Εδώ ψηλά... (Ι)

Εικόνες που λάμπουν μπροστά μας. Μακριά από την άναρχη ασφυκτική δόμηση των πόλεων, εδώ η ίδια η φύση δρα ρυθμιστικά στη διατήρηση των ισορροπιών στο περιβάλλον. Όλα γύρω συνηγορούν σε έναν ζωντανό οργανισμό που κυοφορεί κάλλος, αρμονία, γαλήνη!

Το βλέμμα της ανάγνωσης του αγραφιώτικου τοπίου πλανάται ανάμεσα στο πραγματικό και το φαντασιακό φάσμα...

Ξάστεροι ορίζοντες, ορεινά μυστικά περάσματα, αβυσσαλέες χαράδρες, χρυσοπράσινα αιώνια λιβάδια, λυγερόκορμα έλατα κι ένας μυρωδάτος αέρας να σκορπίζει την ανάσα του βουνού ολόγυρα...

Ένας αετός περιπολεί, μια πεταλούδα ξεδιπλώνει σαν σημαία τα φτερά της, ένα ταπεινό λουλούδι ανοίγει τα πέταλά του, μια ατίθαση μέλισσα τρυγά τους χυμούς της δημιουργίας...

Το σκοτάδι έναστρο θα έρθει σε λίγο να ντύσει τη λαχτάρα της ψυχής...

Ο ήλιος, η σκοτεινιά, η πέτρα, το δένδρο, το ύδωρ...

Στην προγονική ευρυτανική γη οι μνήμες ζουν, τα όνειρα αναφλέγονται, τούτη η γη είναι γεμάτη από σπαρμένους όρκους μαζί με τα οστά της θυσίας των περήφανων ταπεινών που πόθησαν μια νέα ανατολή σε μια ελεύθερη και ειρηνική ζωή. 

Δεν μπορεί να μην αγαπάς αυτό τον τόπο, να μην αγαπάς τους ανθρώπους του, να μην αφουγκράζεσαι τα πλάσματά του, την πνοή της γης, τους ψιθύρους των βουνών, την ηχώ των νερών... Μια αγάπη ιερή, δείγμα βαθιάς ευγνωμοσύνης.

Εμείς οι προσκυνητές των βουνών έχουμε χρέος όχι μόνο να αναδείξουμε αλλά και να υπερασπίσουμε τα απομονωμένα οικοσυστήματα. Όσο αναβαθμίζουμε την ατομική αγωνιστική παρουσία μας,  προκαλώντας όλο και περισσότερες ρωγμές στη συλλογική αδιαφορία, τόσο μεγιστοποιούμε το κοινωνικό όφελος.

Σε ένα ωχρό και ευνουχισμένο κόσμο που αργοπεθαίνει εγκλωβισμένος σε αριθμούς και εγκολπώνοντας μονάχα κέρδη για την αδηφάγα εργολαβία, οφείλουμε να εμποδίσουμε τον αφανισμό της πρωτογενούς ομορφιάς, να μην επιτρέψουμε την απώλεια της ποίησης της αισθητικής.

Κάπου μακριά βρέχει...

Κλαίς άραγε;;;

Καθ' ομοίωσίν σου μητέρα γη...

"Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Άθραυστη θέληση

"Όταν ξέρεις ποιος είσαι, όταν η αποστολή σου είναι ξεκάθαρη και καίγεσαι με την εσωτερική φωτιά της άθραυστης θέλησης, τότε κανένα κρύο δεν μπορεί να αγγίξει την καρδιά σου, κανένας κατακλυσμός δεν μπορεί να μειώσει τον σκοπό σου. Ξέρεις ότι είσαι ζωντανός."

(Ινδιάνικο - από τον αρχηγό Seattle)

ΥΓ. Αφιερωμένο σε όσους αγωνίζονται για Γη και Ελευθερία!

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Ο κομπογιαννίτης γιατρός και ο παμπόνηρος Καραϊσκάκης στον Προυσό...

Η προτομή του Καραϊσκάκη στον Προυσό
(εικόνα: "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")

Ιχνηλατήσαμε ένα σπάνιο εύθυμο διήγημα - σε διασκευή του αείμνηστου Ευρυτάνα λόγιου Ρήγα Γκόλφη (1886-1958). Πρόκειται για το φιλολογικό ψευδώνυμο του Δημήτρη Δημητριάδη ο οποίος είχε ευρυτανική καταγωγή από την πλευρά του Καρπενησιώτη πατέρα του. 

Το εν λόγω ανάγνωσμα αναφέρεται σε ένα περιστατικό με πρωταγωνιστή τον δαιμόνιο Καραϊσκάκη των Αγράφων που χάρη στην ευστροφία του ΔΕΝ έπεσε θύμα ενός παμπόνηρου απατεώνα κομπογιαννίτη ("γιατρού"), αλλά τον... "περιποιήθηκε" ανάλογα όταν εκείνος επιχείρησε να τον ξεγελάσει για να επωφεληθεί στο διάστημα που ο Καπετάνιος καταβεβλημένος από την επίμονη αρρώστια που τον ταλαιπωρούσε είχε καταλύσει στο Μοναστήρι του Προυσού Ευρυτανίας το οποίο χρησιμοποιούσε σαν ασφαλές καταφύγιο και ενίοτε και ως αναρρωτήριο (βλ. εδώ!).

Να σημειώσουμε ότι το κείμενο εμπεριέχετο αρχικά στο «Ημερολόγιον της Μεγ. Ελλάδος», 1926, ενώ το συναντάμε και μετά από κάμποσα χρόνια και στο σχολικό αναγνωστικό που θα δείτε στο τέλος της ανάρτησης.

Κατά τη μεταφορά διατηρήθηκε η ορθογραφία του πρωτοτύπου. 

Απολαύστε το...

**********

"Το καλοκαίρι του 1823 ο πασάς της Σκόδρας Μουσταής έλαβε διαταγή να υποτάξη την επαναστατημένη Δυτική Ελλάδα. Κατεβαίνοντας ελογάριαζε να περάση από τα Άγραφα. Και για τούτο, μόλις έφτασε στη Λάρισα, εζήτησε να έλθη εκεί ο ίδιος ο Καραϊσκάκης, αρματολός τότε των Αγράφων, να τον προσκυνήση.

Μα το στρατηγικό μυαλό του Καραϊσκάκη εκατάλαβε αμέσως πως εμπρός στην μεγάλη δύναμι που έφερνε μαζί του ο Μουσταής, θα ήταν πολύ παράτολμο να αντισταθή κανείς σ’ εκείνα τα μέρη. Έτσι ο Καραϊσκάκης, αφού έστειλε στον Μουσταή κοροϊδευτική απάντησι, (σημ. Ευρ.ιχν. : βλ ΕΔΩ!), ετραβήχθηκε από τα Άγραφα με το μικρό του στρατό. Τριακόσια παλληκάρια περίπου άφησε στο Καρπενήσι με αρχηγό τον Μάρκο Μπότσαρη.

Και αυτός με μερικούς άλλους ετράβηξε για τον Προυσσό της Ευρυτανίας. Του είχαν πη να πάη να μείνη λίγον καιρό σε ορεινό μέρος, γιατί τον έτρωγαν οι αδιάκοπες θέρμες.

Η ελονοσία τότε ακόμη δεν είχε γίνει γνωστή ως ξεχωριστή αρρώστεια. Και ο Καραϊσκάκης δεν ήξερε με τι τρόπο να γιατρευθή. Ήταν άνθρωπος νευρικός και στενόχωρος, η όψι του πάντα στεγνή, μελαχρινή, με δυο μάτια σπιθοβόλα, το ανάστημα κοντό και το σώμα του αδύνατο. Τα δυο χρόνια που έκανε νέος στα Γιάννενα μέσα στα σίδερα της φυλακής του Αλήπασα, του είχαν βλάψει πολύ την υγεία.

Στο Μοναστήρι του Προυσσού, όπου εστάθμευσε ο Καραϊσκάκης με τα παλληκάρια του, εφάνηκε μια μέρα ένας πλανόδιος γιατρός με βράκες, που έλεγε πως ήλθε από τα νησιά. Εγύριζε τα χωριά κηρύττοντας πως γιατρεύει κάθε πληγή και αρρώστια, μα περισσότερο φαίνεται πως εφρόντιζε για το πουγκί του. Παρουσιάστηκε στον Μήτρο Σκυλλοδήμο, το πρωτοπαλλήκαρο του Καραϊσκάκη από το Βάλτο. Του είπε την ιδιότητά του και εζήτησε να δη τον καπετάνιο, που έμαθε από τα κάτω χωριά πως είναι άρρωστος βαριά.

Ο Καραϊσκάκης στην αρχή αρνήθηκε να δεχτή τον Φράγκο, όπως τον είπαν στο στρατόπεδο. Μα ο γιατρός επέμενε και έλεγε του Σκυλλοδήμου:

-Ας με αφήση ο Καπετάνιος να τον ιδώ και, αν δεν τον γιατρέψω, ας με κόψη.

-Τί θέλεις, Φράγκο; του είπε με τραχύτητα ο Καραϊσκάκης, σαν τον πρωτοαντίκρυσε.

-Να σε γιατρέψω, στρατηγέ, και θα το ιδής. Μα τί θα μου τάξης;

-Αν με γιατρέψης, έχεις δυο χιλιάδες γρόσια, του αποκρίθηκε απελπισμένος από τον πυρετό του ο Καραϊσκάκης.

Άρχισε λοιπόν ο γιατρός από την άλλη μέρα τα ματζούνια. Τα εκατάπινε θέλοντας και μη ο Καραϊσκάκης, χωρίς να βαρυγκομά.

Ο καιρός επερνούσε. Τα γιατρικά έδιναν και έπαιρναν, μα του άναβαν περισσότερο τον πυρετό, η κατάστασί του επήγαινε στο χειρότερο. 

Τα άρματα του Καραϊσκάκη στο Μουσείο Προυσού
(φωτο: "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")

Του Καραϊσκάκη τότε επέρασε από το νου η υποψία, μήπως ο Φράγκος ήταν βαλτός να τον φαρμακώση. Και για να δοκιμάση την γιατρική του αξία και να μάθη εκείνο που ήθελε, εσοφίσθηκε το ακόλουθο στρατήγημα.

Την ώρα που ο γιατρός θα επήγαινε να του κάμη την τακτική του επίσκεψι, διέταξε τον Σκυλλοδήμο να πλαγιάση στο κρεβάτι πλάι του. Ο Σκυλλοδήμος, που ήταν θηρίο μοναχό στη δύναμι και στη γεροσύνη, εκάθισε πλάι του και εσκεπάσθηκε με την ίδια βελέντζα και την ίδια κάπα του αρχηγού του Καραϊσκάκη. Και έτσι εφαίνετο ότι και οι δυο βρίσκονται πεσμένοι στο ίδιο στρώμα.

Ο γιατρός, καθώς εμπήκε στο κατάλυμα, ερώτησε τα νεώτερα της υγείας του στρατηγού. Ο Καραϊσκάκης έκανε το μισοκακόμοιρο, λέγοντας πως αισθάνεται τον εαυτό του καλύτερα, και πως αυτό το χρωστά στα γιατρικά του.

Τότε ο γιατρός εζήτησε το χέρι του αρρώστου, για να ακούση το σφυγμό του. Μα τη στιγμή εκείνη ο Καραϊσκάκης έκαμε κρυφό νόημα στο σύντροφο τον Σκυλλοδήμο. Και έτσι αυτός εμισοπρόβαλε σιγά - σιγά το δικό του χέρι μέσα από τα σκεπάσματα. Ο γιατρός το έπιασε και με προσοχή άρχισε να σφυγμομετρά τον άρρωστο και να συλλογίζεται για κάμποση ώρα. Ύστερα, γυρίζοντας στον Καραϊσκάκη, του είπε.

-Καλά, πολύ καλά πάμε, καπετάνιο μου. Μονάχα πως ακούω ακόμη μεγάλη αδυναμία.

Επετάχτηκε ολόρθος ο Καραϊσκάκης θυμωμένος:

-Πιάστε τον, δέστε τον και δώστε του πενήντα ραβδιές στα πισινά. Αυτός έχει σκοπό να με ξεκάμη, φώναξε στα παλληκάρια του με ορμή.

Και σιμώνοντας το γιατρό:

-Ποιός έχει αδυναμία; Αυτός έχει αδυναμία - και έδειξε το θηρίο το Σκυλλοδήμο - που καβαλλικεύει φοράδα τρέχοντας;

Τα παλληκάρια του Καραϊσκάκη στη στιγμή έσυραν το γιατρό μαλλιοκούβαρα και τον έβγαλαν έξω, δίνοντάς του όχι πενήντα, μα πολύ περισσότερες ραβδιές.

-Έλα, έχε χάρι, του είπαν. Δεν σε σκοτώνουμε, μα το δειλινό να μη σε βρη εδώ πέρα."

{"Ημερολόγιον της Μεγ. Ελλάδος", 1926, Ρήγας Γκόλφης (διασκευή) - από το Αναγνωστικόν Έκτης Δημοτικού, οργανισμός εκδόσεως σχολικών βιβλίων 1955}

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Ένα σκίτσο... χίλιες λέξεις*

 

Η "εμφι-άλωση" της συνείδησης δεν θα περάσει!

*Επιτροπές Αγώνα Βαλαώρας, Κάτω Ποταμιάς, Λημερίου, Τοπολιάνων, Χρυσόβων.

(δημοσίευση: blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")

Τώωωρα "σωθήκαμε"!

1. Σκίτσο της κυρά Λένης

Από την Ευρυτάνισσα κυρά Λένη

για τους αναγνώστες του blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Τώρα που θα μιλήσει ο πρωθυπουργός μας στη διεθνή έκθεση της Θεσσαλονίκης θα έλθει μεγάλη ευημερία στην Ελλάδα. Μη δίνετε σημασία όταν λένε μερικοί "όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα μικρό καλάθι". Όχι, προς Θεού! Εσείς πάρτε μεγάλο καλάθι γιατί με αυτά που θα δώσει ο απλοχέρης πρωθυπουργός θα γεμίσει το μεγάλο το καλάθι, θα φουσκώσει και θα ξεχειλίσει. Άλλωστε το λένε και τα κανάλια οπότε πίστευε και μη ερεύνα. 

Εγώ βέβαια και κάτι άλλοι "άπιστοι Θωμάδες"  λέμε ότι έστω και το ένα τέταρτο να δείτε, να μας τρυπήσετε τη μύτη!

Καθώς περπατούσα πέρασα δίπλα από κάτι βυρσοδεψεία κι είδα κάμποσους βιοτέχνες να έχουν στοιβαγμένα ένα σωρό δέρματα. "Τι τα θέλετε τόσα δέρματα;" ρώτησα. "Τα χρειαζόμαστε γιατί τώρα που θα έρθουν πίσω τα λεφτά από το ΟΠΕΚΕΠΕ θα μεγαλώσουμε τα πορτοφόλια για τους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους", μου απαντήσανε. 

2. Σκίτσο της κυρά Λένης

Ε, αυτό δεν είναι και τίποτε το σπουδαίο, είπα καθώς απομακρυνόμουν. 

Η πιο ευνοούμενη θα είναι η δική μας η Ευρυτανία. Τώρα που πάνε να ιδιωτικοποιήσουν το νεράκι του Θεού, και θα το πληρώνουμε χρυσό, εκεί να δείτε πουγκιά που θα ράψουν ορισμένοι αετονύχηδες.

Είδα σε ένα τοίχο το σύνθημα "Μένουμε Ευρώπη". Κρίμα, σκέφτηκα, να μην έχω λίγη μπογιά να γράψω κι εγώ από κάτω... "Σωθήκαμε"!

Αγαπητοί Ευρυτάνες, καλό φθινόπωρο.

 Ήταν ένα κειμενάκι... "με νόημα" από την Ευρυτάνισσα κυρά Λένη

(στο blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")

Ο αγώνας συνεχίζεται...!!!

Δημοσιεύουμε τη νέα ανακοίνωση των Επιτροπών Αγώνα των Κατοίκων των Χωριών μας που δίνουν την ανυποχώρητη μάχη για το Νερό, για την ίδια τη Ζωή, ώστε αυτό να παραμείνει κοινωνικό αγαθό προς όφελος όλων και όχι εμπόρευμα προς εκμετάλλευση εκ μέρους μιας μειοψηφικής ελίτ.

Μέσα (και) από αυτό το έντυπο μετερίζι, είμαστε και θα είμαστε δίπλα στους αγώνες του Ευρυτανικού λαού κομμάτι του οποίου άλλωστε είμαστε και εμείς.

*****

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΒΑΛΑΩΡΑΣ,   ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΑΓΩΝΑ ΤΟΠΟΛΙΑΝΩΝ, ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ  ΚΑΤΩ ΠΟΤΑΜΙΑΣ, ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΛΗΜΕΡΙΟΥ, ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΧΡΥΣΟΒΩΝ

ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΚΑΛΑ 

ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΜΕΝΟ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

ΔΕΝ ΕΚΧΩΡΕΙΤΑΙ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ

ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ Η ΖΩΗ  

ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ 

ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

ΤΟΝ ΥΔΑΤΙΝΟ ΠΛΟΥΤΟ ΜΑΣ.

Μέσα σε απόλυτο κλίμα αποδοχής από τους κατοίκους της περιοχής του Δήμου Απεραντίων, η Επιτροπή Αγώνα εξακολουθεί να συλλέγει υπογραφές αξιοπρέπειας και αγώνα.

Συγκεκριμένα έχουμε φτάσει τις χίλιες  υπογραφές από τα θιγόμενα χωριά (ΛΗΜΕΡΙ, ΒΑΛΑΩΡΑ, ΚΑΤΩ ΠΟΤΑΜΙΑ, ΤΟΠΟΛΙΑΝΑ) κατά της Κατάπτυστης απόφασης της Δημοτικής Αρχής για την παραχώρηση για εμπορία και εμφιάλωση του νερού της πηγής «Πούντος» σε Κεφαλαιουχική Εταιρεία, για εικοσιπέντε ως πενήντα έτη (25-50 έτη).

Ενώ έχουν συλλεγεί και διακόσιες υπογραφές αλληλεγγύης, από κάθε πιθανό και απίθανο σημείο της Ευρυτανίας, από το Ραπτόπουλο ως τα Χρύσοβα, από τους Στάβλους και το Κρίκελλο, βγήκαν μπροστάρηδες του αγώνα και οι υπογραφές συνεχίζονται.

Τα μηνύματα τα οποία μας έρχονται από όλη  την κοινωνία είναι πολύ θετικά, από κατοίκους και φορείς, δεκάδες σωματεία.

Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής, συμμερίζεται τις θέσεις της επιτροπής, υπογράφοντας και αναλαμβάνοντας δράση για ανυποχώρητο αγώνα μέχρι τέλους.

Στις 24/8/2025, κλιμάκιο της Επιτροπής Αγώνα, Βαλαώρα και Τοπολιάνων, εξόρμησε στην κάτω Βαλαώρα, οι κάτοικοι τους υποδέχτηκαν σε κλίμα ενθουσιασμού, υπέγραψαν κατά δεκάδες και καταδίκασαν την κατάπτυστη απόφαση της Δημοτικής Αρχής.

Οι ανάστατοι κάτοικοι μας υποδέχτηκαν μέσα σε ένα συγκινητικό κλίμα δίνοντας μας κοινή υπόσχεση για κοινό  αγώνα μέχρι τέλους. 

Σε κάθε αυλή της κάτω Βαλαώρας, μέλη της επιτροπής μιλούσαν με τους κατοίκους της κάτω Βαλαώρας, από τις 20:00-23:00 το βράδυ.

Παιδιά, νέοι, μεσήλικες, σεβάσμιοι γέροντες και γερόντισσες μας δήλωσαν την απερίφραστη καταδίκη τους στην Επικίνδυνη απόφαση της Δημοτικής Αρχής που χαρίζει τον πλούτο του τόπου μας, το νερό, σε Κεφαλαιουχική Εταιρεία.

Ιδιαίτερη αναφορά στους Σεβάσμιους Γέροντες και Γερόντισσες που θυμήθηκαν τους δικούς τους μακροχρόνιους αγώνες για νερό και το κοινό νήμα που ενώνει τους αγώνες του 1970, του 1995 και του 2025 για το νερό.

Η αναφορά τους δύναμη στον αγώνα που δίνουμε σήμερα, τα λόγια τους φτερά στα πόδια μας, μαζί με τη θέληση τους και την υπόσχεσή τους να συμμετέχουν και  να μοιραστούν και αυτό τον αγώνα μαζί μας, σε ένα κλίμα συγκίνησης.

Αφού ένα αόρατο και αδιόρατο νήμα ενώνει αυτούς που η ζωή θα τους φέρει κοντά ανεξαρτήτως χρόνου, τόπου ή συνθηκών. Η κλωστή αυτή μπορεί να τεντώσει ή να μπερδευτεί αλλά δεν θα σπάσει ποτέ.

Είναι το νήμα και η ενότητα των αγώνων του παρελθόντος με του μέλλοντος, όπου χωρίς τους αγώνες του 1970  ή του 1995 για το νερό δεν θα είχαμε τους αγώνες του 2025 και την συνείδηση που γέννησαν σε εμάς οι προηγούμενοι αγώνες.

Είναι το κοινό νήμα των κοινών αναγκών, όλων των ανθρώπων της περιοχής που φέρνει στο προσκήνιο το πάνδημο αίτημα των κατοίκων, κάθε ηλικίας, για νερό κοινωνικό αγαθό και όχι νερό ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα στο Πουγκί των Εταιρειών.

Ενώ αξιόλογες προσπάθειες συνεχίζονται και από την Επιτροπή Αγώνα Κάτω Ποταμιάς, με περιοδείες σε άλλα χωριά με διαρκή ενημέρωση των κατοίκων της Κάτω Ποταμιάς αλλά και συλλογή υπογραφών αλλά και κειμένων που αναλύουν στους κατοίκους την κατάσταση και τις οδυνηρές συνέπειες από την Επικίνδυνη Απόφαση της Δημοτικής  Αρχής για τον τόπο. 

Ενώ και η Επιτροπή Αγώνα του Λημερίου συνεχίζει με αμείωτο ρυθμό την ενημέρωση στο Λημέρι και τη συλλογή υπογραφών.

Συνεχίζουμε τον αγώνα, δεν υποκινούμαστε από κανέναν παρά μόνο από την ανάγκη μας για μια αξιοπρεπή ζωή, μιας και δεν είμαστε εντολοδόχοι Εταιρειών και δεν θα γίνουμε ποτέ, τον ρόλο αυτό τον έχει αναλάβει η Δημοτική Αρχή, για αυτό δεν παραβρέθηκε καν στη Συγκέντρωση στη Βαλαώρα Ευρυτανίας, για να μιλήσει στο λαό, για το μεγάλο «όραμα» της όπως λέει αλλά και να εξηγήσει, γιατί πήρε αυτή την πολύ σημαντική απόφαση για τα συμφέροντα του λαού της περιοχής, ερήμην του.

Μιλάμε ανοιχτά στο κόσμο και μπορούμε να τον κοιτάμε στα μάτια, για αυτό και δεν κρυβόμαστε από τον κόσμο.

Ενώ η Δημοτική Αρχή, Απούσα από τις εκδηλώσεις του Λαού, ωστόσο παρούσα στις συζητήσεις με την Εταιρεία στο Δημοτικό Συμβούλιο, χωρίς  το λαό.

ΠΩΣ ΓΙNΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ  ΕΝΑ  ΟΡAΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ Ο ΛΑΟΣ;

KAI AΦΟΥ «ΞΕΧΑΣΕ» ΝΑ ΤΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΛΑΩΡΑ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ;

ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΑΣ, ΕΝΩ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΧΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ.

Την ίδια στιγμή ο Δήμαρχος Αγράφων εξακολουθεί να  περιφέρεται από τηλεοπτικό κανάλι σε κανάλι, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, μην μπορώντας να κρύψει το άγχος του, αποφεύγοντας φυσικά κάθε επαφή με το  λαό της Βαλαώρας, των Τοπολιάνων, της Ποταμιάς, της Βούλπης, του Λημερίου για να απαντήσει στους ανάστατους πολίτες οι οποίοι τον περιμένουν.

Μονίμως απών από τα χωριά που θίγονται, μονίμως επαίτης εντυπώσεων εκ του ασφαλούς στα τηλεοπτικά πλατό.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΛΑΟ; ΓΙΑΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΟ;

Να πάρει  πίσω  η  Δημοτική Αρχή την Κατάπτυστη Απόφαση, που αποτελεί ταφόπλακα για τον Τόπο μας.

Να σεβαστεί τον λαό της περιοχής της Ενότητας Απεραντίων, που έλαβε τις δικές του αποφάσεις, με Χίλιες (1000) υπογραφές αξιοπρέπειας, απέναντι στις ελάχιστες υπογραφές τον αριθμό της Δημοτικής Αρχής που τον καταδικάζουν σε αναξιοπρέπεια με την απώλεια μέρους του αγαθού του νερού.

ΔΕΝ ΕΦΗΣΥΧΑΖΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ  ΜΕ ΑΜΕΙΩΤΟ ΡΥΘΜΟ

ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ - ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ - ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ.

25/8/2025

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΩ ΠΟΤΑΜΙΑΣ  

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΒΑΛΑΩΡΑΣ 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΛΗΜΕΡΙΟΥ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΤΟΠΟΛΙΑΝΩΝ 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΧΡΥΣΟΒΩΝ 

(Δημοσίευση 

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")

Ζωγραφιά στον καμβά της ψυχής!

 

Θα μας ταξιδεύεις, θα μας εμπνέεις, θα μας μαγεύεις...

Ανεξίτηλα και παντοτινά...

Ζωγραφιά στον καμβά της ψυχής!

Όταν βρισκόμαστε εκεί, μας περιβάλλει η παραμυθένια αύρα σου...

Όταν είμαστε μακριά σου, γίνεσαι ακόμη πιο ποθητή μέχρι να ξαναβρεθούμε στην αγκαλιά σου.

Λατρεμένη μικρή ορεινή πατρίδα, θεόμορφη Ευρυτανία...

"Ευρυτάνας ιχνηλάτης"