"Κλέφτες, κι' Αντάρτες κι' Ασκητές πατέρες Ρουμελιώτες"

Εδώρθαν οι πατέρες μας και στήσανε λημέρια.

Από τα σπλάχνα, οι ρίζες μας, των κλεφταρματωλών.

Εδώρθαν. Μάζωξαν τη γη, με πόδια και με χέρια 

και τα καλύβια στέριωσαν, στα ύψη των γκρεμών.

Με γκλίτσα και με πέλεκα φωλιάσανε στα δάση,

με την αξίνα τη βαριά, στις σάρες γεωργοί.

Ρίγανη καίγαν στους βωμούς, ξύγκι στο εικονοστάσι 

κι είχαν τη Λευτεριά Θεά, στην πέτρινή τους γη.

Δρολάπια τους εβάρεσαν, ανεμικές και χιόνια.

Γιατρό το λύκο κάλεσαν να γλείψει την πληγή τους.

Από Βοριάδες και Νοτιές, γέμισαν τα πλεμόνια,

τον ήλιο από τα μαλλιά, κατέβασαν στη γη τους.

Βελούχια, Γκιώνες, Άγραφα, βαθιά ασπροποτάμια

τους είδαν, στα μουλάρια τους, μέσ' τις ανηφοριές,.

το καλαμπόκι φέρνοντας, στην πείνα τους τη λάμια,

ή απ' τα καραούλια τους, να ρίχνουν μπαταριές.

Σκάλισαν ίσιο το κορμί, σαν τα βουνά τους όμοιο 

και την αγριάδα τρύγησαν απ' τους ζοφούς γκρεμούς.

Και φκιάσανε και την ψυχή, στη λεβεντιά εγκώμιο

να θρέψεται μ' αντίλογους και με βαριούς θυμούς.

Σ' όλους τους δίσεχτους καιρούς, με τ' όπλο, στα τσοκάρια

και τη μπομπότα στον τροβά, με τις βαριές καπότες

του δίκιου, εσείς σταθήκατε τ' αλύγιστα δοκάρια,

Κλέφτες, κι' Αντάρτες κι' Ασκητές πατέρες Ρουμελιώτες.

(Ποίημα με τίτλο "Ρουμελιώτες πατέρες" του Βασίλη Αποστολόπουλου, από ένα παλιό "Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο" του 1966 - ετήσια φιλολογική, ιστορική και λαογραφική έκδοση που διήθυνε ο Ευρυτάνας λόγιος Δημήτρης Σταμέλος).

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"