευρυτάνες και όχι στους περαστικούς πολιτικάντηδες και τους αδηφάγους καπιταληστές. 

-Αυτός ο τόπος ξέρει τι σημαίνει αντίσταση και αγώνας.

-Βαστάμε, συνεχίζουμε, παλεύουμε από κάθε μετερίζι κι από κάθε γωνιά για να αποτρέψουμε την καταστροφή του τόπου που γεννηθήκαμε, που καταγόμαστε, που λατρεύουμε και που οφείλουμε να παραδώσουμε αμόλυντο στις επόμενες γενιές.

Venceremos!

"Ευρ. ιχν."

*****

* Για τη συνέχεια παραθέτουμε την τελευταία ανακοίνωση-κάλεσμα της Επιτροπής Αγώνα με αφορμή την Ανοιχτή Εκδήλωση - Συζήτηση που θα πραγματοποιηθεί στην Κεντρική Πλατεία του Καρπενησίου την Τετάρτη 22 Ιουλίου στις 7:30 μ.μ.

Όσοι τυχαίνει να βρίσκονται αυτή την εποχή στην Ευρυτανία ας ενισχύσουν με την παρουσία τους αυτή την εκδήλωση. Συνάμα, βέβαια, δεν ξεχνάμε ότι και χιλιάδες ακόμη άνθρωποι απ' όλη την Ελλάδα (και όχι μόνο) συμπαρίστανται με κάθε τρόπο στον δίκαιο αγώνα των Ευρυτάνων!

Ιδού η ανακοίνωση:

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΣΧΕΔΙΟ "ΕΥΡΥΤΟΣ" ΚΑΙ ΑΝΤΛΗΣΙΟΤΑΜΙΕΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ.        

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η φαινομενική ησυχία γύρω από το καταστροφικό σχέδιο «Εύρυτος» δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει τα σχέδιά της για τη λεηλασία των νερών του τόπου μας για τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων των κατασκευών και του νερού. Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα δημοσιεύματα ότι η ΕΥΔΑΠ είναι έτοιμη να προχωρήσει άμεσα το έργο. Ταυτόχρονα, τα τρία τεράστια έργα αντλησιοταμίευσης στη Λίμνη Κρεμαστών, τα πλωτά και χερσαία φωτοβολταϊκά, οι 150 ανεμογεννήτριες και τα δεκάδες υδροηλεκτρικά σε κάθε ρέμα και ποταμάκι προχωράνε κανονικά, όπως και η ιδιωτικοποίηση πηγών, στον «Πούντο» και όχι μόνο.

Η αναδιάρθρωση της ΕΥΔΑΠ, η νέα Εθνική Στρατηγική για το νερό και το νέο Χωροταξικό για τις ΑΠΕ δημιουργούν το θεσμικό πλαίσιο για την ολοκληρωτική απομύζηση όλων των πόρων του τόπου μας με πρώτο το νερό, στερώντας τις όποιες δυνατότητες πραγματικής παραγωγικής ανάπτυξης σε όφελος του λαού της περιοχής.

Για αυτές τις εξελίξεις θέλουμε να κουβεντιάσουμε.

Αυτά πρέπει να κουβεντιάσουμε ξανά οι δεκάδες φορείς, σωματεία, σύλλογοι που με πρωτοφανή ενότητα δώσαμε το παρών στο μεγάλο συλλαλητήριο στις 8 Φλεβάρη και σε όλες τις εκδηλώσεις που ακολούθησαν.

ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΙΟΥΛΙΟΥ, 7:30μμ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ

“Οι εξελίξεις με το Σχέδιο «Εύρυτος», τις αντλησιοταμιεύσεις και τη λεηλασία των νερών της Ευρυτανίας”.

Κλιμάκωση του αγώνα για τη σωτηρία του Τόπου.

Χρέος όλων μας να είμαστε εκεί!

Με εκτίμηση,

Το συντονιστικό της Επιτροπής Αγώνα

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Ορατά τα αόρατα

Καθισμένος σ' ένα βραχάκι εδώ στα ψηλά και παραδομένος στη νυχτερινή σιγαλιά της φύσης χαίρομαι μονάχος τη γαλήνια αγραφιώτικη βραδιά..

Πανεποπτική ματιά από ψηλά, αντάμα με σκέψεις, αγωνίες, στενοχώριες, όνειρα, προσδοκίες...

Μετρώντας τα άστρα στα ασύνορα αιώνια λιβάδια που λάμπουν περισσότερο μακριά από τα ενοχλητικά φώτα και τη νοσηρή βοή των ασθμαινουσών και χαοτικών μεγαλουπόλεων, συνομιλώντας με το απαλό θρόισμα του ανέμου, φλερτάροντας με το ολόγιομο ολόλαμπρο φεγγάρι που από εδώ ψηλά λες και θα το αγγίξεις, νιώθεις αληθινά ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.

Και μαζί οι ήχοι! Οι απόμακροι ήχοι από το ουρλιαχτό των λεύτερων αγριμιών, το γάβγισμα των τετράποδων φυλάκων των κοπαδιών, το λάλημα του γκιώνη, το τραγούδι του γρύλου και του τριζονιού, τις νυχτερινές μελωδίες των αηδονιών, τα άγνωστα αδιευκρίνιστα καλέσματα των κατοίκων των σκοτεινών δασών.

Η άγρια αυθεντική φύση με τις ψηλές αετόμορφες κορφές, τα κελαριστά ποτάμια, τις γαλαζοπράσινες λίμνες... όλα σιγοτραγουδούν, με τη δική του χάρη το καθένα μα κι όλα μαζί, την ωδή του κάλλους! Η ποίηση των ορέων έχει τη δική της ρίμα. 

Οι ιστορίες και οι θρύλοι που αφηγούνται τούτα τα βουνά πλανώνται με το διάχυτο άρωμα της ανυπότακτης Κλεφτοσύνης και Ανταρτοσύνης των περήφανων ταπεινών που για αιώνες επέλεξαν να «φυλάνε καλύβες και πεζούλια» από άφρονες αφεντάδες. Άγγιξε τη γη, αφουγκράσου την πνοή της, άκου τα βήματα εκείνων που ήταν «όλα για τους άλλους και τίποτα για τους ίδιους», ενσωμάτωσε τη γνώση, αποκρυπτογράφησε τους παλιούς όρκους, αποτύπωσε στη μνήμη τα πικρά παράπονα, τα στοιχειωμένα όνειρα που η ανθρωποδιώκτρια εξουσία θέλει να αρνηθούμε, να ξεχάσουμε...

Για χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι ζούσαν συμφιλιωμένοι με το φυσικό περιβάλλον, αντλώντας από αυτό τα απαραίτητα για τη διαβίωσή τους και όχι κατακρεουργώντας το για το κυνήγι του κέρδους, αυτής της αναθεματισμένης κοινωνικής πληγής που πυορροεί τα δάκρυα και τα βάσανα ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Εδώ στα «απρόσιτα» η ασφυκτική αίσθηση της καθημερινότητας καταρρίπτεται όπως και ο συντηρητισμός που δεν υφίσταται στα ελεύθερα λημέρια. Σε αυτό τον παράξενο μοναχικό τόπο οι εξεγερμένες ατομικές συνειδήσεις βρίσκουν πρόσφορο έδαφος, νοητικά, ενώ η προσωπική ασημαντότητα γίνεται σημαντικότητα, εμπράκτως, όταν  αγωνίζεσαι μαζί με το διπλανό σου για τη διάσωση αυτής της αειπάρθενης γης.

Η ευφορία ορίζεται όταν η γοητεία της στιγμής υπερνικά το χρόνο, όταν βιώνεις το παρόν, εκείνη τη χαρμόσυνη ώρα που ξάστερα συναισθήματα δραπετεύουν από τις στενωπούς και γίνονται πτερύγια της ψυχής που εξυψώνεται προς την αρμονία.

Παιδί κι εγώ των ορέων, προσπαθώ να κάνω ορατά τα αόρατα.

-Η κοινότητα έχει την ευθύνη : να μην χαθεί η κουλτούρα των βουνών! 

-Πάμε ΚΟΝΤΡΑ χρόνια - και για όσα χρόνια χρειαστεί! 

-Να μην νικηθούν τα ύψη... «κάποτε απάτητα, πάντοτε απάτητα»!

Δημοσιεύθηκε στο Περιοδικό «ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ» - τεύχος 12, καλοκαίρι 2026

(από τον "Ευρυτάνα ιχνηλάτη")

Για σένα ΑΡΗ! (απαγγελία στίχων του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη")

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ 

των... άτακτων στίχων 

που έγραψε ο "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" 

προς τιμήν του ΠρωτοΚαπετάνιου Άρη!

*****

(απαγγέλει με... Ψυχή Βαθιά η "Ακευσώ" 

του Κρίκελλου) 

Ευχαριστούμε ολόψυχα τον ΓιάΝΝΝη

για το βίντεο.

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Η ταπεινή ευσέβεια των Κλεφτών εκεί στα απόρθητα βουνά τους...*

*από καταγραφές των ξένων περιηγητών 

Emerson και Fauriel 

Ιχνηλατήσαμε δύο σημαντικές ιστορικές σημειώσεις που αναφέρονται με παραστατικό τρόπο στην ιδιαίτερη ταπεινή ευσέβεια και την κατάνυξη των εξεγερμένων Κλεφτών εκεί στα ψηλά απόρθητα βουνά με τον ελεύθερο βίο - μακριά από τις επίσημες λαμπερές εκκλησιαστικές εκδηλώσεις.

Οι εν λόγω καταγραφές εμπεριέχονται στο εξαιρετικό βιβλίο του αείμνηστου βραβευμένου Ευρυτάνα συγγραφέα Δημήτρη Σταμέλου  (1931-2005), που κοσμεί την προσωπική μας βιβλιοθήκη, και αναφέρεται στον Σταυραετό των Αγράφων Κατσαντώνη και τους Κλέφτες του υπό τον τίτλο: "Κατσαντώνης η αποθέωση της παλικαριάς", βιβλιοπωλείον της Εστίας.

Ιδού τα σχετικά αποσπάσματα:

*****

Λέει επίσης ο Emerson πως 

"το προσευχητάριό τους σε κοίλωμα βράχου ή η άγια Τράπεζα υψωμένη σ' απομονωμένο φαράγγι, μαρτυρούσαν πιο ειλικρινή θρησκευτική αφοσίωση και πιο θερμό ξεχείλισμα ψυχής απ' ό,τι οι εκδηλώσεις μέσα στα σύννεφα των αρωμάτων, τη λάμψη των λαμπάδων και την ακτινοβολία των ιερατικών πομπών στους μεγαλοπρεπείς ναούς" 

Και η σχετική μαρτυρία του Fauriel :

"Η ευσέβεια των Κλεφτών, ο σεβασμός των προς τα άγια αντικείμενα, η ανάμειξις της θρησκευτικότητος εις τας πολεμικάς των ενεργείας, προσθέτουν εις τον χαρακτήρα των ένα άλλο των περίεργων εκείνων χαρακτηριστικών, τα οποία θα εθεωρούντο ασυμβίβαστα προς την κοινωνικήν των τάξιν. 

Εις τους αγρίους τόπους, όπου ζούσαν απομονωμένοι, δεν είχον ούτε ιερείς, ούτε εκκλησίας. 

Κάποιο ερημοκλήσι, κάποιο εικονοστάσι σκαλισμένον εις τον βράχον, όπου με κίνδυνον της ζωής των ανερριχώντο, ήσαν αι μόναι εκκλησίαι όπου οι Κλέφτες ηδύναντο από καιρού εις καιρόν να παρακολουθήσουν την λειτουργίαν από κάποιον ιερέα της υπαίθρου, ή τας προσευχάς κάποιου ερημίτου και να αφιερώσουν επί τη ευκαιρία κάποιαν ευλαβή προσφοράν εις τους αγίους και την Παναγίαν.

Αλλ' οπουδήποτε και αν ευρίσκοντο, εις ένα δάσος, εις τα σπήλαια ή εις τας υψηλάς κορυφάς των ορέων, δεν παρέλοιπον ποτέ να πανηγυρίσουν κατά τον ιδικόν των τρόπον τας ιεράς τελετάς της ελληνικής εκκλησίας, ψάλλοντες ή απαγγέλοντες τους καταλλήλους δι' αυτάς ύμνους και τας γνωστάς εις αυτούς προσευχάς"

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Ταξίδι στο χρόνο (προπολεμική Ευρυτανία)

 

Έργο του Βάλια Σεμερτζίδη (συνεδρίαση χωρικών)

* Μέσα από παλιά ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ριζοσπάστης»

Παρουσιάζουμε, σήμερα, από τον ιστοχώρο του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη", ένα ακόμη χρονικό οδοιπορικό στην προπολεμική Ευρυτανία, αυτή τη φορά μέσα από τις στήλες του «Ριζοσπάστη» και του «Νέου Ριζοσπάστη» (όπως ονομάζονταν η ίδια εφημερίδα σε κάποιες περιόδους), κατά τα έτη 1924, 1925, 1933, 1934, 1935 και 1936 ανά περίπτωση.

Μία αναδρομή στο χρόνο σε μια εποχή που το νεαρό, τότε, Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (το οποίο λίγα χρόνια αργότερα πρωτοστάτησε στη Απελευθερωτική Λαϊκή Αντίσταση με την ένδοξη εποποιία των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ-ΔΣΕ), έμπνεε τους αγώνες της Εργατικής Τάξης και της φτωχής Αγροτιάς!

Έτσι έχουμε την ευκαιρία να πληροφορηθούμε, μέσω διαφόρων ανταποκρίσεων από την Ευρυτανία, για τα τρομερά προβλήματα του ευρυτανικού πληθυσμού εκείνης της περιόδου, καθώς και για τη δράση μα και για τις διώξεις πρωτοπόρων συμπατριωτών μας αγωνιστών που στέκονταν στο πλευρό των φτωχών χιλιοβασανισμένων ανθρώπων του τόπου μας. Υπάρχουν, δε, συγκεκριμένες αναφορές σε Καρπενήσι, Κορυσχάδες, Λάσπη, Δομιανούς, Φουρνά, Δομνίστα, Χρύσω και άλλα χωριά του τόπου μας.

Συν τοις άλλοις, εντυπωσιάζει η μαχητική γραφή των ανταποκριτών, πέρα από "κομψότητες" και "καθωσπρεπισμούς", που αντανακλά την επαναστατική διάθεση της εποχής!

Κατά τη μεταφορά (των αποσπασμάτων της εφημερίδας που αναφέρονται στην Ευρυτανία) διατηρήσαμε την ορθογραφία των πρωτοτύπων. Επίσης αφήσαμε μικρά κενά μεταξύ των παραγράφων ώστε τα κείμενα να είναι πιο ευανάγνωστα. Τέλος, όπου υπάρχουν δυσδιάκριτες ορισμένες λέξεις ή ονόματα, λόγω της παλαιότητας των εφημερίδων, αναφέρονται και συνοδεύονται με ερωτηματικό.

Ιδού: 

*****

1924 : Ο Κομμουνιστικός Όμιλος Καρπενησίου διαμαρτύρεται δια...

("Ριζοσπάστης" - Τετάρτη, 16 Ιουλίου 1924)

Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ, 13; Ιουλίου.- Ο κομμουνιστικός όμιλος Ευρυτανίας διαμαρτύρεται δια την παράνομον δίωξιν του "Ριζοσπάστου" επί δήθεν παραβάσει κατοχυρωτικού καθ ον χρόνου ο διαβόητος "Πατέρας της Φυλής" και μεσίτης του Ζαχάρωφ, Βενιζέλος ακαταδίωκτος διαπραγματεύεται τον θρόνον. 

Ο Γραμματεύς

Κουμπαράκης

*****

1924: Εργατιά και Αγροτιά σε Καρπενήσι, Κορυσχάδες, Λάσπη, διεκδικούν μαχητικά...

("Ριζοσπάστης" - Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 1924)

ΟΙ ΕΡΓΑΤΑΙ ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ

ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ 29 Δεκεμβρίου (Του ανταποκριτού μας)

Εργατοαγροτικός και Παλ. Πολεμισταί Καρπενησίου συγκεντρωθείς ψηφίζει:

1) Διαμαρτύρεται καταπάτησιν ατομικών ελευθεριών.

2) Ζητεί την μη εφαρμογήν του νέου δασμολογίου.

3) Μη μεταβολήν ενοικιοστασίου.

4) Επίσης ζητεί την φορολογίαν των πλουσίων.

5) Αποφυλάκισιν εργατοαγροτών και Πολεμιστών.

6) Επάνοδον εξορίστων. 

Σ. ΚΟΤΣΩΝΗΣ

ΕΙΣ ΤΙΣ ΚΟΡΙΣΧΑΔΕΣ

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ, 29 Δεκεμβρίου.

-Εργατοαγροτικός λαός Κορισχάδων Καρπενησίου, συνελθών πάνδημον συλλαλητήριον ψηφίζει:

1) Mη εφαρμογήν νέου δασμολογίου.

2) Μη μεταβολήν ενοικιοστασίου.

3) Απαλλαγήν του αγροτοεργατικού λαού από τα δυσβάστακτα φορολογικά βάρη και φορολογίαν πλουσίων.

4) Αποφυλάκισιν εργατών και παλ. πολεμιστών.

5) Επάνοδον εξορίστων.

Επιτροπή Συλλαλητηρίου 

Π. Δρόσος, Ν. Κρίτσαλης; (δυσδιάκριτο το όνομα), Δ. Σαρρής, Α. Τασολούκας; (δυσδιάκριτο το όνομα)

ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΣΠΗΝ

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ, 29 Δεκεμβρίου.

-Σύσσωμος λαός Λάσπης Ευρυτανίας συνελθών εις πάνδημον συλλαλητήριον και ακούσας τους αντιφορολογικούς λόγους των ομιλητών, επεκρότησε τούτους δια βοής και αξιεί από την Κυβέρνησιν τον σεβασμόν των κάτωθι αιτημάτων:

1) Κατάργησιν ισχυούσης αντιλαϊκής και αντιαγροτικής φορολογίας, καθορισμού ενός ποσοστού 25.000 δραχμών, πέραν των οποίων να φορολογείται ο χωρικός.

2) Όλα τα φορολογικά βάρη στους πλουσίους.

3) Κατάσχεσις της περιουσίας των πλουτοκρατών που κάνουν ψεύτικες δηλώσεις.

4) Κάτω το νέον δασμολόγιον.

5) Την μη άρσιν του ενοικιοστασίου.

6) Την απόδοσιν ιδιοκτησίας των (δυσδιάκριτη λέξη);δένδρων κοινότητός μας και

7) Την άμεσον επαναφοράν των εξορίστων.

Η επιτροπή του Συλλαλητηρίου

Σίταρας, Τσιάμης, Πρίμας

***** 

1925: Σύλληψη σ. Σιαφάκα

("Ριζοσπάστης" 5/3/1925)

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ. 4 Μαρτίου (Του ανταποκριτού μας) -Σήμερον συνελήφθη όλως αδικαιολογήτως ο σύντροφος Σιαφάκα. Ο συλληφθείς εξακολουθεί να κρατείται.

*****

1933 : Κρατική τρομοκρατία  

("ο νέος Ριζοσπάστης" 21/2/1933)

ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ. 20 Φεβρουαρίου. -Υπομοίραρχος Καμπάνης αφού με έβρισε χυδαία, επετέθη και να με χτυπήσει. Τρομοκρατία οργιάζει σ' όλη την Ευρυτανία για τον αποκλεισμό του Εν. Μετώπου και την τρομοκράτηση των εργαζομένων.

Σιτάρας

*****

1933: Δομιανοί και Ενιαίο Μέτωπο

("ο νέος Ριζοσπάστης" - Μάρτιος 1933)

Η ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ ΔΡΑΣΗ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ

ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΕΝΙΑΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ

ΔΟΜΙΑΝΟΙ (Ευρυτανίας), 11 Μάρτη. (Του ανταποκριτού μας).-

Οι φτωχοί χωριάτες των Δομιανών ξύπνησαν πια, νοιώθοντας τη σωστή γραμμή του Κομμουνιστικού Κόμματος, που είνε η πάλη για τα συμφέροντα της φτωχολογιάς. Έτσι στις τελευταίες εκλογές αποδοκίμασαν τους κοιλαράδες υποψήφιους και ψήφισαν το σ. Παλιούρα. Τα όργανα των κλεφτών θέλαν να κατεβάσουν τους ψήφους από 21 σε 8, μα ξεσκεπάστηκαν.

Το παράδειγμα αυτό των φτωχών χωριατών των Δομιανών ας το μιμηθούν και τα γύρω χωριά (Αγ. Τριάδα, Αραχωβίτσα, Έλοβα, Χόχλη κλπ.) κι΄ας οργανώσουν την πάλη τους και να διώξουν τους φορατζήδες και όλα τα όργανα του ληστρικού κράτους, που περνούν κάθε 15 μέρες και τους φοβερίζουν με τη φυλακή για τη πληρωμή των ενταλμάτων. 

Ανταποκριτής Δ.Α.

*****

1933: Τα βάσανα της Ευρυτανικής φτωχολογιάς...

("Ο νέος Ριζοσπάστης" - Κυριακή 21 Μάη 1933)

ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΙΑ

Ολόκληρος η επαρχία Ευρυτανίας υποφέρει απ τη πείνα. Η "λαϊκή" κυβέρνηση του Τσαλδάρη δεν ενδιαφέρεται να στείλει ούτε κι΄ ένα τσουβάλι καλαμπόκι στη ξερή αυτή επαρχία. Ιδιαίτερα ο δήμος Ευρυτάνων υποφέρει τόσο πολύ απ΄ την πείνα και τη δυστυχία, που πολλοί πεθαίνουν. Το κομμάτι το χωράφι που καλλιεργεί κάθε χωρικός δεν αποδίνει ούτε το ψωμί ενός μηνός.

Γι΄ αυτό αναγκάζονται να ξεκινάν από το Σεπτέμβρη ακόμα, για τα ξεχειμαδιά του Αγρινίου. Περπατάν 5-6 μέρες νηστικοί και ξυπόλητοι, για να δουλέψουν 2-3 μεροκάματα για 15-20 δρχ. Κοιμούνται σε μέρη που ούτε τα γουρούνια δεν καταδέχονται να κοιμηθούν. Μέσα σε ανήλιες καλύβες, που άμα βρέχει γεμίζουν λάσπη. 

Οι αγροτοπατέρες Αλεξανδρόπουλος, Μπουρδάρας κλπ. μόνο όταν πρόκειται να ψηφοθηρήσουν έρχονται και μας γεμίζουν υποσχέσεις. Πολύ γρήγορα οι αγρότες θα τους περιποιηθούν ψηφίζοντας φτωχούς υποψήφιους του Ενιαίου Μετώπου.

Δομνίστα - Ευρυτανίας, Μάης

Α.Γ.

*****

1934: Πεθαίνουν αβοήθητα τα φτωχόπαιδα της Ευρυτανίας από την οστρακιά - θύματα ακραίας εκμετάλλευσης και κρατικής εγκατάλειψης οι φτωχοί χωρικοί - αιτήματα, διεκδικήσεις...

("Ο νέος Ριζοσπάστης"- Πέμπτη 18/1/1934)

ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΟΛΟΓΙΑΣ ΑΠ' ΟΣΤΡΑΚΙΑ

Στη Φουρνιά Ευρυτανίας και γενικά σ΄ όλη την επαρχία αυτή υπάρχει μεγάλη φτώχεια. Η οστρακιά θερίζει αράδα τα παιδιά των φτωχών αγροτών, που χρεωμένοι στην Αγροτική και τους τοκογλύφους δεν έχουν να πληρώσουν γιατρό για τα παιδιά τους. Το υπουργείο Υγιεινής κανένα μέτρο καταπολέμησής της δεν πήρε. Η περιφέρειά μας στερείται και συγκοινωνίας και έτσι τώρα με τα χιόνια αποκλεινόμαστε ολότελα. Τις γιορτές δεν δόθηκε κανένα επίδομα αν και κόπηκε κονδύλι 50 χιλ. δρχ.

"Ριζοσπάστη" δεν φέρνει ο εφημεριδοπώλης Βασ. Τσιτσιμπίκος λέγοντας κείνα που τούχουν πει οι τοκογλύφοι που τον πληρώνουν, να λέει: πως ο κομμουνισμός χαλάει την οικογένεια. Ο παπάς αν δεν προπληρωθεί δεν πάει να κηδέψει τους φτωχούς αγρότες. Για να μη αφήσουν δε άταφους τους νεκρούς τους οι φτωχοί χωρικοί πωλούν μισοτιμής για να πληρώσουν τον παπά. Ο δασικός του χωριού ένας φασίστας, υποχρεώνει τους αγρότες να πληρώνουν 100 δρχ. για να πηγαίνουν στο βουνό να κόψουν ξύλα.

Οι φτωχοί αγρότες και εργάτες Φουρνάς και περιφερείας δεν πρέπει να μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια αλλά όλοι οι χωρικοί μαζί να στείλουν διαμαρτυρίες, να κάμουν καθόδους στη νομαρχία και λοιπές αρχές και ν΄ απαιτήσουν ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη δωρεάν, να καταργηθεί ο δασικός φόρος, συσσίτια και επιδόματα στους ανέργους μέχρι εξεύρεσης εργασίας. 

Στις κοινοτικές δε εκλογές πρέπει να υποδείξουμε συνειδητούς υποψηφίους κοινοτικούς συμβούλους οι οποίοι θ΄ αγωνισθούν πραγματικά για τα ζητήματά μας συσσίτια, επιδόματα, δρόμους, ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη κλπ.

14/1/34

Ενας Φουρνιώτης (Ευρυτανία)

*****

1934: Θερίζει η πείνα και η φθίση... είναι καιρός ο σκλάβος να ξυπνήσει!

("ο νέος Ριζοσπάστης" - Σάββατο 20/1/1934)

Η ΠΕΙΝΑ ΚΙ΄ Η ΦΘΙΣΗ ΘΕΡΙΖΕΙ 

ΤΗ ΦΤΩΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ

Οι κάτοικοι της επαρχίας μας είναι σε πολύ αξιοθρήνητη κατάσταση. Ο τόπος είνε άγονος, κανένα προστατευτικό μέτρο δεν πάρθηκε απ΄ το κράτος.

Τα γεννήματα της επαρχίας μας που ξεπέρασαν τα σύνορά της και κατέχουν αξιώματα όπως ο φορομπήχτης Καφαντάρης, ο σακαράκας Μπουρδάρας κι ο τοκογλύφος Τσιτσάρας και πολλοί άλλοι σαλονόβιοι, ποτέ δεν σκέφθηκαν το δυστυχισμένο αυτό τόπο με τον πεινασμένο πληθυσμό του, παρά μόνο τις παραμονές των εκλογών, για να τους πάρουν με ψευτοϋποσχέσεις την ψήφο τους.

Το κράτος αντί να στείλει αδασμολόγητη μπομπότα στους δυστυχείς χωρικούς στέλνει αδασμολόγητα εμπορεύματα στους εμπόρους. Στέλνει τους φοραντζήδες και χαφιέδες για να πετύχουν το ξεζούμισμα του αγρότη με τις βάρβαρες μέθοδές τους, όπως έγινε προ καιρού στους Δόλοπες που κατάσχεσαν τα λίγα ζωντανά, τη μόνη περιουσία ενός αγρότη για 100 δραχμ. χρέος στο Κράτος.

Αντί ψωμί και σπίτια στους αστέγους και πεινασμένους στέλνει κατά καιρούς τους δεσποτάδες και καλογήρους για να δίνουν αντί ψωμί κηρύγματα, αμοιβές στην άλλη ζωή, παραδείσους...

Είνε καιρός ο σκλάβος, αγρότης να ξυπνήσει και ν΄ αγωνιστεί μ΄ επικεφαλής τους συνειδητούς σγρότες για τα ζητήματά του. Εκείνοι δε που αγωνίζονται πραγματικά για τα συμφέροντα της φτωχολογιάς είνε οι κομμουνιστές. Οπαδούς δε του Ενιαίου Μετώπου πρέπει να υποδείξουμε και να ψηφίσουμε στις ερχόμενες κοινοτικές εκλογές. 

Καρπενήσι, 12/1/34

Ορεινός Αγρότης

*****

1934: Ξυλοδαρμοί εργατών και μαθητών

("ο νέος Ριζοσπάστης" 21/3/1934)

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ. 20 του Μάρτη.- Ο 1ος όμιλος Ε.Β. διαμαρτύρεται έντονα για τις συλλήψεις και ξυλοδαρμούς εργατών και μαθητών. Απαιτεί την κατάπαυση της τρομοκρατίας και την τιμωρία των υπευθύνων.

*****

1934: Δίκη εργατών στο Καρπενήσι 

("Ριζοσπάστης", Τετάρτη 25/4/1934) 

Στις 13 του Μάη γίνεται στο Καρπενήσι η δίκη 7 εργατών για παράβαση του ιδιώνυμου.

*****

1935: Η Φοιτητική Νεολαία Ευρυτανίας κατά των αυλόδουλων μοναρχοφασιστών.. 

("Ριζοσπάστης" - Τετάρτη 24/7/1935)

ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ 

Από το Καρπενήσι μάς στάλθηκε το παρακάτω ανακοινωθέν της Φοιτητικής Νεολαίας Ευρυτανίας:

H Φοιτητική Νεολαία Ευρυτανίας, λαμβάνουσα μέρος στον ωραίο αγώνα που άρχισε γύρω από τα δικαιώματα του ανθρώπου, εκφράζει με αγανάκτηση τον αποτροπιασμό της ενάντια στην κίνηση μερικών αυλοδούλων μοναρχοφασιστών που θέλουνε να μεταβάλλουν τη χώρα μας σε φέουδό τους, με φεουδάρχη τον έκπτωτο απόγονο μιας δυναστείας που στάθηκε πάντα εχθρική και αδιάφορη στις ελευθερίες και τα συμφέροντα του λαού.

Δηλώνει, και ας το έχουν υπ΄ όψει τους όλοι αυτοί που έχουν πρόχειρους τους τεμενάδες στον κάθε κόλακα της αυλής, πως τα καθεστώτα της σπατάλης και της ακολασίας ανήκουν πια στο παρελθόν, πως θα βρεθούν και στην Ελλάδα και άλλοι σαν τον Κάμιλλο Ντεμουλίν για να βροντοφωνήσουνε στο λαό τα δικαιώματά του και να κατεβούν μαζί του στο πεζοδρόμιο για να επιβάλλουν τη λαϊκή κυριαρχία σαν κινδυνέψει.

Τάσσεται ανεπιφύλακτα δίπλα στο ενιαίο δημοκρατικό μέτωπο και απευθύνει θερμή έκκληση σ΄ όλους τους διανοούμενους, σ΄ όλους τους συναδέλφους, σ΄ όλους όσοι αισθάνονται μέσα τους τη δύναμη για δράση, ν΄ αγωνισθούν μ΄ όλη τη δύναμη της ψυχής τους, ενάντια στον κίνδυνο που απειλεί την ελευθερία της σκέψης, ενάντια στον κίνδυνο που απειλεί τη λαϊκή κυριαρχία, ενάντια στο σκοτάδι της αντίδρασης.

Καρπενήσι 16/7/1935

Επιτροπή Ευρυτάνων Φοιτητών

Γ.Σ. Τσιτσάρας, Ν. Υφαντίδης, Σ. Παπανικολάου, Χ. Παπαϊωάννου, Α. Χαρμανάς, Δ. Ζαρίδας, Κ. Γκούβας, Κ. Οικονομίδης, Α. Μπούρλος, Γ.Δ. Τσιτσάρας.

*****

1936 - Χρύσω Ευρυτανίας : Πείνα, αναδουλειά, φορομπηξία...

("Ριζοσπάστης, 28/5/1936)

Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ

ΧΡΥΣΟΥ (Ευρυτανίας). Μάης - 

Όλο το χωριό κινδυνεύει ναπεθάνει της πείνας από την αναδουλειά και την έλλειψη παραγωγής. Τα μεροκάματα, όταν υπάρχει δουλειά, είνε 20-25 δρχ. για τους άνδρες και 8-10 για τις γυναίκες, ενώ η μοναδική μας τροφή, η μπομπότα, διατιμήθηκε από 4,30 σε 5,70 δρχ. Οι πολιτικοί και το κράτος δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον για την κατάστασή μας να απεναντίας μας στέλνουν τους φοροεισπράχτορες που μας ρημάζουν παίρνοντας το τελευταίο κομμάτι του ψωμιού των παιδιών μας.

Αν. Χείμαρρος 

(Σκίτσο εποχής στον "Ρ")

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"