Σαν όαση η λίμνη των Κρεμαστών διακόπτει το σκληρό ανάγλυφο ενός επιβλητικού τοπίου που απλώνεται ολόγυρα. Μικροί παραλίμνιοι οικισμοί, γραφικά χωριουδάκια και μοναστήρια γαληνεύουν κοντά της. Κατάφυτες πλαγιές κατηφορίζουν για να ξεδιψάσουν στις όχθες της. Η πνοή των βουνών ξεχύνεται από τις ψηλές βραχώδεις οροσειρές για να φτάσει μέχρι εδώ σα δροσερή αύρα ρυτιδώνοντας ανεπαίσθητα τα νερά της λίμνης μα χωρίς να θίγει την κρυστάλλινη ομορφιά της. Το γαλάζιο του ουρανού σμίγει με το υγρό της σώμα. Ατίθασα ποτάμια ξαποσταίνουν στην αγκαλιά της. Οι δαιδαλώδεις ακτογραμμές της ξεδιπλώνονται μέσα σε ένα απίστευτο μίγμα από καλά κρυμμένους ορμίσκους, μαγευτικά φιόρδ και καταπράσινα νησάκια που κάποτε ήταν απολήξεις βουνών. Πάνω από δεκαπέντε παλιά χωριά -και οικισμοί- της περιοχής βρίσκονται και αυτά θαμμένα κάτω από τα νερά της, για παραπάνω από τεσσερισήμισι δεκαετίες, αφότου δημιουργήθηκε η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της χώρας το 1965. Σπίτια, γόνιμες εκτάσεις, γεφύρια, εκκλησίες-βυζαντινά μνημεία, κρατούν τα παλιά μυστικά τους καλά φυλαγμένα στο βυθό της. Πολλά έχουμε ακόμη να πούμε –και θα πούμε μελλοντικά- για την απαιτητική υδάτινη αρχόντισσα του τόπου μας. Προς το παρόν ας απολαύσουμε μια... "υδατογραφία" της, εδώ δίπλα στη Γέφυρα της Επισκοπής…
