![]() |
"Ο Ατρόμητος Κατσαντώνης" (πίνακας του Θεόφιλου) |
*Από μαρτυρίες Ξένων και Ελλήνων περιηγητών συγγραφέων και βιογράφων του Σταυραετού των Αγράφων!
Fauriel, Emerson, Yemeniz, Dora d' Istria, Βαλαωρίτης, Ράμφος, Λουκόπουλος περιγράφουν τον Κατσαντώνη...
*****
"Αδύνατο, με πλούσια μαλλιά, κοντακιανό, αλλά με την αστραπή στα μάτια και τον αγέρα της λεβεντιάς, τον παρουσιάζουν οι βιογράφοι του, να λάμπει στην ακριβή κ' εντυπωσιακή φορεσιά του.
"Ήτο μικρόσωμος και ασθενικός, είχε εξωτερικόν αδυνάτου ανδρός και η φωνή του ήτο βαθύφωνος και μειλίχιος", γράφει ο Fauriel.
"Στο παρουσιαστικό του ήταν μικροσκοπικός και αδύνατος, όμως το εξαίρετο πνεύμα του, τον έκανε αμέσως καμάρι και προστάτη της φυλής του", λέει ο Emerson.
Και η μαρτυρία του Yemeniz.
"Στα είκοσι χρόνια του ο Κατσαντώνης ήταν ακόμα μαραζωμένος κι αδύνατος, ενώ τ' αδέρφια του Κουτσούκης, Χασιώτης και Λεπενιώτης, μικρότερα μερικά χρόνια απ' αυτόν, έδειχναν ήδη όλα τ' απαιτούμενα χαρίσματα για να γίνουν ρωμαλέοι κλέφτες. Το πρόσωπό του ήταν χλωμό, αρρωστιάρικο, μελαγχολικό, ωστόσο φωτισμένο καμιά φορά από μια έκφραση ευφυίας που μάταια θα αναζητούσε κανένας στην τραχιά φυσιογνωμία των συντρόφων του".
Ο Βαλαωρίτης, σύμφωνα με πληροφορίες που συγκέντρωσε στη Λευκάδα, όπου κάμποσες φορές πήγε ο Κατσαντώνης, γράφει: "Τα όπλα του ήταν πολυτελέστατα, μαύρη εκ της πολυχρονίου τριβής η φουστανέλλα, πανταχού τού σώματός του έλαμπεν ο χρυσός και ο άργυρος. Αναστήματος μετρίου, το όμμα του ήτο κεραυνός. Μέλας, μακρύς και δασύς ο μύσταξ, οφρύς νεφελώδης, γλυκεία και αρμονικωτάτη η φωνή του".
Ο Ράμφος αντίθετα γράφει πως "ο Κατσαντώνης είχε ανάστημα υψηλόν, σώμα ευκίνητον, πρόσωπον ανδρικόν, μέτωπο ευρύ και ανοικτόν, οφθαλμούς γλαυκούς και ζωηρούς, κόμην και μύστακα υπόξανθον και όψιν πυρώδη, ήν ωραίος, ανήρ".
"Πάντες ενθυμούνται εισέτι - γράφει η Dora d' Istria - την αρειμάνιον αυτού μορφήν, το κεραυνοβόλον βλέμμα, την μελανήν ως τα του κόρακος πτερά κόμην του, την εις τα όρη αμαυρωθείσαν φουστανέλλαν του και την εκ χρυσού και αργύρου στίλβουσαν ενδυμασίαν του".
"Ο Κατσαντώνης ήταν μέτριος άνθρωπος στο ανάστημα, κοντός και γιομάτος, αλλά παλικάρι, δε γένεται άλλο, θ' αφηγηθεί ο γέρος Κ. Μπιτχαβάς, Κερασοβίτης, το 1928 στον Δ. Λουκόπουλο. Είχε το πρόσωπο μελαψό.... Ο Κατσαντώνης είχε τουφέκι μ' ασημένιο κοντάκι κι ασημένιες φόλες. Το σπαθί του ήταν επίσης ασημένιο".
{Η ιχνηλασία από το εξαιρετικό σύγγραμμα του βραβευμένου Ευρυτάνα λόγιου Δημήτρη Σταμέλου (1931-2005) υπό τον τίτλο: "Κατσαντώνης, η αποθέωση της παλικαριάς", βιβλιοπωλείον της Εστίας}
15 σχόλια:
Για πάντα αθάνατος.
Αυτού που πας, μαύρο πουλί, μαύρο μου χελιδόνι,
να χαιρετάς την κλεφτουριά κι' αυτόν τον Κατσαντώνη.
ΕΥΓΕ ΦΙΛΤΑΤΕ ΕΥΡΥΤΑΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΟΣΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΙΧΝΗΛΑΣΙΑ!
Δεν ήταν γίγαντας στο σώμα ,ήταν γίγαντας στην ψυχή!!
Εξαιρετική ανάρτηση!!!!!!!!!
Γιράσκω αεί διδασκόμενος και ελπίζοντας ότι θα εμφανιστεί εκ νέου ένας Κατσαντώνης, ένας Κολοκοτρώνης, κ.λπ, μπας και ξεβρωμίσουν τον τόπο
Να λοιπον που με τετοιες αναρτησεις καταρριπτονται οι μυθοπλασιες για τους λαικους ηρωες που σχεδον παντοτε μας τους παρουσιαζουν κατι σαν υπερανθρωπους.!
Ενας απλος ανθρωπος σαν τους περισσοτερους ηταν και ο Κατσαντωνης οπως ηταν και ο Καραισκακης και ο Αρης και ο Τσε.
Ομως ειχαν "ταχτει" στον πολεμο κατα της αδικιας και αυτο ηταν που τους προσεδιδε την πραγματικη μεγαλοσυνη.!!
Από τις μεγάλες μορφές του λαού μας και των αγώνων για τη λευτερία.
Την καλησπέρα μου σε όλους, αγαπητέ φίλε.
Σαν τον Κατσαντώνη κανείς άλλος.
ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ!
Ο Κατσαντώνης ήταν ένας απροσκύνητος επαναστάτης.Από εκείνους που προηγήθηκαν του 21 και που το σύστημα φρόντισε να θάψει στις πιο αθέατες σελίδες της ιστορίας.
Ωραίο δημοσίευμα.Μπράβο!
Τον φάγανε κι αυτόν οι προδότες παπάδες και οι αρχόντοι πασάδες και κοτσαμπασήδες.
Σας ευχαριστούμε για τις συμμετοχές σας στην ανάρτηση.
Πάλι καλά που υπάρχουν και αυτά τα μπλογκ και διασώζεται και κάτι αξιόλογο μέσα στον αρμαγεδώνα του διαδικτύου.
Τάσος.
Δημοσίευση σχολίου