για τους αναγνώστες του blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"
Γειά σας αγαπητά μου παιδιά. Πρώτα απ΄ όλα θέλω να σας ευχηθώ υγεία, σωματική και ψυχική, σε αυτές τις δύσκολες μέρες που ζει όλη η ανθρωπότητα. Θα περάσει όμως κι αυτό, ας έχουμε θετική σκέψη.
Σιγά-σιγά αρχίζει να μας κλείνει το μάτι και η Άνοιξη και να μας φέρνει χαμόγελα αισιοδοξίας.
Θα σας μιλήσω λοιπόν για τον Μάρτη, τον πρώτο μήνα της Άνοιξης.
Αργά-αργά αρχίζει το χορταράκι να φυτρώνει στην υγρή ακόμη γη και να παίρνει να πρασινίζει. Τα αγριολούλουδα στα μισά του Μάρτη δειλά και ντροπαλά αρχίζουν να φοράνε τα πολύχρωμα φορεματάκια τους. Πολλές φορές - κι αναλόγως βέβαια τον καιρό εδώ στα βουνά μας - αρχίζει και ο κούκος να λαλάει προετοιμάζοντας τον ερχομό της πιο όμορφης εποχής!
Έχει πολλά καλά αυτός ο μήνας. Έχει όμως και κάτι παραξενιές! Χωρίς λόγο τον βλέπεις να θυμώνει. Κι αρχίζει να αστράφτει και να μπουμπουνίζει (κάμποσες φορές χιονίζει κιόλας εδώ στην Ευρυτανία). Βρε τον Μάρτη, λες και τον... προσβάλαμε σε κάτι!!! Όμως αφού του περάσει και σα να θέλει να μας ζητήσει συγνώμη αρχίζει τις πονηριές του. Βγάζει ένα λαμπρό ήλιο! Και φέρνει κι ένα χλιαρό αεράκι. Κι έτσι μας κάνει να ξεχνάμε τις τρέλες του και εκεί που λέγαμε θυμωμένοι... "Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης" να που του δίνουμε και συγχωροχάρτι!!!
Βέβαια η Φύση ξέρει πολύ καλύτερα! Γι΄ αυτό "αν ρίξει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο τον ζευγά που ΄χει πολλά σπαρμένα"!
Μας φέρνει κι άλλα διαφορετικά καλούδια ο κυρ Μάρτης! Να, όπως οι Απόκριες, όταν αυτές πέφτουν μέσα στον Μάρτιο (όπως τυχαίνει πολύ συχνά)! Η χαρά των μικρών αλλά και των μεγάλων παιδιών με την Καθαρά Δευτέρα με τα μασκαρέματα, τα καρναβάλια και τους χαρταετούς!
Απ' την άλλη όμως ο Μάρτης... "σοβαρεύει"! Είναι, βλέπετε, και η μεγάλη νηστεία για τα Άγια Πάθη. Από εκεί βγήκε κι η παροιμία : "Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;"
Χέρι-χέρι με τον πρώτο μήνα της Άνοιξης πάνε και πολλές σημαντικές γιορτές και επέτειοι. Όπως για παράδειγμα η γιορτή της Γυναίκας, καθώς και η επέτειος του Κιλελέρ που ξεσηκώθηκε η αγροτιά για να μη ζει στη σκλαβιά των τσιφλικάδων.
Και φυσικά η 25η Μαρτίου με τον εορτασμό της Επανάστασης του 1821. Φέτος κλείνουν 200 χρόνια από τον ξεσηκωμό των ραγιάδων που κατάφεραν να πετάξουν τις αλυσίδες τους και έτσι να διδάξουν και εμάς να μην ανεχόμαστε το ραγιαδιλίκι.
Σαν τώρα θυμάμαι, όταν ήμουν κι εγώ παιδί στο χωριό, το ποιηματάκι που με έβαλε ο δάσκαλος να πω : "Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη..."
Ταυτόχρονα ο Μάρτης φέρνει και την πολύ μεγάλη εορτή της Παναγίας, του Ευαγγελισμού. Μια κρυφή ταπεινή προσευχή στη Μητέρα όλων μας για την ειρήνη και για την υγεία όλου του κόσμου. Για όλους τους ανθρώπους του πλανήτη, χωρίς χρώμα, φυλή και θρησκεία. Και τελευταία για εμάς τους ίδιους.
Αξέχαστη θα μου μείνει και η αγαπημένη μου μητέρα που μας έπλεκε βραχιολάκια με άσπρη και κόκκινη κλωστή την Πρωτομηνιά του Μάρτη για να μην μας καίει ο ανοιξιάτικος ήλιος.
Αυτός είναι ο Μάρτης. Ας ευχηθούμε να μας φτιάχνει τη διάθεση και να μας κάνει χαρούμενους.
Καλή Άνοιξη λοιπόν σε όλους!
Από την Ευρυτάνισσα κυρά Λένη
για τους αναγνώστες του blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"
