Γεναριάτικο μεσονύχτι

Βαθύ, βουβό το μεσονύχτι

στη γεναριάτικη ερημιά.

Χρυσοπλεμένο η Νύχτα δίχτυ

κρεμάει στην ακροποταμιά.

Κι η αγάπη κάτου από τ’ αστέρια

κεντάει  του Ονείρου τραχηλιές,

μ’ άσπρα φτερά από περιστέρια

και μ’ άνθια απ’ άσπρες μυγδαλιές.

[Από τα "Τραγούδια της νύχτας (1929), 
του ποιητή  Θανάση Κυριαζή (1887-1950) με καταγωγή από τον Προυσό Ευρυτανίας]


ΥΓ: Δείτε επίσης εδώ και εδώ

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Όμορφη ανταρτοπούλα πάνω στα βουνά!

"Τα μάτια της κι η λευτεριά ποτέ δεν ησυχάζουν" - φωτο: Σπύρος Μελετζής

Όμορφη ανταρτοπούλα πάνω στα βουνά

πολεμάει για να φέρει την ελευθεριά!

Με το αυτόματο στο χέρι, στο χέρι το δεξί,

πολεμάει για να διώξει τον κατακτητή!

(Αντάρτικο τραγούδι)


ΥΓ: Αφιερωμένο στις γιαγιάδες και τις μανάδες μας που δεν λύγισαν ποτέ!

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Η αξία της συμμετοχής!

«Πες μου και θα το ξεχάσω. Δείξε μου και μπορεί να μην το θυμάμαι.

Κάνε με να συμμετάσχω και θα το καταλάβω!»

(Ινδιάνικη ρήση)

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Με του χιονιού τ' ανέμισμα...

Με το φακό του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη"

Από εμάς...

Η φετινή μας "εορταστική κάρτα"

Εγκάρδιες ευχές στους αναγνώστες του blog 

και σε όλο τον κόσμο.

Υγεία-Δύναμη-Ψυχή βαθιά!

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Μην πάω ξαρματωμένος...

Ο μπάρμπα-Τσεκούρας, ο γηραιότερος αντάρτης του ΕΛΑΣ, στα βουνά της Λεύτερης Ελλάδας! (φωτο: Σπύρος Μελετζής)

Τα γερατειά κι αν μου ‘κοψαν τη μέση, μα θ’ απλώσω

το χέρι μου γερό,

την ασημιά τη δόξα σου κορμί να σ’ αρματώσω,

σαν τον παλιό καιρό.

Μπαίγνιο του χάρου, σκιάζουμαι, μην πάω ξαρματωμένος,

και κρίμα μού σταθεί,

Στο κάστρο εγώ πως ήμουνα μονάχα ο ντροπιασμένος

κι είχα ξαρματωθεί.

[Ποίημα που γράφτηκε στα 1921 από τον ποιητή μας Θανάση Κυριαζή (1887-1950)
ο οποίος έλκει την καταγωγή του από τον Προυσό Ευρυτανίας]


ΥΓ: Αφιερωμένο στους παππούδες και τους πατεράδες μας που δεν λύγισαν ποτέ!

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Αγράφων όψεις!

Με το φακό του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη"