Γεναριάτικο μεσονύχτι

Βαθύ, βουβό το μεσονύχτι

στη γεναριάτικη ερημιά.

Χρυσοπλεμένο η Νύχτα δίχτυ

κρεμάει στην ακροποταμιά.

Κι η αγάπη κάτου από τ’ αστέρια

κεντάει  του Ονείρου τραχηλιές,

μ’ άσπρα φτερά από περιστέρια

και μ’ άνθια απ’ άσπρες μυγδαλιές.

[Από τα "Τραγούδια της νύχτας (1929), 
του ποιητή  Θανάση Κυριαζή (1887-1950) με καταγωγή από τον Προυσό Ευρυτανίας]


ΥΓ: Δείτε επίσης εδώ και εδώ

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"