Ένα ευφυολόγημα που λέγονταν παλιότερα στα μέρη μας -μάλλον ως γλυκόπικρο ανέκδοτο- ήταν το παρακάτω:
"Δυο λαοί σ' ολόκληρο τον κόσμο τρώνε τόσο πολύ στην ομιλία τους τα φωνήεντα και τις συλλαβές: οι Βρετανοί της Μεγάλης Βρετανίας και οι Ευρυτάνες της Ευρυτανίας. Οι πρώτοι από λαιμαργία και οι δεύτεροι από πείνα"!!!
Μάθαμε κάποια στιγμή, από έναν ηλικιωμένο συμπατριώτη μας, ότι αυτό το δηκτικό καλαμπούρι κυκλοφορούσε πολύ έντονα τα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση και στις αρχές του εμφυλίου. Να φανταστούμε ότι η συγκεκριμένη χρονική περίοδος αποτελούσε απλά μια τυχαία σύμπτωση... ;
Εεε;;;
