Ένα εκπληκτικό επικό ποίημα, εμπνευσμένο από την Κλέφτικη λεβεντοσύνη, έγραψε ο ευρυτάνας συμπατριώτης μας και χοροδιδάσκαλος παραδοσιακών χορών Σωτήρης Ντόκας - αφιερωμένο στον αθάνατο Σταυραετό των Αγράφων, τον μεγάλο απροσκύνητο Επαναστάτη Κατσαντώνη.
Με τη σύμφωνη γνώμη του το δημοσιεύουμε εδώ στον ιστότοπο του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη" .
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστοι οι στίχοι του Σωτήρη Ντόκα που ορμώμενος από τα συναισθήματά του και με "ψυχή βαθιά" αποτυπώνει μέσα από ολοζώντανες "ποιητικές εικόνες" το δραματικό σκηνικό λίγο πριν τη σύλληψη του ανυπότακτου Αγραφιώτη Καπετάνιου από τα αληπασαλίδικα μισθοφορικά ασκέρια.
Ιδού:
*****
"Ανάρια-ανάρια ρίχνανε οι κλέφτες τα ντουφέκια
ήταν οι δόλιοι λιγοστοί κι ο αδερφός Χασιώτης
κι ο Καπετάνιος στη σπηλιά βαριά αργοπεθαίνει...
Καταραμένη ευλογιά και προδοσιά αντάμα!
Φιρμάνι του Αλή πασά σι αρβανιτιάς ασκέρια
τον Κατσαντώνη να παν' να βρουν
δεμένο να τ'ς τον πάνε.
Κι εκείνα τ' άπιστα σκυλιά στ' Άγραφα ανηφορίζουν.
Τάζουν μπαξίσι και φλουριά να βρουν τον Κατσαντώνη.
Ώιμε κλάφτε περήφανα βουνά..."
